Για την κόρη Μαχσάν (Της Γεωργίας Δεμπερδεμίδου)

 

Δεν της έφεραν το καλό φουστάνι 

τα καινούργια παπούτσια την άσπρη κορδέλα στα μαλλιά.
Την έχωσαν στην κάσα με μαύρα ρούχα 
τα  δάχτυλα της κομμένες ελπίδες 
γέμισε το σάβανο σκόνη οστών 
τα χείλη της πίκρα πολύ πίκρα και παγωμένα.
Για ένα μαύρο μαντήλι που έπεσε για λίγο 

και φάνηκαν οι τρίχες από τα μαλλιά έτσι 
σκέπασε όλα τα κρίματα του κόσμου 
τα νιάτα της η αρχοντιά. 
Μια κόρη κηδεύτηκε άδικα 
Και έπειτα το μεγάλο τραύμα 
πόνος αγανάκτηση θυμός.
Είναι σαν να πέρασε ο κόσμος 
το ματωμένο ποτάμι στην απέναντι όχθη. 
Μια κόρη κηδεύτηκε 
Οι ώμοι μου βαραίνουν από θλίψη 
αγκυλώνει μια θηλιά στο στέρνο
να μου κόβει την ανάσα.
Ανελέητη η πράξη κρεμόταν σε εκείνα τα  σκοτεινά πρόσωπα χωρίς ντροπή το μόνο 
που τους ένοιαζε να της κόψουν 
το νήμα της ζωής.
Πάνω από τον τάφο της ψυχές πονούν
και ένας παράδεισος θρηνεί. 
Λίγες ώρες μετά αντί να την στηρίξουμε ζωντανή ας την μνημονεύουμε  πεθαμένη.
                       

Γεωργία Δεμπερδεμιδου

ΚΑΛΥΨΏ (της Γιώτας Κλουτσούνη - Παπαδάκη)

Κράτησα ψηλά τα δυό μου χέρια.
Πήρα το φεγγάρι αγκαλιά. 

Κι είδα από κοντά όλα τ' αστέρια. 
Πάνω σ' ολομέταξη ποδιά. 

Άλλαξε η ζωή στενό σοκάκι.
Γύρισε σελίδα η ματιά.

Δύο ζωές χαμένες απ' το χάρτη. 
Σβήσανε του πόθου τα φιλιά. 

Πάνω στο φτερό του αεροπλάνου. 
Κοίτα πως φαντάζει από ψηλά. 

Έρωτες του κόσμου αυτό το κάτι. 
Καίγονται απόψε σαν κεριά. 

Κι όμως ένα αστέρι πιό φευγάτο. 
Φέγγει στης βραδιάς τη σιγαλιά. 

Πάνω από του χρόνου τον καθρέφτη. 
Είδα τη ζωή να μου γελά.

Έβαλα γλυκό να την κεράσω. 
Δυό σφηνάκια κόκκινα φιλιά. 

Ήθελα απόψε να ξεχάσω. 
Τα ψαλιδισμένα μου φτερά. 

Πήρα μιά ανάσα οξυγόνο.
Φούμαρα τις στάχτες σου μετά. 

Κι ύστερα σε μία λαιμητόμο. 
Έκοψα στα δύο την καρδιά. 

Φίλησα στα χείλη το φεγγάρι. 
Κι άνοιξα τα  χέρια μου ξανά. 

Άλλη αγάπη να'ρθει να σε πάρει. 
Μέσα απ'την δική μου αγκαλιά. 

Γιώτα Κλουτσουνη Παπαδάκη

Κάποια στιγμή (του Μάνου Καραβασίλη)

Ο πίνακας είναι του Παύλου Σαμιου

Κάποια στιγμή θα γεννηθείς, και τότε θα κλάψεις.
Έρχεσαι στην ζωή, θα παλέψεις για να την μάθεις.
Αμέσως μετά θα γνωρίσεις τους δικούς σου, 

θα σε πάρουν αγκαλιά, θα σε προστατέψουν.
Θα σε κοιτάνε όπως μιλάς και όπως μεγαλώνεις 

