Τ' ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ (της Ελένης Ταϊφυριανού)

Κάποιος φώναξε στο δρόμο τ' όνομά σου.
Και σταμάτησαν τριγύρω μου τα πάντα,
Με το βλέμμα ψάχνω να 'βρω τη ματιά σου,
Και η καρδιά μου να χτυπά σαν ροκ μπάντα...

Και ξαναθυμήθηκα τα βράδια,
Που τα χέρια ανοίγαν στα σκοτάδια,
Δρόμους να βαδίσουνε τα χάδια,
Για να φτάσουν μέχρι την ψυχή...

Και ξαναθυμήθηκα τα λόγια,
Σαν κεχριμπαρένια κομπολόγια,
Να μετράν' στης νύχτας τα ρολόγια,
Πόση αγάπη κρύβει το φιλί...

Κάποιος φώναξε στο δρόμο τ' όνομά σου,
Και λαχτάρησε η καρδιά μου ξαφνιασμένη,
Πως μετά από χρόνια στο άκουσμά σου,
Ξαναχτυπάει ακόμα αλαφιασμένη...

Ελένη Ταιφυριανού.

ΑΛΛΟΣ ΘΕΡΙΣΜΟΣ (της Πόλας Βακιρλή)

Ας πάμε να θερίσουμε άστρα
είπες
να σπείρουμε ουρανούς
να ποτίσουμε τα φεγγάρια
κουραστήκαμε πολύ
να οργώνουμε τη γη
πάλιωσε και το άροτρό μας
κι ο ζευγολάτης αποκοιμήθηκε
στου κυπαρισσιού τον ίσκιο.

Πόλα Βακιρλή

Πόσο (της Αθανασίας Δαμπολιά)

Πόσο όμορφα νιώθεις......
όταν ελευθερώνεις την ψυχή σου,
από τα δεσμά του παρελθόντος.!
Πόσο λυτρωτικό είναι......
να πετάς ότι σε βαραίνει,
και ν` απλώνεις τα φτερά σου.!
Πόσο η δύναμη της προσευχής.....
ανακουφίζει την ψυχή σου
και δίνει φτερά.!
Πόσο χάνεσαι μέσα σε όλο αυτό.....
που λέγεται " προσευχή " !
Και γίνετε κρίκος με τον " Θεό " !
Πόσο ;
Πολύ.!

Αθανασία Δαμπολιά

ΑΠΩΛΕΙΑ (της Σοφιας Τανακίδου)

ΑΠΩΛΕΙΑ

Οπτικοποίηση ενός θαυμάσιου ποιήματος της Σοφίας Τανακίδου 

με απαγγελία από την εξαίρετη ποιήτρια  Βάγια Μπαλή

Το βίντεο υπάρχει και στο youtube ΕΔΩ

"ΦΘΟΝΟΣ" (Συνεργασία)

Τα λόγια ειναι βδελυρά,
στάζουν δηλητήριο
δραπέτες της χαράς,
ψάχνουν για καθαρτήριο.

Λέξη δεν τολμάς να πεις
να εκφράσεις την χαρά σου,
καλύτερα να βουβαθείς
να σβήσεις την μιλιά σου.

Μετά απο κόπο και επιμονή,
νοιώθεις πως τα 'χεις καταφέρει,
στου δρόμου σου την διαδρομή
δεν ζήτησες κανενός το χέρι.

Βλέμματα αιχμηρά σε κυνηγούν,
σε πουλάνε στα θηρία,
για τριάκοντα αργύρια καρτερούν
αντίδωρο ζητούν στη δυστυχία.

Σφίξε στην ψυχή σου την χαρά
κράτα την σαν Ιερό Μυστήριο,
διώξε απο πάνω σου τη βρώμικη ματιά,
"Ανθρώπους" διάλεξε στης ζωής το δικαστήριο.

Χρύσα Νικολάκη

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι
κενοί μες της ζωή τους
που ‘χουν στο νου τους το κακό
μέχρι να βγει η ψυχή τους.

Είναι μόνο για λύπηση
και επικροτούν τον φθόνο
που είπε και ο Περίανδρος,
μ’ αυτό τους λέω μόνο:

Η ζήλια και η πονηριά
που έχει το μυαλό τους
και η μνησικακία τους
δεν είναι για καλό τους.

-Αυτή η κακία που ‘χετε
και τις καρδιές παγώνει
θα διώξει όλους τους γύρω σας
και θα ‘στε πάντα μόνοι.

-Μα εκείνο όμως που μπορεί
στο τέλος να σας σώσει
είναι η αγάπη μοναχά
αυτή θα σας λυτρώσει .

Χρήστος Παπαχρυσάφης