Ατιτλο (της Γεωργιας Κιτσούκη - Βασιλειάδου)

Συμβαίνει και έτσι κάποιες φορές
Σε κείνα τα σφαλισμένα από δυστυχία παράθυρα
να τραβάει κάποιος την κουρτίνα
και να στέλνει μια αχτίδα χαράς
ίσα για να θυμίσει ότι η ζωή
πιάνει αγκαζέ χαρές και λύπες
άσχημα και όμορφα, καλά και κακά
και πορεύεται, ανήμπορη να ξαποστάσει,
σ ένα αέναο ταξίδι εναλλαγών
Και κάπου κάπου κάνει και μια στάση
για να κατέβουν κάποιοι
Αλλά και για να ανέβουν...
Και έτσι, κάνουμε κουράγιο
και τραβούμε κι άλλο τις κουρτίνες
να προφτάσουν να μπουν 
όσες χαρές προλάβουν
Για να μπορούμε να αντέχουμε 
στα αναπόφευκτα πολλά  δύσκολα
Για να ισορροπεί η ζυγαριά της ψυχής
με τις λίγες αλλά βαρυσήμαντες χαρές

Γεωργία Kιτσουκη

Ευθυμογράφημα (της Γεωργίας Κιτσουκη Βασιλειαδου)

 

Και να ΄μαστε λοιπόν εδώ

να λέμε δόξα τω Θεώ

που γλιτώνουμε ακόμα

με ή και χωρίς...βελόνα

Άλλοι μία κι άλλοι δύο

μάσκες σε φρενοκομείο

χαιρετάμε και αγνώστους

προσπερνάμε τους αρρώστους

Μάσκα κι αντισηπτικά

σπρέι, τζελ, εθιστικά

όπλα σε κάθε γωνία

μήπως φύγει η αγωνία

Γύρω όλοι ειδικοί

“ψεκασμένοι” και οι μη

συνωμοσιολογίες

κόντρα σε συνωμοσίες

Αδαείς και αφελείς

οι υπεύθυνοι και οι άλλοι

όλοι στο ίδιο καζάνι

η απόφαση μεγάλη

Μπρος γκρεμός και πίσω χάος

σου χρειάζεται το θάρρος

Κι αν το βήμα σου είναι λάθος;

Κι αν σε περιμένει ο τάκος;

Κάπου έρχονται αναμνήσεις

ξέγνοιαστες αναπολήσεις

Θέλεις να απαλλαγείς

θέλεις να τα ξαναδείς

Μένει μετέωρο το βήμα

φόβος τάχα ή λογική

Έχουν όλα μπερδευτεί 

Κρίση, αντίληψη, το θύμα

Μίσησες κάθε βελόνα

μίσησες και την κορώνα

πρέπει να απεξαρτηθείς

Πού να πας για να κρυφτείς;

Όπου πας σε κυνηγάει

ο αόρατος εχθρός

μα νομίζω πως δεν είναι

ένας και μοναδικός

Ο Θεός μας βοηθός

Γεωργία Κιτσουκη Βασιλειαδου

Άτιτλο (της Γεωργίας Κιτσουκη Βασιλειαδου)

 Φορτωμένες σ' ένα χρόνο
αμαρτίες μαζεμένες
Ένοχος φωνάζουν όλες
στέκονται αποφασισμένες
Βρίσκεσαι στη μέση μόνος
γύρω πέφτουνε σταγόνες
Θα ξεσπάσει καταιγίδα
χάνεται η κάθε ελπίδα
Σε έχουνε περικυκλώσει
απ τα πάντα αποκόψει
Ψάχνεις τον Θεό να βρεις
πρέπει για να στηριχτείς
Άρχισες να κλυδωνίζεσαι
πρόσεχε, μην απελπίζεσαι
Κάθε μέρα άλλη βροχή
σε τρομάζει, θα κρυφτείς
Κι όλο κρύβεσαι καλά
μα θα αποκαλυφθείς
Είναι έτσι δομημένα
να έρχονται όλα μαζεμένα
Για όλους δρομολογημένα
ή για σένα είναι φτιαγμένα
Όλα τώρα σε βαραίνουν
σε σειρά δύσκολα μπαίνουν
Άσκηση, δοκιμασίες
ίσως τίποτα τυχαίο
Χάσαμε ισορροπίες
μάθαμε για το ακραίο
Μια ανάσταση γυρεύεις
να ξεχάσεις, αυτό προσμένεις
Μα για να έρθει η Ανάσταση
προηγείται πάντα η κάθαρση..

