Υπάρχουν απλά άνθρωποι που γεννήθηκαν από ανθρώπους.Τα μοντέλα επινοήθηκαν. (της Μπέττυς Κουτσιου)

Οι άνθρωποι δεν γεννηθήκαμε για να ποζάρουμε σε περιοδικά. Αυτή είναι δουλειά άλλων. Όπως δουλειά άλλων είναι να είναι ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί, μαθηματικοί, πολιτικοί μηχανικοί. 

Γιατί λοιπόν κρίνετε έναν άνθρωπο από την εξωτερική του εμφάνιση εάν δεν τηρεί προδιαγραφές μοντέλου;

Δεν είναι αυτή η δουλειά του. 

Να κρίνετε τα μοντέλα μεταξύ τους.

Εμάς τις κοινές θνητές να μας αφήσετε στην ησυχία μας. Δεν περνάμε ούτε οντισιόν ούτε πασαρέλα. Έχουμε κυτταρίτιδα, έχουμε παραπάνω κιλά, έχουμε ψαλίδα στα μαλλιά και τρώμε σαν άνθρωποι. Δεν ζούμε με ένα καρότο την ημέρα. Δεν βγήκαμε από κάποια σελίδα περιοδικού, δεν είμαστε όλη μέρα κομμωτήριο, ούτε ζητάμε δουλειά σε πρακτορείο μοντέλων. Δεν ζητάμε να φωτογραφηθούμε δίπλα στη Ζιζέλ γιαυτό κάντε μας την χάρη. 

Να μας αφήσετε να ζήσουμε χωρίς το μπούλιγκ των κιλών και των υπέροχων ανορθωμένων γλουτών, σας παρακαλώ.

Εάν έχετε την καλοσύνη να μας επιτρέψετε να κάνουμε και μπάνια στην παραλία. 

Πουθενά δεν γράφει κάποια ταμπέλα μόνο για γυμνασμένους.

Όπως επίσης σε κανένα εστιατόριο δεν είδα να γράφει επιτρέπεται να τρώνε μόνο οι αδύνατοι. 

Γιατί ξέρετε κάτι; 

Εσείς που κρίνετε μια κοπέλα που έχει παραπάνω κιλά, αύριο η κόρη σας, ίσως είναι το κορίτσι με την νευρική ανορεξία. 

Εσείς που χλευάζετε τον νεαρό που είναι αγύμναστος και αδυνατούλης, ίσως αύριο ο δικός σας γιος, πάρει αναβολικά για να γίνει "τούμπανο". 
 

Πως θα σας φαινότανε λοιπόν εάν σας άφηνε η δική σας γυναίκα, για κάποιον άλλον πιο όμορφο και με περισσότερους κοιλιακούς; 

 
Θα σας άρεσε να σας παρατήσει ο άντρας σας, για μια άλλη γυναίκα με αναλογίες 90- 60- 90; 
 

Γιαυτό μην κρίνετε ανθρώπους. 

Δεν ξέρετε ποτέ τι έχει ο άλλος στην ψυχή του. 

Τι κουβαλάει. 

Πλησιάστε με αγάπη κάποιον που νομίζετε ότι αδικείται από την εμφάνιση του και προσπαθείτε να του δημιουργήσετε πάλι ένα ενδιαφέρον για την ζωή. 

Με αγάπη όμως μόνο. 

Η αγάπη σώζει. 

Όχι η αντιπαράθεση. 

Αλλιώς θα υπάρχουν παιδιά που θα γυρίζουν από πάρτυ και θα αυτοκτονούν γιατί κάποια τα είπε χοντρά. 

Θα υπάρχουν έφηβες που θα κάνουν απόπειρες με χάπια γιατί κάποιος τις αποκάλεσε άσχημες.

Θα υπάρχετε και εσείς κάπου μέσα σε αυτό σαν γονείς γιατί ρόδα είναι και γυρίζει. 

Δεν υπάρχει ονομασία χοντρός. 

Οι άνθρωποι έχουν ονόματα και ψυχή. 

Μην τους δηλητηριάζετε.

