Γίνε το Ποίημά μου (της Χαρούλας Φράγκου)

Έλα...
Θα σε κεράσω μέλι
θα τρέξουμε σε διάσελα και λειμώνες
που θροϊζουν ρυάκια ζωής και 
κρύβονται στο χώμα των καιρών οι προκλήσεις
Έλα...
θα σε δροσίσω αγκαλιές
που μυρίζουν αλμύρα και 
τη γεύση του άχραντου θα γευτείς
Έλα...
Να περπατήσουμε μαζί στο κύμα
μέχρι τα πόδια μας να βγάλουν λέπια
και η άμμος να καθαρίσει
απ' τη λέρα της Γης...

Έλα... 
και δόσμου το βλέμμα να κοιτάξουμε 
τον ήλιο που βιάζεται να κρυφτεί
στην ουρανόκλιτη λιτανεία της νύχτας
και την αυγή καθώς ποζάρει ροδαλός
για τη φωτογραφία της μέρας
Έλα..,,,
Δεν θα πλήξεις μαζί μου
Απ' τη φροντίδα που θα κοινωνήσεις
Απ' το φιλί που θα παραδοθείς
Από το χάδι που θα σε λυτρώσει..

Θα σου μιλώ και θα σου γελώ
Θα σ' αγαπώ και θα σου τραγουδώ
Έλα και στο σκοτάδι μου 
Γίνε το ποίημά μου
Γίνε το ανέσπερο φως μου
μέχρι το τέλος του Κόσμου....

Χαρούλα Φράγκου 
από την Π/Σ   "ΗΔΙΑΛΓΟ ΑΓΓΙΓΜΑ"

.

Πεθαίνει η λογική των λέξεων (της Νόρας Ξένου)

 

Πεθαίνει η λογική των λέξεων
μπροστά στην ύπαρξή του,
γίνεται  μοναδικός της ψυχής της.
 
Τα λόγια σαν φιλιά αφήνονται καθημερινά,
συναισθηματικός παράδεισος αναβλύζει
από την πηγή της ευτυχίας τους
και μια μόνιμη χαρά κυριαρχεί κρεμασμένη στα χείλη.
 
Αχόρταγα φιλιά σημαδεμένα από τους πόθους
σφραγίζουν του πάθους τους την καταιγίδα.
 
Έρωτα τον βάφτισαν και λούζει καθημερινά τα κορμιά τους.
Χέρια λαίμαργα και φιλιά δηλητηριασμένα
βουτούν στα απόκρυφα της ψυχής.
 
Παθιασμένες αλήθειες, καταζητούμενες λέξεις
γλείφουν τις επιθυμίες πάνω στα υγρά γράμματα 
των αναστεναγμών.

Νόρα Ξένου 
Από το βιβλίο "Η φωτιά του έρωτα" εκδόσεις Διάνοια

Ένα ευγενές όνειρο (της Χρυσαυγής Τούμπα)

Στην αγκαλιά ενός ευγενούς ονείρου
βλέπαμε την Ειρήνη 
λευκή περιστερά
ιέρεια στον ναό του πολιτισμού και της ευημερίας.

Όταν ξυπνήσαμε 
το πένθος και η πικρία 
μπαινόβγαιναν από τα παράθυρα των σπιτιών
που έχασκαν- στόματα χωρίς κραυγή-
κι ένα κοράκι έκοβε βόλτες στα χαλάσματα
με μια πάνινη κούκλα στο στόμα
-η ζωή δίπλα στο θάνατο
σχεδόν θάνατος κι η ίδια-
βολτάρισε στην ήσυχη πολιτεία 
Νεκρική ησυχία 
ενός κόσμου που δολοφονεί τη χαρά.

Χρυσαυγή Τούμπα

Ανεμε στα φτερά μου

Τίτλος: Άνεμε στα φτερά μου

Συγγραφέας: Ελεονώρα Καζαντζίδου

ΕΙδος: Ποιητική Συλλογή

Εκδόσεις: Κάπα Εκδοτική

Έτος Έκδοσης: 2020

Σελίδες: 62

Σχήμα: 17 Χ 24

ISBN: : 978-960-628-088-7

Χαμογέλα στη μοίρα που λύπες κερνάει και κλέβει χαρές.

Χαμογέλα στον άνεμο που δέντρα μαδάει και κόβει πνοές.

Χαμογέλα την ώρα που τ' αγρίμι ορμάει και τρομάζει καρδιές

Χαμογέλα τις νύχτες που το δάκρυ κυλάει και ξεπλένει πληγές.

Χαμογέλα στον πόνο που σκληρά μας χτυπάει κι' εξαγνίζει ζωές.

Γέννα (της Κωνσταντίνας Σταθακοπούλου)

Τότε πιέστηκε. Τότε θύμωσε το ποίημα

και άρχισε να διαστέλλει τη μήτρα του νου.
Ειπωμένα και ανείπωτα, τινάχτηκαν μέσα από το σώσμα του χρόνου 
και αιχμαλώτισαν με μιαν αλλόφρονη σιωπή τους νευρώνες της στιγμής. 
Αποσύνδεσαν κάθε λειτουργία τους και άρχισαν να συσπώνται ετοιμόκοποι στην τελευταία εξώθηση της κραυγής.
Δε θυμάμαι τίποτα μετά.
Μόνο τη φωνή σου στο μαξιλάρι να μου ψιθυρίζει:
''Πάρε βαθιά ανάσα και σπρώξε να βγεί ο στίχος. 
Ό,τι μένει στον εγκλεισμό του, νεκρό γεννιέται''.
Δεν μου 'πες όμως, 
πως εκεί που είναι η γέννα, εκεί είναι και η ταφή… 
Αυτό δεν μου το ‘πες...

Κωνσταντίνα Σταθακοπούλου