Γεωργία Κιτσουκη Βασιλειαδου

Αγωνίσου (της Γεωργίας Κιτσουκη Βασιλειαδου)

 

Κρυμμένος κάπου αθέατος παραφυλάς 

Κρυφοκοιτάς κάθε περαστική συμπεριφορά

Ανοησίες ντυμένες με δικαιολογίες κομψές

φτιασιδωμένες κάποιες φορές σαν πολυτελείς κοκέτες

κι άλλοτε πάλι γδυμένες απροκάλυπτα από προσχήματα

Περνούν οι φόβοι αγκαζέ, κάποτε ένας ένας

σαν χιλιοπροβαρισμένη παρέλαση, 

στημένη σωστά, με παραγγέλματα “εμπρός μαρς, έν δυό”

με στολή παραλλαγής μέσα σε ανίδεους στρατιώτες

Καμουφλάρεις κι εσύ την θέση σου και αναδιπλώνεσαι

χίλιες φορές, ώρα την ώρα, μήνες τώρα

Περνούν ανεπιστρεπτί αναμνήσεις χαρούμενες

τώρα πια απαγορεύτηκαν οι χαρές

Κάπου μακριά το γέλιο ακούγεται παράταιρο κι όλο στερεύει

Μάταια προσπαθείς να μεταμορφώσεις εκείνο τον άναρθρο ήχο

Κρυώνεις, ρίγη διαπερνούν την ψυχή σου απ τις απώλειες

Ένα ένα τα πέπλα της φεύγουν, φίλοι, γνωστοί, ξένοι

Όλα αλλάζουν κι εσύ περιμένεις στωικά την σειρά σου

Κάπου κάπου κυκλοφορεί και μια ρακένδυτη ελπίδα

Μοιράζει υποσχέσεις παραπληγικές, ανάπηρες, 

αδύναμες να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων

Έπεσε θύμα κι αυτή  πολυπληθών μνηστήρων 

Μένεις στην ίδια θέση, πάει καιρός που κρύβεσαι

Αφουγκράζεσαι σαν πληγωμένο θηρίο Παντού μυρίζει αίμα θυσίας

Όμως εσύ δεν πλάστηκες για να φοβάσαι 

Είσαι ακόμα θηρίο

Πρέπει να βγεις εκεί έξω. Η ζούγκλα σε περιμένει. Αγωνίσου!

Γεωργία Κιτσούκη Βασιλειαδου

Οι μήνες, άνδρες (της Γεωργίας Κιτσουκη Βασιλειαδου)

Οι μήνες, άνδρες

Αλλάζουν τα πρόσωπα

Διαβαίνουν περήφανοι

Φορούν πανοπλίες

Καρπίζουν ανθούς

Σκορπίζουνε έρωτες

Ζεσταίνουν καρδιές

Τοπία χρυσοκίτρινα

σε ζωγραφιές

Παγώνουν χαμόγελα

σε ακρογιαλιές

Χαρίζουν στα δύσκολα

θαλπωρής αγκαλιές

Γιορτάζουν, θυμούνται

κάθε φορά

Δουλεύουν ακούραστα

πραγματικά

Φλερτάρουνε κάποιοι

την ανεμελιά

Δώδεκα άνδρες

με άλλα μυαλά

Ποιος θα ξανάρθει

ποιος ξεψυχά

Γιορτάζει η πλάση

κάθε φορά

Γεωργία Κιτσούκη Βασιλειαδου

Ενός λεπτού σιγή (της Γεωργίας Κιτσουκη Βασιλειαδου)

Ενός λεπτού σιγή
ίσα για να ακούσουμε το μέσα μας
να τιτιβίζει σαν τα τζιτζίκια
ενός ορφανού από φωνές ανθρώπινες, καλοκαιριού
δυνατά και καθάρια, ανερυθρίαστα
καθώς θα διαλαλεί τα θέλω αιώνων
που κρύφτηκαν σε φωνές του πρέπει των άλλων