Έχει φτάσει ο μέσος όρος κιλών στα κορίτσια 45  γιατί κάποιος αδιάβαστος, αδιάγνωστος τις πλήγωσε. 

Η δική σου η κόρη που είναι τώρα άραγε; 

Είναι μοντέλο ή τα έχει τα κιλάκια της όπως όλες οι Ελληνίδες; 

Τι νομίζεις, οτι θα σου πει κάτι και θα καταλάβεις;
Οι έφηβοι δεν μιλάνε πολύ. 
Τίποτα δεν θα καταλάβεις, μέχρι να σωριαστεί κάτω από την πείνα. 

Τώρα βγες στην παραλία και κορόιδεψε.

Πρώτα όμως να κοιτάξεις τον καθρέφτη σου να σιγουρευτείς ότι είσαι άνθρωπος, γονέας, θείος, αδελφός. 

Και ύστερα, πες ότι θες αν αντέχεις να παίζεις με ψυχές. 

Πρόσεξε όμως γιατί πουθενά δεν γράφει η ταμπέλα, οτι στην δική σου ζωή, όλα θα είναι παραδεισένια. 

Γράφει; 

Μπέττυ Κουτσιου

Οι άντρες δελφίνια (της Μπέττυς Κούτσιου)

 

Υπάρχουν κάποιοι άντρες, που είναι η αύρα τους είναι σαν μικρού παιδιού. Που δεν κοιτάνε το δήθεν μα την ψυχή τους. Δεν ενδιαφέρονται μόνο για τα ακριβά αυτοκίνητα, για τα ακριβά σπίτια, για τα ακριβά ρολόγια. Που δουλεύουν και βγάζουν τίμια τα χρήματά τους και δεν τα σκορπάνε σε ποτά, ξενύχτια, ανόητες εξόδους και selfie φωτογραφίες από διάφορα event.

Υπάρχουν κάποιοι άντρες, που ταΐζουν την ψυχή τους και την ψυχή των άλλων με το μεγαλείο τους και τον χαρακτήρα τους. Που παλεύουν και μοχθούν για να αποκτήσουν κάτι, κοπιάζουν για να εξασφαλίσουν μια ηρεμία στην δική τους ζωή και σε όσων αγαπάνε.

Τα χέρια τους είναι τίμια και εργατικά και το πρόσωπο τους θλιμμένο, αλλά θα σου χαμογελάσουν και θα ανοίξουν την αγκαλιά τους για σένα. Δεν θα σε φορτώσουν με τα προβλήματα τους, θα σε ρωτήσουν για τα δικά σου. Δεν θα σου ζητήσουν να τους λύσεις κανένα δικό τους θέμα, θα σου πάρουν την δική σου στενοχώρια και θα την μετουσιώσουν σε χαμόγελο. 

Υπάρχουν κάποιοι άντρες, την ώρα  που όλοι οι άλλοι βγαίνουν να διασκεδάσουν εκείνοι πάνε για ύπνο, κατάκοποι από την δουλειά και τις υποχρεώσεις τους. 

Που είναι ήρεμοι σαν τα λιμάνια, ενώ η ψυχή τους μέσα, είναι σαν  φουρτουνιασμενη θάλασσα από τα βάσανα. Που δεν θα μετανιώσεις ποτέ γιατί τους γνώρισες, μα θα αναρωτηθείς, γιατί να μην τους είχες γνωρίσει νωρίτερα. 

Υπάρχουν κάποιοι άντρες, μα όχι πολλοί, που αν βρεθείς κοντά τους, καταλαβαίνεις γιατί είναι τόσο δύσκολο να μείνεις κοντά τους. Δεν μπορεί κανένας άλλος, εκτός απο τον εαυτό τους να τους κάνει καλά, όταν κουβαλάνε κάποια πληγή. 

Είναι σαν τα δελφίνια που αναγεννούν την σάρκα τους δίχως ουλές και θεραπεύονται εντελώς από μόνα τους. Σταματάνε την αιμορραγία και συνεχίζουν να βουτάνε στα βαθειά. 

Μπέττυ  Κούτσιου

Μία μοναξιά που την έλεγαν ευτυχία. 

