ΣΚΕΨΕΙΣ ΟΔΟΙΠΟΡΟΙ ΖΩΗΣ! (της Νέλλης Κουμεντακη)

 

Φευγαλέες σκέψεις 
στη νυχτερινή βροχή, μια
δρασκελιά στις θύμησες αφύπνισα 
όποια με συγκινεί, οδοιπόροι ήταν ζωής
κι έψαχναν  διαφυγή!

Θύμησες τσαλακωμένες 
του χρόνου  στεναγμοί, σκιές
τυραννικές ελίσσονται  στα θέλω
και στη λογική!

Εύθραστες θύμησες 
στους ψιθυρισμούς της νύχτας 
κι εδώ η φυγή σου σκόρπια, σε προσπερνά
το γήινο, ονείρατα απιθώνεις διαδρομές
στο χαρτί!

Ανεξίτηλα σε παρασέρνουν 
ταξίδια, στις φυλλωσιές της ψυχής,
σε νύχτες ατροφικές, περιπλανιέσαι,
σε αποθυμιάς ανατροπές!

Σε παλίρροια η σκέψη 
στα ίχνη του χθές, αναμοχλεύεις
ψυχή μου σ' άναρχες απουσίες  στ' ανεμοστρόβιλου τις αρπαγές!

Φευγαλέες  σκέψεις 
μα η δική σου είναι εδώ, ίσως είναι
η ψευδαίσθηση  στα ποιήματά  μου σε χάνω
ή εγώ  αναπολώ!

Νέλλη Κουμεντακη

ΑΓΝΩΣΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑ! (της Νέλλης Κουμεντακη)

Πόσα έχασα όσα δεν

φαντάζεσαι, φοβόμουν

την προσέγγιση των κυμάτων!

Μου αρκούσε

ένα κοιταγμά σου να ξεπεράσω

το φόβο  μου στα δικά σου απέραντα 

πέλαγα των ματιών σου τ ' ακρογιάλια!

Κι από τότε  λάτρεψα 

τη θάλασσα  σ' ανταμώνω εκεί

στις κρυφές μου ελπίδες,  μου φιλτράρουν

τα κύματα τις επιθυμίες και οι σκέψεις μου

παίρνουν μορφή τις ακούω εγώ και οι χτύποι

της καρδιά μου!

Νέλλη Κουμεντακη

ΠΡΟΣΜΟΝΗ! (της Νέλλης Κουμεντακη)

 

Σούρουπο ανοιξιάτικο
κι αυτή η θυμησή σου, φτερούγισμα
έμοιαζε χελιδονιού χαμόγελο η φωνή σου!
Ήταν εκείνη η αίσθηση
σαν άγγιγμα ανεμώνας, τόσο
απαλό το χάδι της, σαν το φιλί σου
τ' ακριβό που το θυμάμαι ακόμα!
Σούρουπο ανοιξιάτικο
κι αυτή η νοσταλγία, λαχτάρα
είναι της ψυχής της σκέψης συνωμοσία!
 Μέθη είσαι της άνοιξης
του νού είσαι παρουσία, συνομιλούν
οι σκέψεις μας πάντα στην ίδια ευθεία!
Της άνοιξης είσαι όνειρο
του νού μου τρικυμία, νύχτας περιπλάνηση
κι αυτή η αγκαλιά σου απέραντη βραχονησίδα!
Σούρουπο ανοιξιάτικο
κι αυτή η μελαγχολία, παράπονο
είναι της ψυχής το γκρίζο  τ' ουρανού
κι η αδιάκοπη προσμονή κι επιθυμία!

Νέλλη Κουμεντακη

ΑΤΟΛΜΕΣ ΣΙΩΠΕΣ! (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Στις στιγμές παραδώσου

έχουν κάτι απ ' το χτές και  σμίγουν

οι σκέψεις σε σιωπές γυρισμού ζωντανές!

Έντονες παραστάσεις

καταδύσεις ψυχής λυτρωτικές,

εκείνο το κοίταγμα των ματιών σου

το μπλέ, φωτογραφίες του νου αναδρομές!

Στις στιγμές παραδώθηκα

κι αφέθηκα στη μαγεία σαστησμένη

η σκέψη, αυταπάτη όλα μοιάζουν

μια γλυκιά νοσταλγία!