Ενός λεπτού σιγή
τόσο όσο να αφουγκραστούμε
κραυγές που χάθηκαν χωρίς ηχώ
σε πέρατα μακρινά, αδιάβατα από ευαισθησίες
εκεί που τα άφησαν άνεμοι
την ώρα που γεννιόταν - ανεπιθύμητα νεογνά
καταδικασμένα σε αιώνιους Καιάδες

Ενός λεπτού σιγή
για εκείνους τους χαμένους ποιητές
που βιάστηκαν να αποκαλύψουν μυστικά
φτιαγμένα για όσους κατανόησαν
πως οι φερμένοι απ αλλού,
ποτέ δεν θα ταιριάξουν στο σύνολο μιας καθωσπρέπει μάζας
χωρίς να θυσιάσουν κάτι από όσα συνθέτουν το αλλιώτικο...

Γεωργία Κιτσουκη Βασιλειαδου

Άποστασιοποιηση(της Γεωργίας Κιτσουκη Βασιλειαδου)

Και βρίσκεσαι κάποτε θεατής
να παρατηρείς υφέρπουσες συμπεριφορές
Να αξιολογείς κεκαλυμμένες σκέψεις
Να θαυμάζεις ακατέργαστες πράξεις
Μακάριοι οι πτωχοί
Πτωχοί σε συναίσθημα
Πτωχοί σε αρχές
Δίκαιοι και άδικοι μαζί
Το δίκαιο είναι πάντα ηθικό;
Κατέρρευσαν από καιρό τα μνημεία
ενός υπέρμετρου ρομαντισμού,
μιας γλυκιάς αφέλειας,
μιας πίστης στο όνομα ..
Αλήθεια ξεχνάω πια
Στο όνομα όσων μεγαλώνοντας
έμαθα να προσκυνώ, να σέβομαι
Μακάριοι οι πτωχοί...
Πτωχοί σε όλα, στα πάντα, σε κάποια
Παρατηρώντας, πέρασα απέναντι πια
Στην αντίπερα όχθη
Αποστασιοποίηση
Έχω καλή θέση εδώ.
Ας αρχίσει η παράσταση...
Πλέον δεν πρωταγωνιστεί η απογοήτευση
Οι ηθοποιοί αποδείχθηκαν ερασιτέχνες

Γεωργία Κιτσουκη Βασιλειαδου

Θεός ήλιος (της Γεωργίας Κιτσουκη Βασιλειαδου)

Κάνε μια βόλτα
πάνω στον ήλιο σήμερα
Μη βιαστείς να τον προσπεράσεις
Ύψωσε το βλέμμα σου
κι άσε την ύπαρξή σου
να ταξιδέψει στις ακτίνες του
Πάρε τη ζεστασιά τους
και μοιράσου την μαζί μου
Εκεί, στο φως θα συναντηθούμε
να ανταλλάσσουμε θερμότητα
Ετερόφωτη ας είναι
Αρκεί η ψευδαίσθηση
ότι όλα είναι όπως θα ήθελα
Μόνο μη χαμογελάσεις
και σβήσεις τον ήλιο
και κάψεις το βλέμμα μου
Γιατί οι θεοί του φόβου
δεν χαμογελάνε

Γεωργία Κιτσουκη Βασιλειαδου

Κρησφύγετο (της Γεωργίας Κιτσουκη Βασιλειαδου)