- Η ανταλλαγή - (της Μπέττυς Κουτσιου)

Να μιλάς για την αγάπη, εφόσον μπορείς να δώσεις αγάπη, όχι μόνο για να πάρεις.

Εάν ξέρεις την αγάπη από ταινίες και βιβλία τότε να μην βγάζεις τσιμουδιά.

Εάν δεν έχεις νιώσει το δέρμα σου αφιδατωμένο από την έλλειψη της, τότε να μην ζητάς να στην δώσουν. Δεν είναι συσκευασία η αγάπη.

Προηγείται η απώλεια, η θλίψη, η εγκατάλειψη, ένας θάνατος αργός, μακρόσυρτος, σαν την αλυσίδα ενός φυλακισμένου στα μπουντρούμια. Προηγείται η κατάρρευση του νου, το κενό στο σώμα, το λευκό χρώμα στο ταβάνι, οι ατελείωτη μοναξιά που τρυπάει σαν αγκάθινο στεφάνι το δέρμα.

Εάν δεν τα έχεις νιώσει αυτά, μην ζητάς να σε αγαπήσουν. Δεν είναι σούπερ μάρκετ η ψυχή κανενός, να ψωνίζεις όποτε χρειάζεσαι λίγη.

Δεν αγαπιέσαι, ακριβώς

επειδή εσύ ο ίδιος δεν έχεις αγαπήσει βαθιά.

Μονάχα οι άνθρωποι που αγάπησαν μέχρι το κόκκαλο μπορεί να αγαπηθούν πολύ.

Επίσης σου έχω νέα. Δεν είναι κολλητική ασθένεια. Μην έρχεσαι κοντά μου για να κολλήσεις έρωτα.

Εγώ έχω πεθάνει από έρωτα, χρόνια πριν εσύ συλλαβίσεις καν το πρώτο γράμμα από αυτή την ρημάδα λέξη.

Εγώ είμαι ο έρωτας. Αυτός που δίνεται, που καίγεται, που τολμάει, που βυθίζεται και ανασύρεται πάλι. Εγώ είμαι εκείνη που μπορεί να αγαπηθεί πολύ, γιατί έλιωσα κάποτε από αγάπη. Εσύ μπορείς να ισχυριστείς ότι δικαιούσαι το ίδιο για σένα;

Δεν έχουν λοιπόν όλοι το ίδιο δικαίωμα στην αγάπη. Δεν έχεις εσύ που απαίτησες, πριν από όλους και όλα να σε αγαπήσουν, το ίδιο δικαίωμα πάνω της με εμένα.

Εγώ αντάλλαξα κάποτε με τον διάβολο την ζωή μου, για να ζήσω, άλλη μια μέρα έστω  κοντά του. 

Εσύ τι ανταλλαγή έχεις κάνει;

Μπέττυ Κουτσιου

Οι όμορφοι άνθρωποι όταν χωρίζουνε.. (της Μπέττυς Κουτσιου)

Οι όμορφοι άνθρωποι όταν χωρίζουνε..

Γίνονται λίμνες.

Λυπημένες..

Σε μια ατελείωτη προσμονή από μία καταδικασμένη αγάπη.

Παραμονεύουνε μια στάλα ήλιο να τις ζεστάνει.

Να τις φωτίσει.

Περιμένουνε ένα καθαρό βλέμμα να βυθιστεί μέσα τους..

Να τους χαμογελάσει.

Να αρχίσει πάλι το φώς να αντανακλάει πάνω τους.

Οι όμορφοι άνθρωποι όταν χωρίζουνε..

Γίνονται λίμνες.

Έχουνε την θλίψη ζωγραφισμένη πάνω τους..

Έχουνε έναν γκρίζο ουρανό να τους συντροφεύει τα βροχερά τους απογεύματα..

Έχουνε την ήρεμη περηφάνια που τους ντύνει με ενα πέπλο μοναχικότητας.

Οι όμορφοι άνθρωποι όταν χωρίζουνε..

Γίνονται λίμνες.

Γιατί η θάλασσα είναι πολύ μικρή να χωρέσει τον εγωισμό τους..

