Την Ώρα εκείνη...(της Μαρίας Γκουτζαμανη)

 

Κι αν απ' τα μάτια σου διαβώ κι ένθρονη 
σταθώ στα απόκρυφα 
του νου σου γυμνή 
στις λέξεις...
την ώρα εκείνη άσε με

Κι αν ρίγη με διαπερνούν 
και στην ανάγκη 
των ακροδαχτύλων σου βρεθώ να πέφτω... 
την ώρα εκείνη άσε με

Κι αν πάλι 
εκείνα αγέρωχα οργώνουν 
με ακόρεστα αγγίγματα το ηττημένο μου στον 
έρωτα κορμί... 
την ώρα εκείνη άσε με

Σε αυτή τη μάχη άσε με... 
αήττητο τον έρωτα να δω να ξαγρυπνά 
στο πρώτο φως της μέρας.

Μαρία Γκουτζαμανη

       

             

Πορεία στο Χρόνο (της Μαρίας Γκουτζαμάνη)

Απομυθοποιώ 

την πραγματικότητα

μέσα από τη θεωρία

της φθοράς.

Αντιστέκομαι 

στη μνήμη 

να αποτυπώσει

μέσα της 

τα σκοτάδια

του χθες.

Συγχωρώ 

τα δεινά του 

παρελθόντος

που σαν φθηνές

πόρνες λιμανιού

προκαλούν την 

ψυχή μου να 

τις προσέξει.

Ικετεύω το Φως

να μου προσφέρει  

απλόχερα

το πάθος να 

απολαμβάνω 

τη λάμψη του 

στα εσώψυχά μου.

Ιερή η στιγμή

της ένωσης... 

με μόνο μάρτυρα  

το φέγγος της πανσελήνου,

σιωπηλός χαμογελαστός συνωμότης των πάντων...

Κι εγώ διεκδικώ  

να δαμάσω το μέλλον.

Μαρία Γκουτζαμάνη

Ικέτιδα της Ποίησης (της Μαρίας Γκουτζαμανη)

Προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω τις λέξεις που μου χαρίζεις 

στο λευκό χαρτί 

που συνομιλεί με το μυαλό μου, 

στο μελάνι μιας πένας που με ταξιδεύει 

στην ύπαρξή σου 

Αφουγκράζομαι στη σιωπή που με περιστοιχίζει 

την ιερή κραυγή που οδηγεί το μέσα μου, 

ξετρυπώνοντας με μαεστρία ακολούθους σου, 

μάρτυρες πόθων που φωλιάζουν στα εσωψυχά μου 

Αγγίζω με τα ακροδάκτυλα το κείμενο, 

να γίνω ένα μαζί του, 

με βλέμμα παιδιού που παίζει ανέμελο στο ταξίδι 

των λέξεων 

Ανυπότακτη στον εφιάλτη του τώρα, 

μεστωμένη στις σκέψεις του χθες, 

παραδομένη σε αποτυπωμένα θέλω 

του αύριο. 

Και πάντα 

σου ζητώ με σεβασμό 

να σε υπηρετώ 

πιστά.

Μαρία Γκουτζαμανη

Το έργο είναι δημιουργία του αξιόλογου εικαστικού και φίλου Αντώνη Δημητρίου τον οποίο και ευχαριστώ θερμά για την παραχώρηση του έργου του στο ποιημά μου.

ΙΘΑΚΗ (της Μαρίας Γκουτζαμανη)

Τολμώ και μαρκάρω τη ζωή μου

στα όνειρα που έκανα

στα ανείπωτα των σκέψεων

στις μνήμες που διαστροφικά

επιβιώνουν εκστασιασμένες μέσα μου

Κανένα "γιατί" δε μου απέμεινε πια 

καθώς ο χρόνος λιμοκτονεί κι αυτός 

για το παρακάτω της ζωής 

μασκοφόρος με ένα αινιγματικό χαμόγελο

συναινεί στις συμπληγάδες των σκέψεων 

που συνθλίβουν το είναι μου

γαλουχημένες στο γκρίζο σκηνικό

μιας φρικτής πραγματικότητας

Αναζητώ την αρμονία γύρω μου

με το τοπίο ορφανό ως προς το ζητούμενο 

συνεχίζω απεγνωσμένα να διεκδικώ

σ’ αυτό το ταξίδι αναζήτησης

τη δική μου Ιθάκη.

Μαρία Γκουτζαμανη

Διπολικές Καταστάσεις Του Ερωτα (της Μαρίας Γκουτζαμανη)

Διψώ τον έρωτα...

τον νικώ  και νικιέμαι από αυτόν.

Γίνομαι  θύτης και θύμα του. 

Διπολικές καταστάσεις χωρίς ενδοιασμούς... 

αποδεκατίζω τη λογική στο παιχνίδι μαζί του...

Με ενα χαμόγελο  γεμάτο πάθος και ηδονή, 

αχαλίνωτο τον αφήνω 

στις ερωτικές του παρορμήσεις 

να κυριεύει το σώμα μου, 

διαβρώνοντας την ψυχής μου.

Μια σάρωση της λογικής το περασμά του...

κι εγώ να χορεύω ανεξέλεγκτα 

στην τρέλα του μυαλού του.

Πόρνη λιμανιού, ιέρεια βωμού, 

μάγισσα και νεράιδα των ονείρων του, 

παρόν και μέλλον των πόθων του.

Και να υπάρχω αιώνια σε κάθε σκίρτημά του.

Μαρία Γκουτζαμάνη