Έχτισα ένα βασίλειο για τους χειμώνες μου
κι άλλο ένα για τα καλοκαίρια
και ύστερα ζωγράφισα ένα φράχτη
από λουλούδια άγνωστα και πολύχρωμα
Εκεί διαφεντεύω για χρόνια
Καθώς επιστρέφω αγγίζω μια υπομονή
και ύστερα κρύβω πίσω από ένα καθρέφτη
τις ανασφάλειες και τις απογοητεύσεις
Κι ύστερα κρύβομαι κι εγώ
στην ασφάλεια της ανατολικής πλευράς
εκεί που ο ήλιος σαν ανατέλλει
μου μηνύει να ξεχάσω κάθε σκοτεινή γωνιά
και να χαμογελάσω που συναντιόμαστε πάλι
Στην κάθε μέρα ζωγραφίζω κι ένα χαμόγελο
για κάθε ώρα, στο κάθε δωμάτιο,
κι ένα μεγάλο για όλους
Εκείνο το κρεμάω στην πόρτα, στολίδι
φτιαγμένο με έγνοια και αγάπη
Μα όσο κι αν κρύβομαι, καμιά φορά τρυπώνουν,
πότε ξεδιάντροπα απ την πόρτα, άλλοτε από χαραμάδες
πόνοι, δάκρυα, αγωνίες, άγχη
Κι όλα έχουν για αποστολέα, ανθρώπους
Δικούς μου
Κι εγώ είμαι τόσο φιλόξενη
Τελικά το κρησφύγετο ήθελε επισκευή
Κι εγώ, μόνο να ζωγραφίζω έμαθα...

Γεωργία Κιτσουκη Βασιλειαδου

Άτιτλο ( της Γεωργίας Κιτσούκη Βασιλειάδου

Τέλος λοιπόν
Κέρδισε το παράλογο
στη λογική του νόμιμου
Το ηθικό δεν συμβάδισε
Ίσως έγινε ακμαίο
με τόση πίεση που εξασκήθηκε
στις πλάτες μιας ανυπόμονης υπομονής
Παρόλα αυτά, πάντα πονάει
η αποχώρηση από τα συνήθη
ή τα μεγαλειώδη κεκτημένα
κυρίως στις ήττες
Ω ναι, ηττήθηκα
Ήταν όρος απαράβατος άλλωστε
Αντίο δεδομένα μου
Αύριο θα πάψω να σκέφτομαι
να μετράω, να υπολογίζω
Λέω να κάνω ένα μεγάλο διάλειμμα
Όσο να μάθω να περπατάω
χωρίς δεκανίκια.


Γεωργία Κιτσούκη Βασιλειάδου

Σχέδια στον ορίζοντα (της Γεωργίας Κιτσούκη - Βασιλειάδου)

Σχέδια καρφιτσωμένα
στον ορίζοντα του μυαλού
δονούν προσμονές
Όνειρα απλωμένα
σε σεντόνια παρθένας σκέψης
αμαρτάνουν αθωότητες
Προσμονές κρεμασμένες
σε σύρματα πάθους
αθωώνουν κατηγορούμενους
Αθωότητες ακροβατούσες
σε σχοινιά φαγωμένα
διαδηλώνουν με πάθη
Κατηγορούμενοι αθώοι
δονούνται ακροβατώντας
σε παρθένα όνειρα
σχεδιάζοντας ορίζοντες
αναμάρτητους...

Γεωργία Κιτσούκη - Βασιλειάδου

Γιορτή ξανά (της Γεωργίας Κιτσούκη - Βασιλειαδου)

Ρίσκο η ζωή κι όποιος πετύχει
Θέλει δουλειά για να κερδίσεις
Σαν ξηλωθεί, να την κεντήσεις
κάθε φορά να αποφασίσεις
να υπομένεις, να στηρίξεις
στο ταίρι που θε να κρατήσεις
Μάχη η ζωή κι όποιος αντέξει
Θέλει ψυχή να την παλέψεις
Σαν κουραστείς, μην ξεψυχήσεις
παίρνεις ανάσα να συνεχίσεις
σ΄ότι επέλεξες να ευτυχίσεις
Κλέφτρα η ζωή κι όλο θα χάνεις
μια θα γελάς, μια θα αμαρτάνεις
κι όλο θα λες πως θα ανασάνεις
μαζί μπορεί να επιτυγχάνεις
με αυτόν που επέλεξες ζωή να κάνεις
Δώρο η ζωή κι όποιος τη ζήσει
όπως της πρέπει να προχωρήσει
θα χει γιορτές να σε εκπλήξει
σταθμούς για σένα να επιδείξει
χαρές, παιδιά, να σου χαρίσει
Δώρο η ζωή που σου χαρίζει
όποιος κοντά σου συνεχίζει
γιορτή που φτάνει θα σου θυμίζει
κάθε χρονιά που θα αθροίζει
όσα κατάφερες να σε πλουτίζει.