Και  ο ωκεανός πολύ μεγάλος να αντέξει την αγάπη τους.

Έτσι σπάνε σε μικρά  μικρά κομμάτια..

Χωρίζουνε και πνίγονται μόνοι τους στα δικά τους δάκρυα.

Που ποτέ πιά δεν θα πέσουνε στην θάλασσα που αφήσανε.

Παρά μόνο θα σιγοκαίνε μέσα τους αιώνια..

Και θα πονάνε την δική τους καρδιά για πάντα.

Οι όμορφοι άνθρωποι δεν χωρίζουνε ποτέ..

Δεν μπορεί να σκιστεί μία αγάπη στη μέση..

Μπορεί μόνο να πεθάνει κάποτε και εκείνη..

Δίπλα τους..

Μαζί τους.         

Μπέττυ Κουτσιου

Μικρά εγκλήματα για μεγάλες καρδιές (της Μπέττυς Κουτσιου)

 

Και τώρα που μεγάλωσα αρκετά και η ηλικία μου είναι περισσότερο ένα μικρό έγκλημα παρά ένα μεγάλο παραμύθι πιστεύω στις δικές μου νεράιδες. 

Δεν είμαι μια καλή γυναίκα, σιχαίνομαι αυτή τη λέξη. Καλή είναι μια παπαρούνα. Εγώ δεν είμαι παπαρούνα, είμαι όμως ένα αγριολούλουδο. Ένα γενναίο αγριολούλουδο.

Η λέξη καλή έχει χάσει τη σημασία της. Τι πάει να πει καλή; Η καλοσύνη δεν έχει σχέση με την αγάπη. Μία καλή φαινομενικά γυναίκα μπορεί να είναι καλή μόνο για το σπίτι και τον άντρα της και να μην έχει κανένα άλλο συναίσθημα για τον υπόλοιπο κόσμο. Εμένα αυτού του είδους η καλοσύνη δεν με αφορά. 

Η καλοσύνη είναι μια καραμέλα που την αναμασάμε σχεδόν για όλους, δεν είναι δύσκολο να είσαι καλός, δύσκολο είναι να είσαι υπερβατικός. 

Και υπερβαίνουμε τον εαυτό μας όταν είμαστε γενναίοι, όχι όταν είμαστε καλοί. 

Δεν είμαι ο πιο βολικός άνθρωπος στον κόσμο, αλλά θα τρέξω να σε σώσω χωρίς να υπολογίσω τις συνέπειες. Δεν είμαι ο πιο ενάρετος, αλλά εάν θεωρώ ότι έχεις δίκιο και κινδυνεύεις, θα χάσω το δικό μου για να σε υπερασπιστώ.

Δεν ανέχομαι να με εξαπατάς αλλά λίγο να με ξεγελάς σε αφήνω, γιατί ξέρω πως δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς.

Έχω ανθρώπους που έχουν φύγει από την ζωή μου, αλλά τους αγαπώ και τους νοιάζομαι ακόμα. Εξ άλλου είναι πολύ μεγάλη η ζωή μας για να φυλακίζουμε ανθρώπους για πάντα.

Έχω επίσης ανθρώπους που υπάρχουν στη ζωή μου και δεν τους νοιάζομαι τόσο, ούτε εκείνοι εμένα. 

Τι ειρωνεία, αλλά είναι η αλήθεια. Κάποτε θα γίνουν και αυτοί παρελθόν, αλλά ξέρω πως δεν θα με στοιχειώσουν.

Αγαπώ με τον δικό μου αλλόκοτο τρόπο, αν θέλεις με αφήνεις να σε αγαπώ αλλιώς άφησε με να φύγω, δεν έχω χρόνο για χάσιμο. Δεν μετράω πόσο με αγαπάς, γιατί χάνω στο μέτρημα, άλλωστε δεν με ενδιαφέρει αυτό, δεν έχω που να βάλω την αγάπη και την αδικώ. Περισσότερο με νοιάζει η πίστη, η αφοσίωση πάρα τα πολλά λόγια. 

