Επιστρέφω (της Κούλας Κραντά)

Επιστρέφω...
Απ' όπου τα σύννεφα φλέγονται
στην προβολή του ήλιου.
Από κει που ο χρόνος μετριέται
με το λάλιμα του πετεινου
και την ευοδια του νυχτολουλουδου!
Παρατηρώντας τη μετάβαση από μία εποχή στην άλλη
συμβιβάζομαι πιότερο με τον κύκλο της ζωής...
(γέννηση, νιότη, γήρας, θάνατος.)
Επιστρέφω από κει,
που μεγαλώνει η μικροτητα του ανθρώπου μπρος στην απεραντοσύνη της φύσης!
Σε κάνει να σκεφτείς
Πως δεν είσαι κυρίαρχος της γης,
αλλά ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα της ζωής!

Κούλα Κραντά

Φώτο... Μαυροραχη 6.30πμ

Χαμογέλα μου (της Μαρίας Δημοτακη)

Μου χαμογελάς
και απλώνεται μπροστά μου
μία ανοιχτή θάλασσα χαράς,
που τα μάτια
δε χορταίνουν το άπειρο.

Γίνεται η στιγμή  μαγική.
Άκου την νεράιδα!
Υμνεί τον ήχο του γέλιου σου.
Νότα που  αντηχεί στη ροή του ποταμού.
Ρέει άφθονο, και γω μαζί.

Δες! Γράφει σε περγαμηνή,
τους όρκους της αγάπης μας.
Και εσύ  άγγελέ μου, δίπλα της
φυλάς σταυρό,στην καρδιά μου.

Βρέχει.
Μα αυτή τη φορά, μου χαμογελάς!
Η βροχή, ξεπλένει τους θορύβους
απ'το πουθενά μου.
Και γω αντιλαμβάνομαι τόσο μικρή την απόσταση,
από τη γη,
έως ετούτο, το ευλογημένο σύννεφο.

Μου χαμογελάς και χάνομαι
στον Ουρανό του κόσμου
που αισθάνεται για πρώτη φορά,
το ελάχιστο της απεραντοσύνης του.

Μα δες!
Τα άγρια  άλογα σπάνε τους φράχτες. Κατακτάς το χαμόγελό σου.

                    Αν είναι να χαθώ,
         ας χαθώ στο χαμόγελό σου.
                     Χαμογέλα μου.

                       
  Μαρία Δημοτακη
                         

Μην αρνηθείς (της Λένας Σαρή)

Μουσική θα σου παίξω
την καρδιά σου
να κλέψω
της αγάπης τραγούδια
στην αγκαλιά σου
λουλούδια.

Γιασεμιά θα σου στείλω
στης ψυχής σου
τον κήπο
στων ματιών σου
το βλέμμα
στης αγάπης το ψέμα.

Στην αγγελική σου
μορφή στο θεικο σου
κορμί
θα υποταχθώ μ' ένα
φιλί.
Κι αν μου αρνηθείς
θα μείνω απλός θεατής
στον μοναδικό έρωτα
της ζωης μου αυτής.

Μη μου αρνηθείς!


Λένα Σαρή

Αγωνία...(της Ελένης Ταϊφυριανου)

Κι είναι κι αυτές οι πεταλούδες
που άρχισαν πάλι
να φτερουγίζουν στο στομάχι...
Κι είναι κι αυτό το κάψιμο
που άρχισε πάλι
να ενοχλεί τις άκρες των ματιών...
Κι αυτές οι νύχτες
που ξαφνικά γίναν ατελείωτες
μ' αυτά τα όνειρα τα ανεξήγητα
που τα βλέπεις
νομίζοντας πως έχεις ανοιχτά τα μάτια...
Κι αυτή η σκιά
μαύρη κι απειλητική
που πλακώνει το στήθος σου
και σε κάνει να πετιέσαι έντρομη πάνω
σφουγγίζοντας ένα παγωμένο
ιδρώτα στο μέτωπο...
Κι όλο να προσπαθείς να τρέξεις
να ξεφύγεις
κι όλο στο ίδιο σημείο να βρίσκεσαι,
ενώ η αγωνία ανεβαίνει κατακόρυφα
καθώς συλλογίζεσαι,
τώρα...να...θα με πιάσουν...
Τι;... ποιός;...δεν ξέρεις...
Αυτό που ξέρεις είναι ότι
προσπαθείς να ξεφύγεις...
Από τι;... από ποιον;...
Από σένα;... από μένα;... από μας;...
Από τι;... Από τι;...

Ελένη Ταϊφυριανου

Ενός λεπτού σιγή (της Γεωργίας Κιτσουκη Βασιλειαδου)

Ενός λεπτού σιγή
ίσα για να ακούσουμε το μέσα μας
να τιτιβίζει σαν τα τζιτζίκια
ενός ορφανού από φωνές ανθρώπινες, καλοκαιριού
δυνατά και καθάρια, ανερυθρίαστα
καθώς θα διαλαλεί τα θέλω αιώνων
που κρύφτηκαν σε φωνές του πρέπει των άλλων

Ενός λεπτού σιγή
τόσο όσο να αφουγκραστούμε
κραυγές που χάθηκαν χωρίς ηχώ
σε πέρατα μακρινά, αδιάβατα από ευαισθησίες
εκεί που τα άφησαν άνεμοι
την ώρα που γεννιόταν - ανεπιθύμητα νεογνά
καταδικασμένα σε αιώνιους Καιάδες

Ενός λεπτού σιγή
για εκείνους τους χαμένους ποιητές
που βιάστηκαν να αποκαλύψουν μυστικά
φτιαγμένα για όσους κατανόησαν
πως οι φερμένοι απ αλλού,
ποτέ δεν θα ταιριάξουν στο σύνολο μιας καθωσπρέπει μάζας
χωρίς να θυσιάσουν κάτι από όσα συνθέτουν το αλλιώτικο...

Γεωργία Κιτσουκη Βασιλειαδου