Λένε αλήθεια οι στιμές

σαν να βλέπεις ταινία, πανδαισία

εικόνων κυνήγι της σκέψης σε διαδρομές

ουτοπίας!

Του μυαλού αναζητήσεις

κρυφή αφετηρία, διαχρονικό ταξίδεμα

κι η φυγή σε μια ακτή, χειμωνιάτικες

στιγμές σε μια δόση ειρωνίας!

Σε πλάνη οι  ώρες μας κρατούν

σ' αγωνία, άτολμες σιωπές κι έχουν

μια μαεστρία του νου ζωγραφιά

ρυθμοί ευαισθησίας!

Κι οι στιγμές έχουν χρώμα

του βυθού σου μαγεία, στο σμαραγδί

του απείρου, κι αυτό των ματιών σου

που' χω αδυναμία!

Νέλλη Κουμεντάκη

ΠΑΡΟΡΜΗΣΗ (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Ήθελα να' μαι το ταξίδεμα

στη σκέψη σου, το νόημα στις 

λέξεις σου, το χρώμα της φωνής σου

τ' άγγιγμα στο  φιλί σου!

Του ονείρου σου αναζήτηση

παροξυσμός ξενύχτι, τη ζεστασιά σου

ν' ένιωθα στο στεναγμό που αφήνεις!

Να' μουν η αναζήτηση εκείνη

των χειλιών σου, κι ο έρωτας που

θα 'θελες  ο παρορμητικός σου!

Ήθελα να ' μουν τ' άρωμα

που βάζεις στο κορμί σου ένα σου

απ' τα κύτταρα να' μαι πάντα μαζί σου!

Μια απ' τις αισθήσεις σου

να' μουν στο  κορμί σου της νύχτας σου

νανούρισμα, οι νότες οι μεθυστικές

γαλήνη στη ψυχή σου!

Να αφεθώ στον ώμο σου

σαν φαντασίωσή σου, του πάθους σου

να' μαι άγγιγμα να βυθιστώ μαζί σου!

Κι αν είμαι το ταξίδεμα

του έρωτά σου ο πόθος θα σαι κι εσύ

ο ήλιος μου που κρύβω μες το κόρφο!

Νέλλη Κουμεντάκη

ΣΤΟΝ ΑΦΡΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥ! (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Ένα ταξίδι στ' απέραντο
θα' θελα την ώρα του δειλινού
να αγκαλιαστούμε στο ροδοκόκκινο
του ουρανού!

Να 'ναι ο ένας στη
σκέψη του άλλου να τραγουδάμε
στο κύμα στον αφρό του πελάγου!

Να γλυκαίνει
το βλέμμα στων ματιών το γαλάζιο,
να ταξιδεύουμε μάτια μου στου
ονείρου το θάμπος!

Να σε νιώθω
κοντά μου να μην αμφιβάλω
τη πνοή σου να βιώνω να σε
σφιχταγκαλιάζω!

Να μπορούσα να
ακούσω της καρδιάς σου
το χτύπο, να αναγαλιάζει η ψυχή μου
σαν μου λές πως σου λείπω!

Ποτέ δεν σε χόρτασα
παρά μονάχα στο όνειρο έφευγες
ξαναγύριζες σαν να ήσουν ινκόγκνιτο!

Χαρισέ μου αγάπη μου
ένα ταξίδι στ' αλήθεια απο
κείνα που γράφονται για παιδιά
γλυκά παραμύθια!

Νέλλη Κουμεντάκη

Λογική (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Ένα δάκρυ
που τρέχει μου ενισχύει
τις άγευστες λέξεις, λογικη
που αιωρείται και παγώνει τη σκέψη!

Που να φτάσει
το πρέπει να ξεγελάσει
τα θέλω, ν' αποτυπώσω στη μνήμη,
απατηλά να  πιστεύω!

Να σε ποθώ
να μην σ' έχω, να παγώνω
μακριά σου, αγκιστρωμένη η σκέψη
ναυαγός στα ονειρά σου!

Λαθραία κινούμαι,
συντροφιά  τη βροχή
στη ψυχή μου κατάσαρκα
να σε φορώ ολημερίς!