Κουράζομαι να εξηγώ, να απολογούμαι και να αποδεικνύω. Μην με βάλεις ποτέ στην διαδικασία να πω κάτι εάν δεν θέλω μόνο και μόνο για να αποδείξω ποια είμαι. Δεν θέλω να πασχίζω να αποδείξω τίποτα, μεγάλωσα για όλα αυτά. Είμαι αυτή που είμαι, αν θες έχω μια θέση δίπλα μου, εάν όχι μην κάτσεις για να με σηκώνεις να σε ξεπροβοδιζω στην εξώπορτα. Κουράστηκα.

Δεν είμαι μια καλή γυναίκα, ποτέ δεν μου άρεσε αυτή η λέξη. Είμαι πιστή, με μια πίστη δική μου, περίεργη, που δεν θα σου βροντοφωνάζει την αγάπη μου αλλά όποτε θα γυρίζεις τα μάτια σου θα με βρεις πάντα εδώ. Όχι πως δεν είχα που να πάω, αλλά δεν ήθελα να πάω πουθενά.

Ήθελα πάντα να με εμπιστεύονται πιότερο από το να με αγαπάνε. Ζητούσα τυφλή εμπιστοσύνη, παρά τυφλή αγάπη και έστω και εάν δεν τα κατάφερα πάντα, ξέρω πως δεν πρόδωσα ποτέ έστω και εάν αγαπήθηκα λιγότερο από ό,τι αγάπησα.. Ή το αντίθετο; Ποτέ δεν θα μάθω. Άλλωστε δεν είναι ανάγκη. 

Είχα πάντα μια εμμονή με την ευτυχία στα απλά πράγματα, στα βατά, στα εύκολα, σε εκείνα που ορίζουν τη δική μου πυξίδα. Δεν ήθελα κανέναν φυλακισμένο δίπλα μου, αλλά ήθελα να τον νιώθω δικό μου. Δεν ήθελα κανέναν να με ορίζει, ήθελα να με πιστεύει. Δεν γύρευα την τυπική κατανόηση, αλλά την αληθινή αφοσίωση. 

Τελικά δεν γνωρίζω εάν πέτυχα και τι, πάντως ξέρω πως πουθενά δεν θα γράφει οτι φοβήθηκα και κανένας δεν μπορεί να πει πως τον γέλασα. Αν γελάστηκα αδιαφορώ, δεν είναι και καμιά μεγάλη επιτυχία να γελάσεις κάποιον, ούτε να τον σημαδεύεις χωρίς να ξέρεις σημάδι. 

Γιαυτό ξεχνάω τα χτυπήματα μου από άκυρους σκοπευτές και λατρεύω τις πληγές μου από εκείνους που είχαν τα κότσια και το θάρρος να μου ρίξουν κατάμουτρα. 

Μπέττυ Κουτσιου

Έχω εσένα (της Μπέττυς Κουτσιου)

Πόσο πολύ είχα εξαντληθεί..
Να παριστάνω την ευτυχισμένη μακριά σου.
Πόσο σε είχε ανάγκη εκείνο το μικρό κορίτσι που θήλαζε μέσα μου καημούς και λύπες.
Σε απαιτούσε συνέχεια και είχε αγκιστρωθεί πάνω σου..
Σαν να ήτανε εκείνο το κύμα. Σαν να ήσουνα εσύ ο βράχος.
Πριν ακόμα έρθεις, εκείνο είχε κόψει λουλούδια και σε περίμενε στην άκρη του δρόμου.

Τώρα πια δεν έχω καμιά ιστορία να πω.
Γεννήθηκα όμορφη από την δική σου αγάπη..
Γεννήθηκα ευλογημένη..
Έχω Εσένα..
Ένα λιμάνι που είμαι για πάντα προστατευμένη..
Ένα κορμί που το άγγιγμα του γιατρεύει όλες τις πληγές.

