Βαφτίσαμε την Άνοιξη πικρή εκ προοιμίου.
Ορίσαμε ποινές προτού το έγκλημα.
Φυλακίσαμε συνειδήσεις σε άχτιστες φυλακές
δίχως προανάκριση.
Θάψαμε όνειρα προτού τα σκεφτούμε.
Θάψαμε ζωές με ξένη ταμπέλα .
Τα τραγούδια μας έγιναν χασκόγελα.
Στην υψικάμινο της απελπισίας φλεγόμαστε.
Ούτ´ένα όμικρον στο τότε ούτ´ένα ωμέγα στο τώρα !
Οι βουκόλοι έπαψαν να τραγουδούν,
οι πολίτες να ελπίζουν,
τα παιδιά δεν παίζουν πια στις αλάνες .
Συνειδησιακή ανεμελιά χορταίνει με καναπέ
μυρικάζοντας εκπομπές φουμάροντας απελπισία
ή στυγνή απάθεια .
Στέρεψε το μελάνι στα μελανοδοχεία,
το πήρε όλο η νύχτα ,ευτυχώς !
Τα μανουσάκια στον Αμπλό
ξυπόλυτα χαίρονται την ευτυχίας τους.
Ούτ´ένα παιδί να τα κάμει. ,,ματσάκια,,.
Το χαρτζιλίκι αδιάθετο ,στο παρά πέντε η ανοχή.
Βάφτισαν στις Λεσιές το δρόμο ανήθικο ,
που τσαλακώθηκε το καινούργιο υπόδημα .
Ουδόλως σκέφτηκαν
να βαφτίσουν ανόητο τον διαβαίνοντα.
Πρόστυχες διαβολές στο περιβόλι των εκπλήξεων
οριοθετούν τις ευκαιρίες των συμβιβασμών .
Δειλή η αύρα της ανησυχίας πληγώνει την ευκαιρία .
Ληθαποθήκες ευρημάτων αδιάθετες στο κοινό
μετρούν το πάχος της μούχλας
στην υγρασία του σκοτεινού υπόγειου .
Μυρικάζουμε τώρα τις ενοχές μας.
Νίπτουμε τας χείρας μας !
Επαναπροσδιορίζουμε κατά τα συμφέροντα ,
επωχούνενοι των αντιλήψεών μας.
Οι σταθερές αλλοιθώρησαν .
Φραγή στο λόγο , φραγή στην ελευθερία.
Ευτυχώς οι ιδέες ακόμα ίπτανται !
Η υποκλοπή όμως καραδοκεί
ως εφήμερη προπαγάνδα .
Διαβόητες ορκομωσίες αστιγματισμού
παραβλέπουν την ευθεία πλανόμενες ...
Και η κατεύθυνση δωροδοκεί την ευθεία.....
Η στρογγύλη κυλά με αξιοπρέπεια στο ρυθμό της .
Σύμμαχος η βαρύτητα !
Αλίμονο στην τεθλασμένη ....
Ανώδυνα ευαγγελίσματα σε ημιθανείς ευκολίες
διαφημίζονται με λανθάνουσα επέλαση .
Κάηκε το δάσος !
Το στυγνό μεγαλείο
αρμέγει τώρα τις θαμμένες αρετές .
Πλημμυρισμένα ευθύτητα τα λόγια
δονούν τις συχνότητες της εμπλοκής .
Ίσως αύριο ξανθίνουν οι εντυπώσεις !