Ένα αγέρι στους ώμους
μ' αγγίζει δειλά, με συνεπήρε
η σκέψη σου μου λείπεις
τι βαθιά μοναξιά!

Νέλλη Κουμεντάκη

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ! (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Σε απολαμβάνω
ανοιξή μου, στης σιωπής σου
το σπαραγμό,  στο θαλασσινό τ' αεράκι σου
στο αλαφροίσκιωτο υπαινιγμό!

Ερωτοτροπείς
στους πασχαλινούς ανθούς
και η γύρη σου σαν αμυδρό χάδι,
τα  μπουμπούκια  σου ανταποκρίνονται
και ευδοκιμούν!

Στο ερωτικό παιχνίδι σου
πεισμώνουν μοσχοβολούν, σου αποκαλύπτονται
τ' αρωμά τους  μεθυστικό, με ταξιδεύεις ανοιξή μου
στις καλοκαιρινές σου αμμουδιές!

Κι όταν πεισμώνει
το κύμα σου γίνομαι ένα στα τραγούδια σου
ονειροπωλώ, στ' αγγιγμά σου διστάζω
μα σ' ακολουθώ!

Στου εγωισμού σου
τη πλάνη ενστικτωδώς λιποτακτώ,
στην αρμονία σου  αφήνομαι στην ιερή σου
τη λύτρωση απομονώνομαι στα μυστικά σου μεθώ!

Στα φαντεζι σου
τα χρώματα στο κελάρισμα των πουλιών,
σε μια σου ηλιαχτίδα που κρύβομαι εγώ
στο νανούρισμά σου ανοιξή μου  αγωνιώ!

Στο πετάρισμα
της ψυχής μου μείνε ανοιξή μου
συλλαβιστά να σου πω, πως ακόμα κι αν
κρύφτηκες μέσα μου στωικά σε  ζω!

Νέλλη Κουμεντάκη

Λύτρωση! (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Σε κοιτάζω μου φτάνει αυτό
      να βυθίζομαι στο
          στο πέλαγο
          των ματιών σου!

   Χάνομαι στο ταξίδεμα των αισθήσεων,
          φτερούγησε η ψυχή μου
            .... στο γλυκοχάραμα.....

     Στο κόκκινο το χρώμα της αυγής,
          μια ηλιαχτίδα στη
                    βαρυχειμωνιά!

     Φτάσαμε  στ' ανείπωτα αφουγκράζομαι
                  το σ' αγαπώ συλλαβίζω
                     λέξη, λέξη!

     Τρυκιμία στη σκέψη το φαντάστηκα
              Φάρσα, αγκάλιασα
                    με κατάνυξη
                      την επιθυμία σου!

       Ζέστανα την αναπνοή σου με σιωπές,
             ανεξήγητες, σε παλίρροια
                  βρέθηκα σε αφρισμένα
                         κύματα!

      Με μαγεύει τ' ουρανού σου το άγγιγμα
                και η αγάπη σου
                    με λυτρώνει!

Νέλλη Κουμεντάκη

Μοναξιά (της Νέλλης Κουμεντακη)

Κι έδωσα στο όνειρο
τη νύχτα στη μορφή σου,
σε μια σκιά κατέληγε ήταν
ψευδαίσθησή μου!

Ήταν το βλέμμα σου
απλανές, μάλλον συλλογιζόσουν
κάποιους προορισμούς σκεφτόσουν,
στ'απέραντο χανόσουν!

Κι έμοιαζες
μες στις σκέψεις σου
σαν γκρίζος ουρανός, συννέφιαζε
το βλέμμα σου σε πλάνεψε ο καιρός!

Σε κοίταζα
αμίλητη να δω λίγο απο σένα,
δυο λόγια βρήκες να μου πείς,
κι αυτά αφηρημένα!

Και πάλι ξαναχάθηκες
στη μοναξιά της νύχτας,
μια βόλτα στην ανάμνηση
ήταν για καληνύχτα!

Ήταν μοναξιάς στιγμές,
σ' ήθελα στ' όνειρό μου
έμοιαζες μέσα στη σιωπή,
άστρο μοναδικό μου!


Νέλλη Κουμεντακη

Νανούρισμα (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Να χεις την πόρτα
της ψυχής σου ανοιχτή,
σε μια γωνιά της κρύψεμε
να μην  με πιάνει η βροχή!

