"’Εν - πνοή" (της Μάντυ Τσιπούρα)

 

Στέγνωσε η έμπνευση στο χαρτί
κι αυτό, χιλιοδιπλωμένο,
μηνύματα s o s στέλνει
σαν υποδουλωμένο άλογο
που θέλει να λευθερωθεί·
κι από καπίστρι ποιητή 
να διαβεί το μονοπάτι 
μέσ' από φυλλωσιές και δάφνες
το γλυκοχάραμα
με της εν- πνοής το φύσημα,
πάνω σε σέλα ολοκαίνουργη
την μούσα του να σύρει
δίχως φτιασίδια κι αρώματα
αυθεντική όπως είναι
με σκέψεις αγνές κι απείθαρχες
στης πρόκλησης τον οίστρο. 

Μοναδική σοδειά, η έμπνευση,
μοναδικών ανθρώπων.

Μάντυ Τσιπούρα

"ΕΥΝΟΥΧΙΣΜΟΣ" (της Μάντυ Τσιπουρα)

Πού κρύφτηκε η Ποίηση;
Οι λέξεις σα νεκρές
ερμητικά περιπλανώνται
ψάχνοντας ψυχή ν' αναστηθούν,
δημιουργό για ν' ανασάνουν
και ν' αναδομηθούν.
Να γίνουν μέλι στις καρδιές
βροχή στη χώρα των ονείρων
πνοή στις άνευρες κραυγές
δύναμη στη γραφίδα της ζωής.

Κι οι στίχοι;
Άναυδοι κι αυτοί
δίχως λαλιά,
δεν πρόλαβαν να δουν το φως
έμμετρες κι άμετρες σειρές εικόνων
δίχως παλμό,
φυγοδικούν στο ποίημα
από συναισθημάτων έλλειψη
αμέτοχοι ευθύνης
στα δρώμενα της στιγμής.
Μουντοί και μουδιασμένοι
στην άκρη της στροφής,
παγώνουν
πέφτοντας στο τέλμα της γραφής.

Πού κρύφτηκε η Ποίηση;
Αδύναμη, νωθρή και ξεπεσμένη
το πέπλο της τινάζει
να παραμείνει ζωντανή.
Βαριά και προδομένη
πληγώθηκε απ' του κομπασμού το τέλι
κι έμεινε κενή.
Χωρίς ταπεινοφροσύνη, 
έχει ευνουχηθεί.

Μάντυ Τσιπουρα

ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ (της Μάντυς Τσιπούρα)

Τα λόγια γίναν σύννεφα 

σ' ανταριασμένο ουρανό

η αύρα τους απλώθηκε 

βαριά πάνω στη σκέψη,

ενέργεια αρνητική 

στα νεφελώματα της κρίσης

η λήψη άκυρη, χωρίς αντίκρισμα

να λυτρωθούνε ψάχνουνε

ανταπόκριση να βρούνε.

Ανεξερεύνητοι οι δρόμοι του μυαλού

ακατανόητοι και δύσβατοι

παράλληλες διόπτρες

ανέπαφες κι ασυμπτωματικές

με απορία στέκουν

αντίληψη απαξίωσης, λανθάνουσα

βουίσματα άσκοπων αντιθέσεων

σημείο σύγκλισης απόν

άτοπος ο διάλογος

ανούσιος, απολογητικός.

Σχοινοβατούν οι λέξεις

σε αντιφατικές προτάσεις

με δόση ειρωνείας κι εγωισμού,

αιωρούνται τα νοήματα

κάποια πέφτουν στο κενό

άλλα σε λήθαργο, πολλά στο πουθενά.

Αλλοιώνονται, καταπονούνται

η ερμηνεία τους αβάσιμη

λικνίζεται ενοχικά

ακροβατώντας σ' ένα σχοινί φθαρτό.

 Έτσι άστοχα μια παρεξήγηση

απ' το κουκούλι της προβάλλει.

Μάντυ Τσιπούρα

ΜΑΣΚΕΣ (της Μάντυ Τσιπουρα)

Μάσκες ολόγυρα στριφογυρίζουν

βγαλμένες απ' αρχαία τραγωδία

ειρωνεύονται, περιπαίζουν

ξεφαντώσουν, αλητεύουν.

Καλύπτουν πρόσωπα

καλύπτουν ψυχές

μειδιάζουν ειρωνικά

περιχαρείς, ατελείς, σαλές.

Αντικαθιστούν ανθρωπιά με ντροπή

λανθάνουσες ουτοπίες με πιθανότητες.

Απεικονίζουν συμβατική πραγματικότητα

σφραγίζουν εικονικές καταστάσεις

παραποιούν γεγονότα

αλλοιώνουν ιδέες

γονατίζουν συναισθήματα.

Μάσκες περίτεχνες, ωραίες

πλουμιστές, ποταπές!

όχι αποκριάτικες

έχουν φορεθεί οι αληθινές

για να θυμίζουν την αλλοτρίωση,

το ψεύδος, το φόβο.

Αποποιούνται γνησιότητας

ψιθυρίζουν ήχους αμφισβήτησης

φωνές συμβιβασμού

παράλογες ανοχές.

Αλλάζουν προσωπικότητες.

Μάσκες οικειοποιούνται ανθρώπους μασκοφόροι αντιλήψεων

εξευμενίζουν τα κακώς πραχθέντα

πνεύματα δόλια

μάσκες ατενίζουν μάσκες

υποκρισίες ντύνονται

όχι προσωρινές, μόνιμες έγιναν

υποσκάπτουν το μέλλον

αδειάζουν ζωές.