και την ευτυχία σου θα γυρέψουν.
Κάποια στιγμή θα αγαπήσεις, κάποια στιγμή θα ερωτευτείς.
Κάποια στιγμή δεν είναι έτσι θα τους πεις.
Θα αποκτήσεις πείρα, θα έχεις λογική.
Θα αποφασίζεις εσύ για ό,τι δεν θες να σου συμβεί.
Κάποια στιγμή θα διαφωνήσεις με όλους, με κανέναν δεν θα συμφωνείς.
Κάποια στιγμή θα πικράνεις και κάποια άλλη θα πικραθείς.
Κάποια στιγμή θα έρθει κοντά σου ένα πρόσωπο που θα αγαπάς.
Την ίδια στιγμή τα ίδια πράγματα θα έχουν λάμψη χαράς.
Κάποια στιγμή θα γίνεις υπεύθυνος, θα έχεις πολλά.
Κάποια στιγμή θα νοσταλγήσεις τα χρόνια σου τα παιδικά.
Τότε που έτρεχες εσύ για το παιχνίδι και άλλοι για την ζωή.
Τότε δεν υπήρχε στην ματιά σου το χρώμα το γκρι.
Κάποια στιγμή θα χάσεις τους δικούς σου, όμως θα είναι πάντα εκεί.
Τότε θα πεις στον άνθρωπο σου αυτά που θες για την ζωή.
Κάποια στιγμή θα νιώσεις πίκρα, και κάποια άλλη χαρά.
Κάποια στιγμή θα αλλάξουν όλα και ίδια θα μείνουν μετά.
Κάποια στιγμή θα θες να μετρήσεις πόσοι έμειναν ζωντανοί.
Το ένα χέρι θα κρατήσεις θα πέσεις σε περισυλλογή
Θα σου φαίνονται λίγοι αυτοί που απόμειναν ζωντανοί.
Μα θα μετρήσεις τις χαρές σου και θα δεις πως σε όλες ήτανε εκεί.
Κάποια στιγμή θα μείνεις μόνος ή θα νιώθεις πολύ βαριά.
Κάποια στιγμή θα θες να φύγεις, γιατί εδώ δεν βρίσκεις χαρά.
Κάποια στιγμή θα πετάξεις μετά από μια ωραία γιορτή.
Την ίδια στιγμή θα φύγεις, και θα είσαι μαζί τους ψηλά, εκεί.
Κάποια στιγμή θα πούνε για εσένα πως ήσουνα καλός.
Κάποια στιγμή θα ζήσεις αλλού γιατί η ψυχή υπάρχει διαρκώς.
Κάποια στιγμή... κάποια στιγμή... έχουμε ακόμα ώρα.
Κάποια στιγμή για αυτό δυνάμωσε τώρα και προχώρα...

Μάνος Καραβασιλης

Ο πίνακας είναι του Παύλου Σαμιου

Οὐαί ὑμῐν

Τίτλος: Οὐαί ὑμῐν
Συγγραφείς: Κατερίνα Γαγανέλη
Είδος: Συλλογή Διηγημάτων
Εκδόσεις: Αυτοέκδοση
Έτος Έκδοσης: 2022 (Β' Έκδοση)
Σελίδες: 174
Σχήμα: 15 Χ 22
ISBN: 978-618-00-4275-7

Τι έχουμε εδώ;
Μικρές σύγχρονες ιστορίες που από μόνες τους αποτελούν 

ολοκληρωμένη αφήγηση και αποκαλύπτουν όσα χωράνε 

στις ανθρώπινες σχέσεις, στις αναζητήσεις του εαυτού μας. Ελάτε να σας συστήσουμε και να γνωρίσετε την Κυρά Στάσα, την Ελένη, το Νίκο, τη Σοφούλα, την Ελένη, το Νίκο, τον Κωνσταντίνο... όλους αυτούς που μπορεί να ζουν και δίπλα σας!!!  

Η συγγραφέας μας μιλάει και λίγο για τον εαυτό της, για να τη γνωρίζουμε καλύτερα...

Για την αγορά του βιβλίου απευθύνεστε στην ίδια εδώ

ΠΛΑΝΩΜΕΝΟ ΤΣΙΡΚΟ (Της Αγγελικής Ζευγολάτη)

 Τρομάζουν πλήθη
 Μικροί αστερίσκοι
 Καινούριες συμβάσεις
 Και υπογραφές
 Αχ πώς μου τη δίνει
 Κοινοί θεατρίνοι
 Μ' αυτό το γελάκι
 Που θέλει αμοιβές

 Κι εγώ ακροβάτης 
 Μισός παραβάτης
 Κομπιάζω στις φάσεις
 Με αναβολές
 Με βάρος ακρίδας
 Μιας μπλε βλεφαρίδας
 Απάνω σου πέφτω
 Γι' αγάπη σαν κλαις 

 Πλανώμενο τσίρκο
 Δεν ξέρω αν τη βρίσκω
 Παντού ξενερώνω
 Και κόντρα κρατώ
 Πλανώμενο τσίρκο
 Λαχτάρα και ρίσκο
 Γουστάρω να σ΄έχω 
 Μες στον πανικό

 Πουλιέται η ελπίδα
 Πίσω από βιτρίνα
 Πόρνες είμαστε όλοι
 Αστείες σκιές
 Με συνεξαρτήσεις
 Και με ψευδαισθήσεις
 Μιλάω στα ίσια 
 Το ξέρω με θες

 Αγγελική Ζευγολάτη