Ανεμοστρόβιλος
κι αν είμαι για σένα θα γίνω
απανεμιά, ψιθυριστά θα σου
μιλώ μεθυστικά!

Να χεις τα μπράτσα σου
ανοιχτά, να μ' αγκαλιάζεις
τρυφερά, να αφουγκράζεσαι
σαν  ναυαγώ στα σιωπηλά!

Να χεις στο βλέμμα σου
της θάλασσας το χρώμα
την ηχώ την ηρεμία της,
το πιόμα!

Νωχελικά θα σε κοιτώ,
στα χείλη σου θα χτίζω παραδείσους,
και στις αηχες τις λέξεις θα
εστιάζω στη μορφή σου!

 Να σε βρίσκω
στης ψυχής μου τις ρωγμές,
μια μπαλάντα να μου λές, στο
νανούρισμα να διψάνε οι στιγμές!

Νέλλη Κουμεντάκη

Ξεχασμένα όνειρα! (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Για τα καλοκαίρια
που έφυγαν γι αυτά
να μου λες, για τ' αυγούστου
τα απομεσήμερα τις κρυφές του στιγμές!

Μίλα μου
για του ονείρου
το φευγιό, για κείνο το αντίο
το στερνό,  για του δειλινού
τ' ανέγγιχτα, το μοναδικό πρωινό!

Μίλα μου
για το ξεχασμένο άγγιγμα
των χειλιών, για κείνο το ψεύτικο
σ' αγαπώ!

Για τα καλοκαίρια
τ' απρόσμενα, μίλα μου για τα
μεσημέρια τις Κυριακές, για τις
αποστάσεις που μας ξεγέλασαν,
γι αυτά να μου λές!

Για τα ξεχασμένα
όνειρα το προδομενο
Φιλί την αγκαλιά την απόμακρη
για την αλήθεια να λες!

Για το κουρασμένο σου βλέμμα,
τις απίστεφτες εμμονές
την αδιαφορία σε μένα , χαμογέλα
επιτέλους χωρίς ενοχές!
.....πάψε να κλαίς!

Νέλλη Κουμεντάκη

Ταξίδι ερωτικό! (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Σ' άγνωστους
δρόμους περπατώ,
με ακολουθεί η σκιά σου,
χιλιόμετρα καρτερικά να
ξεχαστώ σιμά σου!

Ώρες είναι
πολλές που χάνομαι,
και ο νούς μου είναι δραπέτης,
μες' τον καημό παραμιλώ,
σε ταραγμένη σκέψη!

Ώρες πολλές
στη σιγαλιά μ' επιμονή
στις λέξεις, μες' στους ανέμους
τριγυρνώ, προτού η νύχτα φέξη!

Σ' άγνωστους
δρόμους τριγυρνώ,
τη γεύση σου ν' αγγίξω, και
στο κορμί σου ν' αφεθώ, για να
μεθύσω λίγο!

Μην αρνηθείς
τα σ' αγαπώ, που χω
καλά κρυμμένα, μες το φιλί
που θα ακουμπώ, είναι καθαρογραμμένα!

Θα τα χω γράψει
στη ψυχή, στη μουσική
των άστρων, και κάπου μέσα
στ' όνειρο, κλεισμένα σ' ένα κάστρο!

Νέλλη Κουμεντάκη

Μονάχος (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Σκιές που τρομάζουν,
ανήλιαγες σκέψεις, σιωπηλά
ψιθυρίζουν στης ψυχής τον καθρέφτη!

Απολογήσου αν θες τη νύχτα μονάχος,
δεν σ'ακούει κανείς, ξέμεινες σαν τον βράχο!

Μα σκλήρηνες τόσο;

Η ζωή με ανάγκασε να μπορώ να γλυτώσω!

κλειστά τα  παράθυρα πως να νιώσεις το φως;
       
βυθισμένος στον έρωτα

ολα θαυμάζουν σαν να είσαι Θεός!

Μα στον  έρωτα αγγίζεις φεγγάρια κι αστέρια,
τι σε κάνει να φεύγεις να κοιτάς τα χαμένα;

Σε μια λύπη ξεχνιέμαι, αυτή των ματιών  σου,
που είναι το χρώμα, το μπλέ το γαλάζιο δικό σου;

Τον ίσκιο σου κυνηγάς τη διπρόσωπη σκέψη

Αρέσκεσαι σαν λιοντάρι, με την εξαίσια χαίτη!