Πόσο πολύ ξεγελούν...

Μάντυ Τσιπουρα

ΜΕΝΟΣ (της Μάντυ Τσιπουρα)

Στο ξέφωτο ανοίγει η ψυχή,

βαθαίνεις στην πικρή αλήθεια

χωρίς να το προσμένεις!

Τριγμοί έντονοι,

ύστατοι συλλογισμοί

μυαλού που 'χει σκορπίσει

και καρτερούν να σβήσουν!

Όμως υπάρχει κάτι.

Κάτι αλλόκοτο

Αναρωτιέσαι κι απορείς...

Άγριο μένος να σε κηλιδώνει!

Σύννεφο σκοτεινό να σε κυκλώνει!

Θεριό απρόβλεπτο να σε κατασπαράζει!

Φθόνος και μισητή σοδειά να σε καταρρακώνει!

Φαρμακερό βέλος σε τροχιά 

να σε καρφώνει!

Μήτε που το 'χεις φανταστεί!

Μα Συ κρατιέσαι σθεναρά 

και βγαίνεις νικητής!

Καταξιώνεσαι!

Τίποτα πια δε σ' αμαυρώνει!

Τη δύναμη, την τόλμη σου,

Την πίστη σου, τη θέληση

δεν άγγιξε κανείς

κι αυτό τους καθηλώνει.

Δε λύγισες στιγμή!

Ποτές!

Τους δίδαξες πως τίποτα δε σε πτοεί!

Ανέβηκες στα μάτια τους ακόμη πιο πολύ

όμοιος με περίτρανο αετό ψηλά,

που τα φτερά ποτέ δεν κλείνει!!!

Μάντυ Τσιπουρα

ΠΟΘΟΣ (της Μάντυ Τσιπουρα)

 

Μες το φευγιό της νύχτας

καλπάζει το ξημέρωμα

γρήγορη σκόνη που πετά

ασύλληπτες ιδέες

και σκέψεις απαγορεύσιμες

που πέταλα τσακίζουν. 

Εκεί σαν άτια αρχέγονα

έρχονται και μ' αγγίζουν

χείλη που αστείρευτα διψούν,

δάχτυλα που ανατριχίλα προκαλούν,

χέρια με φλόγα αδημονούν,

κορμιά με ιδρώτα αχόρταγα

ωσάν κλωνιά λυγίζουν

στη μυρωδιά του έρωτα

ηδονικά λικνίζουν!

 Μάντυ Τσιπουρα

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΝΟΥΝ (της Μάντυς Τσιπούρα)

Θλίψη, ανία
παντού με κυκλώνουν
άγχος, φοβίες
τη σκέψη θολώνουν
λουλούδια π' ανθίζουν
στο πέρας της μέρας
τραγούδια που σβήνουν
στο στίχο της πένας
ανάλαφρη φάση
αστείρευτη δράση
κείνα που 'φυγαν
πριν καν προσπεράσει
η άτυπη δύση,
σε χάραμα που 'πεσε
στην άγρια φύση.

Χαρούμενα χρόνια
μ' ανείπωτα λόγια,
με γέλια και λάμψεις
αθόρυβα όνειρα
σε χίλιες εκφάνσεις!

Τώρα ζητούνε
κάτι να βρούνε
απ' την πάλαι χαρά
μα δίχως άλλο,
χωρίς ξεγνοιασιά.
Η πρώιμη ήβη
εχάθη απρόσμενα
Αχ! πόσο με θλίβει...

Μάντυ Τσιπουρα

ΜΠΡΟΥΣΚΟ (της Μαντυ Τσιπούρα)

Ήρθες απρόσμενα, γλυκά
σα ρόγα από σταφύλι
έσταξες μέθη στην καρδιά
στα ολόγιομά μου χείλη!

Γεύση κρασιού αλήτευσε
στ' ερεθισμένα στήθη
καυτή ματιά εγήτευσε
τ' ονείρου μου τη λήθη!

Στιφές, ξηρές σταγόνες
με οξύτητα χυμώδη
μουδιάζουν τους βουβώνες
τα μάγουλα φλογώδη!

Ποτήρι άφησε πνοή
απ' άρωμα του μπρούσκου
δραπέτευσε λάγνα η οσμή
στις παρυφές του μπούστου!

Πορφυρό βάλσαμο γλυστρά
στις φλέβες του κορμιού μου
από τα ρίγη ξεπηδά
η μέθεξις του νου μου!

Μάντυ Τσιπουρα

Το δίχτυ (της Μάντυ Τσιπούρα)

Το δίχτυ του ψαρά σα φονικό
βυθίζεται στα στήθη της θαλάσσης.
Το ύφος του παιδιού απορρημένο.
Η αύρα μεταφέρει αρμύρα ζωτική
κι η άμμος ανασαίνει την θωριά της.
Η παραλία σκορπίζει μαγεία θεϊκή
κι ο ήλιος έγειρε στη βάση της
για αγάπη, θωπεύει τη λαλιά της.

Γαληνεμένο σκοτάδι
απλώνει την παλάμη του
στο στερέωμα του ουρανού,
το κύμα βρυχάται ασθενικό.

Στάσου ψαρόβαρκα
στη μέση του πελάγους
να αισθανθώ τη γλύκα της ψαριάς!

Τα φώτα απόμακρα απ' το γέρο
που ρίχνει τον φόβο στα νερά,
αστραφτερή η θολούρα του βυθού,
αστραφτερή κι η πίκρα της καρδιάς μου.

Μάντυ Τσιπούρα