Άνθρωπε αγάπα (της Χρύσας Νικολάκη)

Άνθρωπε αγάπα,
στη ζωή περπάτα.
Έχε ήλιο στην καρδιά
και αστέρι στα μαλλιά.

Άνθρωπε αγάπα,
τι κι αν έξω έχει αγιάζι,
διόλου να μη σε πειράζει,
στη βροχή περπάτα.

Κι αν τα σύννεφα μαυρίσουν ,
την ψυχή σου δεν θα σβήσουν.
Κεραυνός κι αν σε αγγίξει,
δύναμη θα σου χαρίσει.

Άνθρωπε αγάπα,
Άνοιξη μπροστά σου
μην ξεχνάς τα όνειρα σου.
Την ζωή απ' τα χέρια κράτα.

Άνθρωπε αγάπα,
σβήσε λάθη σβήσε πάθη,
Φτιάξε νέο μονοπάτι.
Άνοιξε καινούργια στράτα.

Χρύσα Νικολάκη
7.1.2018

Μάνες καρδιάς (της Σοφίας Τανακίδου)

Στις μάνες που δεν είχαν το προνόμιο
Να γεννήσουν
Αλλά απέραντη καρδιά να σου χαρίσουν

Μάνα δεν είναι το κορμί που σε γεννά
Είναι η καρδιά που σε αγαπά
Που φτιάχνει ατσάλινα φτερά
Που ανοίγει δρόμους να διαβείς
Που σε αγκαλιάζει αν φοβηθεις
Που στρώνει όνειρα στη γη
Και ήλιους στην ψυχή σου

Ήλιους που να φωτίζουνε
Όλα τα όνειρα σου
Και δρόμους που αξιζουνε
Να απλώνεις τα φτερά σου

Σοφία Τανακιδου

Αφιερωμένο στη γιαγιά μου Μαρούλα
Που ήταν μάνα καρδιάς!

Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥ (του Απόστολου Φεκάτη)

Να μου γεννάει της αγάπης
η υπεροψία
σταλαγματιες βροχής.
Μια θάλασσα χωρίς το στερητικό άλφα.
Μία θάλασσα που δεν είναι γαλάζια
ουτε πράσινη ,
δίχως κύμα ,
βουβή.

Να την διασχίσω.
Να μείνω εκεί
να σου πω
μου λείπεις.

Να σε γευτώ ήθελα.

Να μεταμορφωθούν οι θάλασσες
σε μια ερωτική εκχειλιση
σε ενέργειες χαρμολύπης
σε δεήσεις κυμάτων στον ήλιο
να μπορέσω να ακούσω, να δω τα λόγια
τα νυχτερινά.

Την στιγμή που η καρδιά της ψυχής σου
θα μαχαιρώσει το είναι μου.

Εκει θα είμαι
και θα περιμένω
στο άπειρο του Έψιλον
στο μεγαλείο του Έψιλον.

Αφυλος Έρωτας
να πετάει με μαύρα φτερά
και να καλλιλογει....

Και να είναι εκείνη η στιγμή
που μπροστά στις λέξεις
μένεις έκθαμβος
και πρέπει να τις ακούσεις
και να τις καταθέσεις .

Σαν ιερέας σε Ναό ακανθινο.
Να ετοιμάζεις το λιθαράκι
για την παγκόσμια συνθεση
του σύμπαντος σου.

Εκει η θάλασσα μου
προσμένει το κλειδί
που μου χρωστάς.

Για τον Γολγοθά
των φιλιών σου
που δεν δόθηκαν
Ποτέ...

Αποστολος Φεκατης
Αύγουστος 2017
4η Ομαδική Ποιητική Συλλογή
Εκδόσεις ΔΙΑΝΥΣΜΑ

Χαρμολύπη.... (του Απόστολου Φεκάτη)

Βαθιά όλο και πιο βαθιά
πέρα από την θάλασσα την χαρά μου έκρυψα .
Βαθιά όλο και πιο βαθιά
πέρα απο τα βουνά την λύπη μου έκρυψα.
Πες μου εσύ που με ρωτάς συχνά
που μου μιλάς για Έρωτα,
σε ποιον τόπο να ξενιτευτω,
σε ποιον τόπο να ζήσω ,
που το πάθος να βρώ,
και που το δίκιο;

Όλα τα στόματα τα ακουσα
μα την καρδιά δεν είδα.
Η αγάπη μου που να'ναι;
Και ο ερωτας.....

Αθώες παιδικές κουβέντες.
Λεπίδες μίσους στους ενήλικες.

Θα πάρω το παιδί μέσα μου
ταξίδι στης βροχής τη γη
να εξαγνιστει η ψυχή μου
στης σωτηρίας το τραγούδι

Η αναψυχή μου..
Η χαρμολύπη μου...

Αποστολος Α. Φεκατης
Αύγουστος 2017
4η Ομαδική
Ποιητική Συλλογή
Εκδοσεις ΔΙΑΝΥΣΜΑ

Πλάνο ζωής (του Απόστολου Φεκάτη)

Και τότε έσκυψε και είδε
πως καθυστέρησε να ζήσει
πως καθυστέρησε να ονειρευτεί
ποση αργή πορεία ειχε ο ερωτας
πως ενα μπλέ κορμί αρνήθηκε την βροχή
πως ο ουρανός στα στήθια μου
ποτάμι μυριζει

Και τοτε έσκυψε και είδε
πως καθυστέρησε η θάλασσα τις φωνές
πως καθυστέρησε η ζωή τις ψυχές
πόση αργή πορεία είχαν τα μάτια σου
πως ο ήλιος πληγώθηκε στα συρματοπλέγματα

Και τότε έσκυψε και είδε
πως καθυστέρησαν να συναντηθούν οι Θεοί
πόση αργή πορεία είχε η γεύση της Ανοιξης
Πως το πλάνο της ζωής δεν ήταν έτοιμο..

Αποστολος Α. Φεκατης
2/12/2017