ΜΠΟΡΕΙΣ… ΤΑ ΠΑΝΤΑ…, ΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ ΟΝΕΙΡΑ...
Κάποιοι θα σου πουν, κοίτα τα πουλιά, μπορείς να πετάξεις...
Η απάντηση είναι: Ναι, με ξένα φτερά... Γιατί εσύ... δεν πετάς... Γεννήθηκες με πόδια και χέρια... για να κάνεις άλλα πράγματα, διαφορετικά από τους γλάρους...
Άλλοι θα σε ξεσηκώσουν στην πρώτη σου νεότητα, θα σου τονίσουν ότι... μπορείς να καταφέρεις τα πάντα...
Δηλαδή; Τι εννούν τα πάντα;
Η έκφραση τα πάντα περιλαμβάνει αφαιρετικά όλη τη γη, με όλα τα όνειρα, τις επιθυμίες, τα θέλω, τα πάθη, τα λάθη...
Εσύ, πώς το βλέπεις; Υπάρχει λογική σε αυτό;
Είναι δυνατόν όλη η γη με τα βουνά και τις θάλασες, τις πολιτείες και τα χωριά, τις ερήμους και τα παράξενα μέρη,... όλα, μα όλα,... είναι δυνατόν, να τα μπορείς εσύ; Να τα χωρέσει η καρδιά και ο νους σου, να τα παλέψει το είναι σου και να καταφέρει όλα όσα θέλουν δισεκατομμύρια άνθρωποι;
Η δική μου σκέψη είναι περιορισμένου βεληνεκούς, φίλε μου...
Δεν μπορεί να αιχμαλωτίσει τον απέραντο κόσμο και να του βάλει όρια...
Όμως, όμως... η απάντηση και πάλι είναι :
Ναι, Μπορείς... τα πάντα! Όμως...
Όλα όσα είναι για σένα, φτιαγμένα στα δικά σου μέτρα, με τη δική σου ιδιοσυγκρασία, με το σεβασμό σε κάθε σου ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, με την αλήθεια σου...
Ναι, μπορείς!
Η ψυχή σου μπορεί να αιχμαλωτίσει μέσα της άπειρες δυνάμεις, ατέλειωτα θέλω, πείσμα και πίστη και χαρίσματα θεϊκά, που σε πάνε πολύ μακριά... ακόμα κι αν δε μετακινηθείς ούτε εκατοστό από την καρέκλα σου...
Μπορείς... τα πάντα...
Αλλά, εκεί είναι το μυστικό... σε αυτό το "αλλά"...
Μπορείς τα πάντα, όσα ελέγχει η δική σου ψυχή...
Μπορείς να περπατήσεις μέσα στη θάλασσα, να κολυμπήσεις, να καταδυθείς, όμως δε θα γίνεις ποτέ ούτε γοργόνα ούτε καράβι...
Μπορείς να ακολουθήσεις τα σύννεφα στο πιο ψηλό βουνό, στην πιο μακρινή χώρα, μα δε θα μεταμορφωθείς ποτέ εσύ ούτε σε βροχή ούτε σε χιόνι...
Μπορείς να φωνάξεις και να τραγουδήσεις δυνατά στον άνεμο, μα δε θα φυσήξεις εσύ για να ανοίξουν τα πανιά του ιστιοφόρου...
Μπορείς να θέλεις και να ονειρεύεσαι ρόδινη ανατολή και δύση ολόχρυση, όμως οι ηλιαχτίδες είναι αυτές που θα φωτίσουν και θα ζεστάνουν, τελικά, μέσα από τα κλειστά μπαντζούρια τις παγωμένες υπάρξεις και αυτές θα δώσουν τη ζωή στα βλαστάρια... και εσύ δεν είσαι κομμάτι του φυσικού ήλιου...
Μπορείς να φυλακίσεις την πρωινή δροσούλα στην παλάμη σου, μα δε θα μπορέσεις ποτέ να χαρίσεις την αναζωογόνηση σε φυτά ξεχασμένα σε έρημα χωράφια, εκεί που το δικό σου ποτιστικό αδυνατεί να φτάσει...
Μπορείς...
Όμως όσα μπορείς πρέπει να είναι...
