Φώς και σκοτάδι (του Λευτέρη Ελευθερίου)

Δεν φτάνουμε
ποτέ
στο Φώς,
ποτέ
στην αλήθεια,
ποτέ
στα πάμφωτα
μονοπάτια
τα ροδοσκέπαστα
της αγάπης,
χωρίς
την αυτογνωσία,
χωρίς
την αυτοκριτική
χωρίς
την ενσυναίσθηση,
την ευσυνειδησία!

Ποτέ σαν θεωρούμε
τον εαυτό μας αλάθητο
κι ανώτερο,
χωρίς
Συγνώμη
χωρίς
Ευχαριστώ
χωρίς
Παρακαλώ
χωρίς
το
σ' αγαπώ της καρδιάς
και...
χωρίς την ευγένεια,
πουν'  της ψυχής
το τρυφερό το χάδι...

Αυτά που κάνεις
κι όσα δεν κάνεις,
τα "χωρίς"
και
τα "ποτέ" σου,
είναι του βίου σου
το Φώς ή το σκοτάδι...

Οι επιλογές σου!

Μ' αυτές θα ζείς,
μ' αυτές
και θα πεθάνεις.

Λευτέρης Ελευθερίου

Ο έρωτας (της Βασιλικής Σταθοπούλου)

Δεν είναι γιορτή ο έρωτας μωρό μου...
Είναι πόλεμος ο άτιμος...
Είναι η βόμβα στην καρδιά..
Δεν είναι γιορτή ο έρωτας ψυχή μου..
Είναι αλητης πρόστυχος αυτός...
Που διεκδικεί κάθε σου κύτταρο..
Σε θέλει κτήμα του..
Δεν είναι γιορτή ο έρωτας καρδιά μου..
Είναι η μάχη των κορμιων που χάνονται
 σ' απανωτές εκρήξεις..
Ο κόσμος πεθαίνει από έρωτα μωρό μου...
Κι όμως του  κάνουμε γιορτή..
Μα τι παράξενο!!!

Βασιλική Σταθοπούλου

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ! (της Νέλλης Κουμεντάκη)

Σε απολαμβάνω
ανοιξή μου, στης σιωπής σου
το σπαραγμό,  στο θαλασσινό τ' αεράκι σου
στο αλαφροίσκιωτο υπαινιγμό!

Ερωτοτροπείς
στους πασχαλινούς ανθούς
και η γύρη σου σαν αμυδρό χάδι,
τα  μπουμπούκια  σου ανταποκρίνονται
και ευδοκιμούν!

Στο ερωτικό παιχνίδι σου
πεισμώνουν μοσχοβολούν, σου αποκαλύπτονται
τ' αρωμά τους  μεθυστικό, με ταξιδεύεις ανοιξή μου
στις καλοκαιρινές σου αμμουδιές!

Κι όταν πεισμώνει
το κύμα σου γίνομαι ένα στα τραγούδια σου
ονειροπωλώ, στ' αγγιγμά σου διστάζω
μα σ' ακολουθώ!

Στου εγωισμού σου
τη πλάνη ενστικτωδώς λιποτακτώ,
στην αρμονία σου  αφήνομαι στην ιερή σου
τη λύτρωση απομονώνομαι στα μυστικά σου μεθώ!

Στα φαντεζι σου
τα χρώματα στο κελάρισμα των πουλιών,
σε μια σου ηλιαχτίδα που κρύβομαι εγώ
στο νανούρισμά σου ανοιξή μου  αγωνιώ!

Στο πετάρισμα
της ψυχής μου μείνε ανοιξή μου
συλλαβιστά να σου πω, πως ακόμα κι αν
κρύφτηκες μέσα μου στωικά σε  ζω!

Νέλλη Κουμεντάκη

ΤΙ ΚΡΙΜΑ (της Φιλαρέτης Βυζαντίου)

Αν κάποια στιγμή
καταρρεύσεις
θα σε κρατήσω σαν πούπουλο
στα χέρια του καλύτερου
ποιήματός μου
Και μόνο στη σκέψη αυτή...
αχ! πόσο λαχταρώ
να καταρρεύσεις !

Μα θα μου μείνει τελικά
το κρυφό μου απωθημένο
Στέρεα πατάς στη γη
Ποτέ σου δεν υπήρξες αιθεροβάμων
Ξέρεις καλά τη  σιγουριά που κρύβει
εκείνη η σχεδόν γελοία πρόσθεση
ένα συν ένα μας κάνει δύο

Τί κρίμα!
Ηθελα τόσο πολύ να δεις τον κόσμο
με τα δικά μου μάτια!
Ήθελα τόσο  πολύ να χορέψουμε
σαν παιδιά
πάνω στο ανόητο αυτό άθροισμα
να το περιγελάσουμε μέχρι εξουθενώσεως
να το αμφισβητήσουμε μέχρι θανάτου
να με κρατάς  από το χέρι
και να παιανίζουμε τη συντριπτική νίκη
της υπέροχης μονάδας

Τί κρίμα που δεν θέλεις
να δυναμιτίσουμε τα δεδομένα όλα
Τί κρίμα που δεν θέλεις μαζί
να καταρρεύσουμε
στον υπέροχο γκρεμό
του  ένα συν ένα
πάλι ένα μας κάνει
....πάλι ένα !

Φιλαρέτη Βυζαντίου



(Φ.Β. 011012018  ''ΑΞΟΔΕΥΤΟ ΦΩΣ'' 2018-19

Ενοχές (της Σωτηρουλας Τζιαμπουρη)

Ενοχές!
Καταιγίδες οι μνήμες!
Ανοθευτες στη ψυχή ρίζωνουν.
Αμυχες στην καρδιά , να σε πονάνε .....

Καίγεσαι στη βροχή....
Σ'αυτη τη βροχή της ψυχής....στο σκοτάδι.
Σε απατα μονοπάτια.....σε μια υγρή σταλα δακρύων.

Απουσία αγάπης ή καρδιά σου .....
Περίγραμμα στο κορμί σου οι λέξεις.....
Ψυχής μου οι λέξεις.....
Θανατωνουν αγάπες που δεν κράτησαν στο ταξίδι τους .....

Χάθηκαν σε μια διαδρομή....
Στο ξενο της σιωπής .....

Τρέξε.....
Κάπου εκεί στην άκρη της καρδιάς θα περιμένω!!!!!!

Σωτηρουλα Τζιαμπουρη