Έχω Εσένα.
Που τα χέρια σου είναι ενας τέλειος κύκλος γύρω μου.
Που δεν κρατάς κρυμμένα όπλα στα φιλιά σου.
Που σε ανύποπτο χρόνο ήρθες διστακτικά και μου έκλεψες όλα μου τα μυστικά που  κρατούσα καλά φυλαγμένα.
Που μου ζωγραφίζεις όλους τους ήλιους στα μαλλιά..
Που με προστατεύεις σαν μητέρα ..
Σαν πατέρας..
Σαν Άγγελος..
Σαν ουρανός..

Έχω Εσένα.
Τώρα πια δεν έχω, καμιά ιστορία να πω.
Στο τέλος του ονείρου θα σε περιμένουμε..
Είμαστε εγώ και το μικρό εκείνο κορίτσι μέσα μου..
Νεογέννητες.
Ολόλευκες..
Και  οι δύο απο την δική σου αγάπη.

Μπέττυ Κουτσιου

" Ή γράφεις ή χάνεσαι. Γράφεις! " (της Μπέττυς Κουτσιου)

Να γράφετε τόσο καλά, ώστε να μην μπορούνε, να μην σας διαβάσουν. Αν δεν γράφετε καλά, κάντε κάτι άλλο αλλά να το κάνετε μοναδικά.
Γράφοντας και μόνο μαθαίνεις να γράφεις. Κανένας άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Ή γράφεις ή χάνεσαι. Εάν θέλετε να χαθείτε υπάρχουν πολλοί τρόποι να το κάνετε. Εάν θέλετε να γράφετε μόνο ένας. Αυτοσυγκέντρωση, πίστη σε αυτό που επιλέξατε να υπηρετήσετε μαζί με αφοσίωση.
Δημιουργία, αγάπη και πάθος. Όλα τα άλλα είναι περιττά. Μην χάνετε τον χρόνο σας σε ανούσια πράγματα. Ακούστε τις λεπτομέρειες μέσα σας. Να φέρεστε στις λέξεις σας με σεβασμό και αγάπη σαν να είναι πριγκίπισσες. Να τις επαινείτε για αυτό που σας δίνουν. Ένα άρθρο, ένα σύγγραμμα, ένα ποίημα, ένα βιβλίο θέλει υπομονή, προσήλωση και θυσία. Να κάνετε εξάσκηση, να γράφετε καθημερινά, να μην πιστεύετε στην τύχη, τίποτα δεν μας χαρίζεται εάν δεν εργαζόμαστε καθημερινά εμβαθύνοντας, προσπαθώντας πιο πολύ από τις ικανότητες μας. Η τύχη θα προκύψει μαζί με την δεξιοτεχνία και την καλλιέργεια. Καμία τύχη δεν είχε αποτέλεσμα εάν δεν υπήρχε από κάτω γερή πρώτη ύλη.
Γράψτε εκείνα που φοβάστε, όχι τα ανώδυνα. Γράψτε εκείνα που σας κομματιάζουν την ψυχή, αυτά που σας τσακίζουν αλλά με γύμνια, με αυταπάρνηση της ωραίας και προσεκτικής εικόνας σας. Μην φοβάστε εάν δεν αρέσετε σε όλους, σε εκείνους που θα αρέσετε όμως θα αρέσετε πολύ.
Να είστε εσείς, όχι σαν κάποιον άλλον. Δεν είναι κακό να μοιάσετε, κακό είναι να προσπαθήσετε να παριστάνετε κάποιον άλλον.
Τι κάνει ένα άρθρο σπουδαίο; Η εντιμότητα. Να είστε έντιμοι όταν γράφετε, ειλικρινείς και πάνω από όλα θαρραλέοι. Για να γράψετε ένα σπουδαίο άρθρο πρέπει πρώτα να αποτύχετε, να γράψετε δύο, τρία αποτυχημένα και μετά θα μάθετε πως θα γράψετε κάτι εξαιρετικό. Αφήστε κάποιους αναγνώστες να σχολιάσουν αρνητικά μην φοβάστε. Έχω γράψει άρθρα που ρίσκαρα να μην έχω ούτε έναν αναγνώστη γιατί τόλμησα να γράψω για το τάδε θέμα που διαιρεί. Όμως δεν έγινε έτσι, ίσα ίσα είδα το αντίθετο. Ο τρόπος που θα γράψετε κάτι έχει σημασία, όχι ο λόγος.
Δουλέψτε την γραφή σας, τίποτα δεν σας χαρίζετε. Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που γράφουν διαδικτυακά και έντυπα, γιατί ο κόσμος να επιλέξει εσάς; Πείτε μου. Μην γράφετε για να καλύψετε την ματαιοδοξία σας, θα σας πετάξει εύκολα έξω όλο το σύστημα, έστω και εάν έχετε δέκα, είκοσι δικούς σας ανθρώπους να σας διαβάζουν, δεν σημαίνει τίποτα. Όταν εκτεθείτε, τότε βλέπετε τι αξίζετε, όταν φύγετε από το περιβάλλον σας και είστε άγνωστος μεταξύ αγνώστων, εκεί θα μετρηθείτε εσείς και το ταλέντο σας. Εάν δεν σταθείτε ειλικρινείς απέναντι στη γραφή, τότε δεν χρειάζεστε καμία άλλη αρετή. Έχετε ήδη αποτύχει ή κοροϊδεύετε τον εαυτό σας. Η γραφή δεν θέλει κοροϊδία, θέλει ντομπροσύνη, ηρωισμό.
Να προχωράτε λίγο λίγο και σταθερά. Μην βιάζεστε να γίνετε κάποιοι, η γραφή δεν συγχωρεί τους αλαζόνες. Τους καταπίνει και τους εξαφανίζει.
Δουλέψτε σκληρά και με πίστη την γραφή και αγαπήστε το μεγαλείο της.
Εσείς όμως να μείνετε ταπεινοί. Δεν θα νιώθετε τίποτα ποτέ παραπάνω από γραφιάδες. Η λέξη συγγραφέας να μην είναι η ματαιοδοξία σας, αλλά η ανταμοιβή σας.
Σε κάθε τι που κάνουμε στην ζωή γιατί το αγαπάμε και το υπηρετούμε, πρέπει να αφοσιωθούμε, κατά τύχη δεν κερδίζεται τίποτα.