Η φύση σου, η δική σου η ύπαρξη, η δική σου ανάσα...
Ο ΟΜΟΡΦΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ...
Και, αν ψάξεις σε όλη τη γη, δεύτερον σαν εσένα δε θα βρεις πουθενά...
Γιατί ψάχνεις και αγωνιάς και επιθυμείς να συγκρίνεσαι με άλλα θέλω, με άλλα χαρίσματα, με άλλες φύσεις, με άλλες επιθυμίες;
Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ... ΕΙΝΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ...
Κι αν αναλώνεται κάποιος στο να συγκρίνεται και να προσπαθεί να μοιάσει, να αντιγράψει, (στις πιο τραγικές περιπτώσεις, να καταστρέψει μια ξένη πορεία για να αναδειχτεί η δική του), αν θεωρεί πως η αξία του αυξάνεται ρουφώντας την ξένη ζωή,... είναι απλά... ένας τραγικά αποτυχημένος... και απολύτως ανόητος...
Γι' αυτό, μη δεχτείς ποτέ να σου βάλουν οι άλλοι όρια... έχεις τα δικά σου...
Μην ακούσεις τις αψυχολόγητες, περίφημες φράσεις το ότι μπορείς να ξεπεράσεις τα όριά σου και αγχωθείς ατελείωτα, χάνοντας την ομορφιά και την πρόκληση της καθημερινής σου περιπέτειας, σε όσα εσύ θέλεις να κάνεις, σε όσα εσύ μπορείς, σε όσα εσύ ελέγχεις και σε κάνουν ευτυχισμένο...
Μην αισθανθείς ποτέ αποτυχημένος για προσπάθειες που ναυάγησαν και όνειρα που δεν τα βρήκε το πρωί...
Μην ανεχτείς να σου πούνε πως ήξεραν εκείνοι και δεν τους άκουσες να κάνεις αυτό ή το άλλο...
Μην μπαίνεις στο πρόγραμμα και στο καλούπι των θέλω ενός άλλου ανθρώπου... θα χαθείς σε ξένες σκέψεις, σε ξένο λαβύρινθο, σε διαφορετικές προοπτικές, που δε θα σε εκφράζουν και θα νιώθεις συνέχεια ανικανοποίητος και δυστυχισμένος...
ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ...
Μοιάζουμε, ναι, σαν αδέρφια...γιατί είμαστε...
Αλλά ο κάθε ένας είναι κληρονόμος της δικής του υπέροχης ύπαρξης και υποψήφιος για τα δικά του λάθη, αλλά και τα δικά του ξεχωριστά βραβεία...
Μην ανεχτείς ποτέ να παριστάνεις τη μάσκα κάποιου άλλου...
Τι κρίμα, να είσαι μοναδικός και να προσπαθείς να γίνεις μια αποτυχημένη φωτοτυπία,... δε νομίζεις;
Μπορείς! Τα πάντα! Τα δικά σου τα πάντα!...
Ζήσε τη ζωή σου, φίλε μου, μέσα στην ωραιότητα της δικής σου ύπαρξης και, αντί να κοιτάς τι καταφέρνουν οι άλλοι για να συγκριθείς και να αντιγράψεις και να μιζεριάζεις και να φθονείς, επειδή, φυσικά, είναι αδύνατον να γίνεις εκείνος, κοίτα μέσα σου... με προσοχή και νιώσε υπέροχα...
Μέσα σου ενώνονται ΓΗ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΟΣ... και περιμένουν ανυπόμονα να εκφραστούν θετικά, σπέρνοντας την ελπίδα ενός ισορροπημένου ατόμου προς τα έξω...
Μέσα σου ενώνονται οι φουρτούνες και οι θύελλες, η γαλήνη και η απεραντοσύνη του Θεού... Μέσα σου... Όλα!...
ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ;...
Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΕΣΥ;... ΤΟΤΕ,...
ΕΧΕΙΣ ΑΠΕΙΡΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ... ΜΠΟΡΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ... ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΑ... ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΖΩΗ... ΠΑΝΤΑ...
ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ, ΛΟΙΠΟΝ,... "ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙΣ"...
ΜΟΛΙΣ ΕΓΙΝΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ...
Πόλυ Μίλτου
