Όποια πέτρα κι αν σηκώσω
από κάτω ξετρυπώνω έναν
επίδοξο σωτήρα μου.
Που έχει σχηματισμένη άποψη
για το ποια είμαι που πηγαίνω
και τι επιδιώκω, σε χρόνο μέλλοντα.
Που γνωρίζει επακριβώς τις
κινήσεις που πρέπει να εφαρμόσω
προκειμένου να αποκτήσω
κάτι καλύτερο, από αυτό που ζω.
Που αν δεν τις ακολουθήσω πίστα
σαν μετανιωμένος ευσεβής που
ζητά συγχώρεση από το Θεό του
θα αφανιστώ, σε χρόνο σύντομο.
Εγώ να κάνω αυτό που μου προτείνεις
ποια είμαι εγώ άλλωστε που τολμώ
να έχω προσωπική βούληση σε θέματα
που αφορούν τη ζωή μου, αλλά
να σε ρωτήσω κάτι τελευταίο.
Αν το δικό μου καλό, εξελιχθεί
σε καλύτερο από το δικό σου καλό
θα το αντέξεις;
Ή μήπως εκεί κάπου εκεί θα γλιστρήσει
η μάσκα και θα φανερωθούν τα
πραγματικά σου κίνητρα, φίλε μου;
Το καλό μου και το κακό μου έχουν
αποκλειστικό κηδεμόνα, εμένα.
Δεν χρειάζονται συνεπιμέλεια.