Μπέττυ Κουτσιου

ΣΚΕΨΗ ΒΑΘΕΙΑ (της Μπέττυς Κουτσιου)

Είσαι η πιο βαθειά μου σκέψη.
Η βαθύτερη από όλες.
Η ανομολόγητη.
Η ευτυχισμένη νύστα του κορμιού μου.
Η αλήθεια που βρίσκεται μέσα μου.

Είσαι ο ωκεανός των ονείρων μου..
Χωρίς εσένα είμαι άκαμπτη, ακίνητη και παγωμένη στη σκιά.
Δεν έχεις παρά να σκύψεις να με βουλιάξεις μέσα σου..
Να μαζέψεις και να κρύψεις μέσα σου την λύπη μου..
Την μοναξιά μου.
Τα κατεστραμένα όνειρα μου.
Τις αλήθειες που ξεψύχησαν ένα βράδυ στον έρημο δρόμο της ζωής μου.
Θέλω μόνο να με θέλεις.
Θέλω μόνο να υπάρχεις.
Για να υπάρχω και εγώ.

Είσαι οτι πιο βαθύ έχει η ύπαρξη μου.
Είσαι η πνοή που με κάνει και ζω.
Αν αυτή την πνοή μου την έπαιρναν, θα πέθαινα.
Το ίδιο όμως θα πέθαινα ακόμα και εάν δεν είχα πάρει ποτέ αυτή την πνοή.
Υπάρχω γιατί σε ανασαίνω.

 Μπέττυ Κουτσιου

       

Μια μέρα (της Μπέττυς Κουτσιου)

Και μία μέρα...
Όταν θα έρθεις να με ζητήσεις..
Δεν θα βρείς τίποτε απο εμένα εδώ.
Θα σου γνέφουν οι περαστικοί.
Θα σου κρυφογελάνε τα παιδιά που παίζουνε..
Πώς με είδανε λίγο πρίν..
Να περνάω με ένα άσπρο φουστάνι..
Και έναν  ήλιο στα μαλλιά.
Μα δεν θα με προφταίνεις ποτέ.
Ώσπου ένα βράδυ ..
Θα σου ψιθυρίσουνε δύο νυχτολούλουδα..
Θα σου μαρτυρήσει το φεγγάρι..
Πώς τίποτα δεν μένει απο μία ψυχή όταν την σκοτώσεις.. Μόνο το σώμα μένει.
Και περνάει πάντα έρημο και μόνο,τον δρόμο της μοναξιάς και της λύπης.
Ψάχνοντας να βρεί ενα τέλος σε όλο αυτό το μαρτύριο..
Που το καταδίκασες..
Ερήμην του..