Γεωργία Κιτσούκη - Βασιλειάδου

Εμπιστοσύνη (της Γεωργίας Κιτσούκη - Βασιλειάδου)

Πρέπει να ξέρεις να κρατιέσαι καλά απ της εμπιστοσύνης την πλάτη Να γραπωθείς πάνω της και να μην την αφήσεις όσες σκέψεις κι αν σε κιοτέψουν, όσα χέρια κι αν σε τραβήξουν. Θα βαδίζει στα τυφλά, μα εσύ θα λες πως ξέρει το δρόμο Θα κουραστείς πάνω της, δε θα σου δώσει αγκαλιά. Πάνω της θα σαι , θα γλιστράς. Σε κάθε βήμα, θα κλυδωνίζεσαι. Κι αν χρειασθεί, χωρίς νύχια θα μείνεις Θα λιώνουν σε κάθε προσπάθεια που θα πέφτεις και θα ξαναπιάνεσαι Από μια πτυχή, από μία άκρη, από μία λέξη Πονάει πολύ σαν πέφτεις Πληγώνει και απογοητεύει Σέρνεται η λογική σε βράχια αμφιβολίας, αποριών, αυθαίρετων συμπερασμάτων Κι αν προλάβεις να σκαρφαλώσεις πάλι πέταξε όσα σκέφτηκες Αν όμως άξιζε που έφυγες ένα να χεις να θυμάσαι Πως σαν έχασες την εμπιστοσύνη τώρα ήταν για μια φορά. Κάθε φορά, ίδιο θα είναι το ταξίδι. Μα δε θα μοιάζει με κανένα άλλο.


Γεωργία Κιτσούκη - Βασιλειάδου

Αερικό (της Γεωργίας Κιτσούκη - Βασιλειάδου)

Κι αν ζήτησα ένα αεράκι θάλασσας έφερες άνεμους δροσιάς σε ένα χάδι Κι αν πόθησα απ αγιόκλημα το άρωμα άπλωσες και σκαρφάλωσες στα πέρατα και ευωδίασες όπου το αγέρι φτάνει Πλέεις σε κάθε κύμα που με ρίγησε χαμογελώντας Χαμόγελο, αίνιγμα χωρίς λύση Πλανιέσαι πάντα και παντού σε κάθε διάσταση αερικό σωστό που άπιαστο θα μείνει Στην κάθε ανάσα που θα φέρνει ο αέρας μου θα αναπνέεις κι ένα σ αγαπώ μου Κι έτσι μονάχα εμείς θα συναντιόμαστε Ελεύθεροι , αέναοι, στα ουράνια…


Γεωργία Κιτσούκη - Βασιλειάδου

Στο τέρμα (της Γεωργίας Κιτσούκη - Βασιλειάδου)

Κοπέλες κάποτε οι μέρες γελούσαν ξέγνοιαστα

Ήρεμες μέσα στη ζωντάνια τους

πως ο χρόνος τους αντέχει

Πέρασαν κι έφυγαν

και ήρθαν κι άλλες

Και η σκυτάλη άλλαζε χέρια

σε μέρες που πάντα βιάζονταν

να μεγαλώσουν...

Έφερναν δώρα, έφερναν πλούτη

σε εμπειρίες, σε γνωριμίες

Φέρνανε κάποτε και δυστυχίες...

Με πλούσια κώμη, όμορφες πάντα

Και τώρα που ο ήλιος λάμπει

μέσα απ τα λιγοστά μαλλιά τους

όμορφες μοιάζουν, γοητεύουν

Η κάθε ώρα πόσο μας μοιάζει

Σαν λιγοστεύουμε, τότε εκτιμούμε

τότε ομορφαίνουμε, κατανοούμε

Η κάθε ώρα, μια ευκαιρία

ο κάθε χρόνος, μια εμπειρία

αλλάζει το μέσα μας στην κάθε πορεία

όποια κι αν είναι η αφετηρία

στο τέρμα γράφεται η ιστορία.

Γεωργία Κιτσούκη-Βασιλειάδου