Στα αρχεία του νου
οι συναντήσεις με τον έρωτα
Στα φύλλα της καρδιάς
οι ακριβείς ημερομηνίες
Δίχως αμετροέπεια
να μου συστήνονται άλλες
και άλλες πάλι φλύαρα
την παρουσία τους
ν' αποζητούν
Λησμονημένη καμιά
Κατ΄αλφαβητική σειρά
καταχωρημένες...
Άναρχες φωνίτσες του παρελθόντος
πειθήνια υποταγμένες
στην επικονίαση της Ποίησης
πια να ελπίζουν.....
από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή
"Ηδύαλγο άγγιγμα"
Πηγαδίσιο νερό
μες τις χούφτες θα φέρω,
σε χελιδόνας φτερό θ'ανεβώ,
γιασεμιού ευωδιές θα μαζέψω
και στους δρόμους θα γράψω
σ'αγαπώ!
Κι αν ο κόσμος
στράγγιξε όλα τα πλούτη
στην ψυχή έχει αμπάρι κρυφό
εκεί μέσα θα βαφτίσω τις πίκρες
και θα βγει καθαρό
σ'αγαπώ!
Μπορώ να κάνω πως λησμονώ,
μπορώ να σιωπώ, να πνίγομαι,
μα μέσα μου να ουρλιάζω!
'Έτσι μου μάθανε.....
τους άλλους να μην ενοχλώ,
παρά μονάχα... εμένα.
Ακόμη βλέπεις προσπαθώ,
τον γύψο μου να σπάσω,
με προσοχή!
μη γίνει θόρυβος
και κάποιους ενοχλήσω....
Όταν θα μπω μέσα στη βάρκα
του οριστικού του μισεμού,
και θα ανοίγομαι στα άγνωστα πελάγη
χωρίς να ξέρω το για πού,
δέ θέλω να γυρίσω το κεφάλι.......
Μη και κοιτάξω τα σοκκάκια που περπάτησα,
μη κι αγναντέψω τη δικιά μου γειτονιά,
μη νοσταλγήσω τη μαννούλα που με γέννησε
και προσπαθήσω να επιστρέψω εδώ ξανά.....
Μη κι αντικρίσω μάτια αγαπημένα να δακρύζουνε,
μη και λυγίσω και κοντά τους θέλω να 'ρθω......
Θέλω να πάω απέναντι γαλήνια,
να πιώ της λησμονιάς τ' άγιο νερό,
να κάνω πέρασμα περήφανο και ήρεμο...
Για όλους που αγαπώ
από μακριά κάθε καλό να προσπαθώ.....
(Με αφορμή το φευγιό του Χάρη)
Δεν…..
δεν
υπάρχει πουθενά φιλόξενος χώρος για την ψυχή,
μόνο
εγώ μπορώ να την φιλοξενήσω,
να
της δώσω νερό να πιεί,
να
της στρώσω να κοιμηθεί,
αυτή
με γέννησε και αυτή θα με πάρει να φύγουμε,,,