Μπέττυ Κουτσιου

Γράμμα στον παρολίγον δολοφόνο μου (της Μπέττυς Κουτσιου)

Να μη γυρίσεις πίσω.
Σε χαιρέτησα, έκλαψα, πόνεσα,
έκλεισα τα παράθυρα
και ζούσα στο ζωντανό τάφο μου,
έκοβα τα χέρια μου να δω εάν τρέχει αίμα.

Να μην ξαναέρθεις ποτέ.
Σηκώθηκα από το χώμα και έφτασα πάλι στο πλατύσκαλο, γυρίζω πίσω με περηφάνια για τις αντοχές μου και χαμογελάω στη νέα μέρα.
Άνοιξα πάλι τα παράθυρα, ο ήλιος πια δεν τρυπάει τα μάτια μου, το στρώμα μου δεν έχει καρφιά και η πόρτα μου έχει καινούργια κλειδιά.

Να μείνεις εκεί που επέλεξες και να υποστηρίξεις την απόφαση σου σαν άντρας. Όποια και να είναι η πορεία της ζωής σου να μη βρεθείς ποτέ πάλι στο δρόμο μου.
Γιατί σε σκότωσα για να μην πεθάνω εγώ. Προτίμησα να σε θρηνήσω, παρά να βουλιάξω εγώ.

Εγωισμός θα πεις σίγουρα, ακόμα και τώρα, την ύστατη στιγμή θα ήθελες να υπερτερείς. Όχι εγωισμός, αίσθημα επιβίωσης.
Δεν μπορείς να χειρίζεσαι άλλο ζωές, συναισθήματα, καρδιές.
Μπορείς μονάχα να χαραμίζεσαι σε έρωτες μιας βραδιάς, μιας εβδομάδας όπως θες πες το, μα δεν μπορείς να ξανακούσεις από τα χείλη μου το όνομά σου.
Δεν μπορείς να με κάνεις να κλάψω πάλι από τον έρωτά σου, δε σημαίνεις πια για μένα τίποτα.
Είσαι ένα τσαλακωμένο χαρτί στην τσάντα μου, ένας βράχος πεσμένος στη θάλασσα, ένας  βασιλιάς που έγινε ζητιάνος.
Είσαι το τίποτα και εκεί θα μείνεις, μια σκιά στο παράθυρο μου, ένας σπασμένος καθρέφτης στην αποθήκη.

Μην τολμήσεις και έρθεις μπροστά μου,
δεν είσαι άξιος να αντικρίσεις τα μάτια μου.
Σε μισώ, όπως μισεί ο αλλεργικός τη σκόνη. Σε οικτίρω όπως ένας αθώος το δολοφόνο του.
Μην αναφέρεσαι σε μένα, δεν μπορούν τα χείλη σου να φτάσουν την καρδιά σου,
οπότε μη με βάζεις στο νεκρό στόμα σου.

Και ένα τελευταίο.
Σε καταριέμαι να μην ξεχάσεις ποτέ.
Να ζεις αιώνια και να θυμάσαι πόσο σε λάτρεψα, να βυθίζεσαι στις τύψεις και να μην μπορείς ποτέ να σε συγχωρέσεις, αλλά να μη βρίσκεις και μια γωνία να κλάψεις σαν άνθρωπος!

Μπέττυ Κουτσιου

Παρουσίαση βιβλίου

Πρόσκληση παρουσίασης του βιβλίου
"Το ακρωτήρι της Λύπης" των συγγραφέων
Θέμη Γαλανάκου & Μπέττυς Κούτσιου