Να θυμάσαι σε αγαπώ (του Δημήτρη Λαγοπάτη)

Ζηλευω την σκιασου,
που κατοικει μαζι σου.
Ζηλευω τον αερα,
που την ανάσα σου αγκαλιαζει.
Κι εκεινα τα λευκά σεντόνια,
που τις νυχτες σε αγκαλιαζουν!
Πόσο θα ζησω να τολμω,
πως σ αγαπω να λεω;
Πόσο να σ αγαπησω ακομα,
Εικόνα λατρεμενη;
Μπορει να ζω πια μακρια σου,
να μη θωρω τα ματια σου,
μα η καρδια μου σπαρταρα,
καθε που την φωνή σου ακουω.
Αναρωτιέμαι!!
Αραγε,ξέρεις πόσο
Σε αγαπώ;

Δημήτρης Λαγοπάτης

Της Ανδρομέδας λύχνος (του Δημήτρη Λαγοπάτη)

Ερωτηματα θετει η απελπισία!
Και χωρίς λογικη ενιοτε.
Η απωλεια υποθεσεις γεννα.
Αγνωστοι πλεον οι δρόμοι σου
Κι εμεινε ο Έρωτας γυμνος,
στις αναμνησεις εκθετος.
Ρεκαζει,αναθυμιεται.
Σε σένα ελπίζω αγερι μου
και στο Βορια προσμενω.
Ελα και παρεμε απο δω,
για να την συνοδεψω.
Παναλαφρος χωρις κορμι,
αυλος εχω γινει.
Το μονο βαρος πανω μου,
οι σκεψεις μου για εκεινη
και μια ψυχή που κλαιει.
Λιγνομεσατη μου θωρια,
μακραινεις, αλαργευεις,
χανεσαι, σβυνεις.
Κι αφηνεις μια μοσχοβολια,
μια πικρα και εναν αχο,
απ τη λαλια την αηδονολαλουσα.
Που ξαποσταινεις;
Που λουζεσαι;
Που χτενισες τα σταχυα τα μαλλια σου;
Ποια ξενιτια θα σε δεχτει;
Ποια πορτα θα ανοιξει;
Το εμπα σου να το καλωσορισει;
Την νύχτα ρωτησα ξανα,
μήπως και πάλι σ ειδε.
Μα εκείνη μου απάντησε,
Εγω σκοταδια φερνω!
Ματια δεν εχω για να δω
και τ άστρα εχω οδηγο.
Ρωτα αυτο το κοντινο,
το πλουμιστο το λαμπερο!
Την είδα μου απάντησε.
Αναλαφρη, αερικο,ιδια η χαρα,
μ αγάπη ηταν ντυμένη!
Απομακρη,αμιλητη,
Πορεία είχε χαραξει,
περα, μακριά στην Ανδρομεδα!!!

Δημήτρης Λαγοπάτης

Σιωπηλη μου νύχτα (του Δημήτρη Λαγοπάτη)

Καθε νυχτα στο κενο που
αφησες μιλω.
Η νυχτα ειναι φιλη μου.
Μόνο σ αυτη μιλω.
Σκορπιζω τη σιωπή μου
σε αδειανο δωμάτιο.
Θόρυβο κανει η σιωπη μου
Βουβη η ανασα μου
και με τρομαζει.
Μα κατι απο μακρια αχνοφεγγει
Τα μάτια μου βουρκωνουν
στο φως του φεγγαριού.
Κοιταζω και στο σκοταδι του
βλέπω την σκια σου.
Αναρωτιέμαι αν αφουγκραζεσαι
τον πονο που ζυγωνει.
Κραυγη ο αναστεναγμος μου.
Την ακους;
Κι αν δεν ακους,μοναχα τουτο
να θυμάσαι
Σ αγαπω!!!