Ξανακοίτα το φως ίσως  κάτι προλάβεις,
άσε τη θλίψη μακριά  απ' το σκοτάδι!

Στις ρωγμές της ψυχής ν' αντανακλούν της ελπίδας  οι φάροι!


Νέλλη Κουμεντάκη

Σιωπη! (της Νέλλης Κουμεντάκη)

~ ~
Δεν είναι τα όνειρα παιχνίδια
αναψυχής!
~ ~
δεν είναι ρούχο που τ' αλλάζεις
στη στιγμή!
~ ~
Ούτε αγγίγματα που χαθήκαν 
την αυγή!
~ ~
Είναι οι ώρες που χαθήκαν
στα φεγγάρια!
~ ~
Είναι οι σιωπές όταν αγγίζεις
τα σκοτάδια!
~ ~
Είναι οι νύχτες που απορόφησαν
το βλέμμα!
~ ~
Το ρολόι που χτυπά
απελπισμένα!
~ ~
Δεν είναι τα όνειρα γεμάτα μυρωδιές
είναι μελτέμια που σαλπάρεις
της ψυχής ανατροπές!
~ ~
Είναι ξενύχτια ουτοπικά βαθιά σιωπή
Χωρίς εσένα
Ρωγμές ψυχής
κενό το βλέμμα!
~ ~
Είναι το όνειρο μαγνήτης 
απόσταγμα ψυχής
μέθης και λύπης!
~ ~
Είναι στιγμές που σε τρομάζουν,
κι άλλες τόσες στ' ουρανού, τα καρδιοχτύπια
σ' ανεβάζουν!
~ ~
Σαν την αποψινή βροχή έκαιγε η ανάσα σου
κι αυτό σου το φιλί!
~ ~
Μόνο που ήταν όνειρο κι απόμεινα στο
χάδι της αυγής!
~ ~
Είναι το όνειρο λάμψη κεριού φιλί γινομένο
με γεύση μελιού!
~ ~

Νέλλη Κουμεντάκη

Θεατρική πλοκή (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Άλλα μου
έταξε η ζωή,
κι' άλλα μπροστά μου
βρήκα καρτερικά περίμενα,
μα σε γρανάζια μπήκα!

Ήταν όλα
ψεύτικα γεμάτα,
παραμύθια στα θέλω μου,
έκανα υπομονή ώσπου  κι αυτά,
ξεφτίσαν!

Άλλοι είπαν της μοίρας,
το γραμμένο άλλοι αν μπορείς,
βάλε εσύ στον εαυτό σου τάξη,
θολό ταξίδι ευελπιστώ σε μια,
καινούρια τάση!

Αυτή η ζωή δεν
μου αξίζει ν' αποφασίζει,
άλλος για μένα δεν μπορεί πρίν,
γεννηθούν τα όνειρα να είναι πεθαμένα!

Θεατρική πλοκή,
είναι αυτή που ζώ
θέατρο του παραλόγου,
επιμονή στο τίποτα σ' ένα
αφαιρετικό του λόγου!

Δεν δραπετεύω,
είμαι εδώ στο
παραληρημά μου,
στοχάζομαι τ' αλλοτινά τα,
δίκαια τα δικά μου,
μα καίγεται η καρδιά μου!


Νέλλη Κουμεντάκη

Μνημη! (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Είναι και εκείνες,
οι μνήμες που ζυγώνουν,
τη νύχτα και παραπαίει η ψυχή,
Είναι και εκείνες  οι νύχτες,
που σε αγγίζω στ' όνειρο,
και πιάνεται η αναπνοή,
Είναι και εκείνα τα μονοπάτια,
που σ' οδηγούν κατάσαρκα στ' αγκάθια.
Μα εγώ θα ντυθώ προσμονή, θα φυλακίσω τη σιωπή,
και στο τέλος της αβύσσου, το όνειρο θα πάρει μορφή,
Θα τυλιχτώ νοερά στου φιλιού σου την αναπνοή,
Θα παγώνει η ψυχή μην μ' αρνηθείς;!


Νέλλη Κουμεντάκη