Άτιτλο (της Κούλας Κραντά)

Γιατί δεν με αναγνωρίζεις Θεέ μου!
Είμαι εκείνη που κατακρίνω τον διπλανό μου...
Που βάζω πιο πάνω από Σένα
τον εγωισμό μου...
Φροντίζω τη σάρκα,
αψηφοντας την ψυχή...
Λέω ψέματα,
για να είμαι στους ανθρώπους αρεστή...
Είμαι εκείνη,
που έκλεψε , κορόιδεψε, καταπατησε...
Είμαι εγώ!
Ο Φαρισαίος,
Ο Ιούδας,
Η πορνη,
Ο ληστής,
Ο σταυρωτης...
Πως δεν με αναγνωρίζεις Θεέ μου!
Εμένα την ανάξια του βλέμματος Σου!
Με προσκαλεις να ξεδιψασω
απο της Ανάστασης Σου την πηγή!

Κούλα Κραντά

Θεός ήλιος (της Γεωργίας Κιτσουκη Βασιλειαδου)

Κάνε μια βόλτα
πάνω στον ήλιο σήμερα
Μη βιαστείς να τον προσπεράσεις
Ύψωσε το βλέμμα σου
κι άσε την ύπαρξή σου
να ταξιδέψει στις ακτίνες του
Πάρε τη ζεστασιά τους
και μοιράσου την μαζί μου
Εκεί, στο φως θα συναντηθούμε
να ανταλλάσσουμε θερμότητα
Ετερόφωτη ας είναι
Αρκεί η ψευδαίσθηση
ότι όλα είναι όπως θα ήθελα
Μόνο μη χαμογελάσεις
και σβήσεις τον ήλιο
και κάψεις το βλέμμα μου
Γιατί οι θεοί του φόβου
δεν χαμογελάνε

Γεωργία Κιτσουκη Βασιλειαδου

Φώς και σκοτάδι (του Λευτέρη Ελευθερίου)

Δεν φτάνουμε
ποτέ
στο Φώς,
ποτέ
στην αλήθεια,
ποτέ
στα πάμφωτα
μονοπάτια
τα ροδοσκέπαστα
της αγάπης,
χωρίς
την αυτογνωσία,
χωρίς
την αυτοκριτική
χωρίς
την ενσυναίσθηση,
την ευσυνειδησία!

Ποτέ σαν θεωρούμε
τον εαυτό μας αλάθητο
κι ανώτερο,
χωρίς
Συγνώμη
χωρίς
Ευχαριστώ
χωρίς
Παρακαλώ
χωρίς
το
σ' αγαπώ της καρδιάς
και...
χωρίς την ευγένεια,
πουν'  της ψυχής
το τρυφερό το χάδι...

Αυτά που κάνεις
κι όσα δεν κάνεις,
τα "χωρίς"
και
τα "ποτέ" σου,
είναι του βίου σου
το Φώς ή το σκοτάδι...

Οι επιλογές σου!

Μ' αυτές θα ζείς,
μ' αυτές
και θα πεθάνεις.

Λευτέρης Ελευθερίου

Ο έρωτας (της Βασιλικής Σταθοπούλου)

Δεν είναι γιορτή ο έρωτας μωρό μου...
Είναι πόλεμος ο άτιμος...
Είναι η βόμβα στην καρδιά..
Δεν είναι γιορτή ο έρωτας ψυχή μου..
Είναι αλητης πρόστυχος αυτός...
Που διεκδικεί κάθε σου κύτταρο..
Σε θέλει κτήμα του..
Δεν είναι γιορτή ο έρωτας καρδιά μου..
Είναι η μάχη των κορμιων που χάνονται
 σ' απανωτές εκρήξεις..
Ο κόσμος πεθαίνει από έρωτα μωρό μου...
Κι όμως του  κάνουμε γιορτή..
Μα τι παράξενο!!!

Βασιλική Σταθοπούλου

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ! (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Σε απολαμβάνω
ανοιξή μου, στης σιωπής σου
το σπαραγμό,  στο θαλασσινό τ' αεράκι σου
στο αλαφροίσκιωτο υπαινιγμό!

Ερωτοτροπείς
στους πασχαλινούς ανθούς
και η γύρη σου σαν αμυδρό χάδι,
τα  μπουμπούκια  σου ανταποκρίνονται
και ευδοκιμούν!

Στο ερωτικό παιχνίδι σου
πεισμώνουν μοσχοβολούν, σου αποκαλύπτονται
τ' αρωμά τους  μεθυστικό, με ταξιδεύεις ανοιξή μου
στις καλοκαιρινές σου αμμουδιές!

Κι όταν πεισμώνει
το κύμα σου γίνομαι ένα στα τραγούδια σου
ονειροπωλώ, στ' αγγιγμά σου διστάζω
μα σ' ακολουθώ!

Στου εγωισμού σου
τη πλάνη ενστικτωδώς λιποτακτώ,
στην αρμονία σου  αφήνομαι στην ιερή σου
τη λύτρωση απομονώνομαι στα μυστικά σου μεθώ!

Στα φαντεζι σου
τα χρώματα στο κελάρισμα των πουλιών,
σε μια σου ηλιαχτίδα που κρύβομαι εγώ
στο νανούρισμά σου ανοιξή μου  αγωνιώ!

Στο πετάρισμα
της ψυχής μου μείνε ανοιξή μου
συλλαβιστά να σου πω, πως ακόμα κι αν
κρύφτηκες μέσα μου στωικά σε  ζω!

Νέλλη Κουμεντάκη