Δημήτρης Λαγοπάτης

Εκ βαθέων κραυγή (του Δημήτρη Λαγοπάτη)

Ρυακιού κελάρυσμα
Ο Έρωτας σου!
Πρωτόβλαστος ανθός,
το καλωσόρισμα
της ευδαιμονίας μου!
Αιωρούμαι
Σε ηλιόλουστες γειτονιές
και ευτυχία σπέρνω.
Την συγκομιδή
στους ανθρώπους χαρίζω
και εγώ τρυγώ το γέλιο σου .
Ανοξείδωτες οι κραυγές μου
σε προσχηματικές ανάσες
Και συναισθηματικές ηδονές.
Αρχέγονα ερωτήματα
Και ο Έρωτας ανερμήνευτος.
Στις μουσικές της σιωπής σου
Ορχουμαι.
και στων ματιών σου το λιόγερμα
ξεχειμάζω.
Στιλβωμένες οι ώρες μου
γελαστές οι στιγμές μου.
Καθηγιασμένος και αναμάρτητος
στο θυσιαστήριο οδεύω.
Ο θύτης μου γίνε .
Από την ανυπαρξία μου
την γαλήνη προσδοκώ,
την λύτρωση εκλιπαρώ.
Μη διαχειρίσιμος ο Έρωτας σου!!!!

Δημήτρης Λαγοπάτης

Αστρο του βορρά (του Δημήτρη Λαγοπάτη)

Στις καταχνιες της σκέψης μου
ξεχειμάζεις.
Και στου μυαλού το σταυροδρόμι
αναποφάσιστη στέκεις.
Χάνεσαι στα ηλιοβασιλέματα
και σε οπτασίες σε ψάχνω
Σε άνυδρα τοπία
φυλλωσιές νειρομαι
Αλόγιστες αποφάσεις
Κρίματα χωρίς φειδώ
Ποιος είπε πως η θάλασσα
Τον βράχο τον ξεπλένει;
Χάθηκες πάλι
μέσα σε στίχους πύρινους
και δυο αναλαμπές
Τον ερχομό σου προσδοκώ
και τον χαμό σου πλέκω
Θάβω τις νύχτες το όνειρο
το νου μου μην ταράξει
Κισσός οι μνήμες γίνονται
και το κορμί μου πνίγουν
Αχολογάει το γέλιο σου
μα μακρινή η ηχώ του
Ψάχνω να βρω εκδικητή
να τον παρακαλέσω
μια ντουφέκια στην προσμονή
ας δώσει
Είναι κι αυτός ο ουρανός
που όλο χαμηλώνει
Είναι κι η μέρα σήμερα
που την χαρά φιλτράρω
Ίζημα πίκρας μάζεψα
να χω να ξεδιψαω!!!

Δημήτρης Λαγοπάτης

Χαμένη μου ζωή (του Δημήτρη Λαγοπάτη)

Σπόρος
σε νιοσκαφτο χωράφι
Ο Ερωτας σου!
Το μεγάλωμα του μετρω
Την χαρά μου ζυγίζω
Οι οιωνοι καλοί,
η οδός των ονείρων
προσπελασιμη
Στην απαρχη του γέλιου σου,
ο κωδικός της ευτυχίας.
Την χαρά θωρακιζω,
χτίζω της ηδονης συναπαντημα,
του νου λυτρωμο.
Τρυγώ τον Ερωτα
Αποθηκευω την Αγάπη!
Ω!του τέλους κατάργηση
και της αρχής Ωσαννα!
Ω!!της ζωής πλαστουργε
και της χαράς κτίστη
Μία όγδοη μέρα δημιουργίας
ζητώ
για να σε σμιλεψω ξανά!!!

Δημήτρης Λαγοπάτης

ΣΕ ΨΑΧΝΩ (του Δημήτρη Λαγοπάτη)

Σε ψάχνω
Σε μια πόλη γκρίζα
στερφα από αγαπη
άγονη από αισθήματα
Σε ψάχνω
Ομίχλη κίτρινη γύρω μου
οσμή από κάρβουνο
ήλιος θυμωμενος
σύντομο το πέρασμα του
και εγω πάντα στην σκιά του
Που εισαι;
Εκθετος στόχος η καρδιά μου
ποιος το βέλος κρατει;
Ερωτροπω με το ματαιο
Επικληση στο ανεφικτο
ζητούμενο η Ελπιδα
Πυρινη ρομφαια
Η ανάμνηση σου
Σε ψάχνω
Σε μια πόλη
ίδια ξενιτια
Τελειώνουν τα βήματα μου
Τον χρόνο μαλωνω
που πριν σε τρυγησω τελειωσε
Την ηχω του αναστεναγμου μου
ακούω
και την αρχή του λυγμου μου
προετοιμαζω
Σε ψάχνω
Χωρις χάρτη
Χωρις πυξίδα
Σε μια πόλη τρικυμιά!!

Δημήτρης Λαγοπάτης