O κλόουν (της Σοφίας Τριανταφυλλίδου)

Πριν ένα μήνα
ο πατέρας
έσβησε στο μέτωπο,
προχθές το βράδυ
μια αδέσποτη σφαίρα
σταμάτησε
την καρδιά της μάνας,
σήμερα στην πλατεία
ένας κλόουν, για λίγα λεπτά
έφερε πίσω και τους δύο.

Σοφία Τριανταφυλλιδου
                                     

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΝΟΥΝ (της Μάντυς Τσιπούρα)

Θλίψη, ανία
παντού με κυκλώνουν
άγχος, φοβίες
τη σκέψη θολώνουν
λουλούδια π' ανθίζουν
στο πέρας της μέρας
τραγούδια που σβήνουν
στο στίχο της πένας
ανάλαφρη φάση
αστείρευτη δράση
κείνα που 'φυγαν
πριν καν προσπεράσει
η άτυπη δύση,
σε χάραμα που 'πεσε
στην άγρια φύση.

Χαρούμενα χρόνια
μ' ανείπωτα λόγια,
με γέλια και λάμψεις
αθόρυβα όνειρα
σε χίλιες εκφάνσεις!

Τώρα ζητούνε
κάτι να βρούνε
απ' την πάλαι χαρά
μα δίχως άλλο,
χωρίς ξεγνοιασιά.
Η πρώιμη ήβη
εχάθη απρόσμενα
Αχ! πόσο με θλίβει...

Μάντυ Τσιπουρα

Ασυνείδητη νιότη (της Στέλλας - Λουίζας Κατσαμπη)

Τι βλέπεις
πως σαπίζει τις νύχτες.

Κυρίως,
γιατί κόπηκε πρόωρα,
από τα χέρια
που η ίδια εμπιστεύτηκε.

Απο ανθρώπους,
που παρασιτούν εντός της.

Στέλλα Λουίζα Κατσαμπη

ΕΝΔΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (του Αντώνη Σαμολαδά)

Έστησα το σώμα μου
στον τοίχο της μοναξιάς
με σφυρηλάτησα
με σφήνα αιχμηρή...

Δεν ήθελα εκείνη τη στιγμή
να μου δώσω μορφή,
απλά ήθελα να νιώσω
τον ανείπωτο πόνο...

Μόνο έτσι θα λυτρωθώ
από την ένδεια του έρωτα
και τον πόνο του χωρισμού
τώρα που σε έχω χάσει...

Όμως θέλω να ξέρεις
πάντα θα υπάρχει
το σημάδι της σφήνας
εκεί στο στέρνο βαθιά
να μου θυμίζει εσένα...

Αντώνης Σαμολαδάς

AΠΟΨΕ (της Κατερίνας Κανάκη Αξουγκα)

Κι εγώ από τώρα ονειρεύομαι
το γεμάτο σκιές ένα σώμα μας
από χαράδρες και λαγκάδια και
 τρεχούμενα νερά
να μου νοτίζουν τα μαλλιά.
Για μια φορά ακόμα
με το πάθος της πρώτης φοράς
θα μοιάσουμε εκείνους στον κήπο της Εδέμ.
Γιατί τα μάτια μας όμοιους σαν εμάς
στην πλάση άλλους δεν θα βρουν.
Εσύ θα με βαφτίσεις σάρκα
από τη σάρκα σου
κι εγώ κρασί θα σου προσφέρω
για να πιεις απ' την πηγή μου.

Κατερίνα Κανάκη Αξουγκα