Συμβιβασμός (της Σοφίας Τανακιδου)

Ένα βασανιστικό απόγευμα Κυριακής πήρα τον δύσκολο δρόμο
Τον δρόμο που λένε "ζωή" και λέω "συμβιβασμό"
Τον δρόμο της απομόνωσης μέσα στην ασφυξία του πλήθους.

Κι έπνιγα την ανάσα μου να μην οσμίζομαι ξένες ανάσες.
Κι έπνιγα το μυαλό μου να μην ακούω βρώμικες σκέψεις.
Κι έστησα καυγά με δυνατούς κι αδύναμους, πάλεψα, έχασα, κέρδισα.

Κι είχα τόση αυτοπεποίθηση πως μόνο "εγώ" καθαρός και αμόλυντος πάνω από όλους τους ανθρώπους είχα παραμείνει.

Μα την ίδια βρωμιά στην ανάσα και στην σκέψη.
Την ίδια βρωμιά στην ψυχή είχα.
Γι' αυτό και πνιγόμουν!!

Σοφία Τανακίδου

Μικρό μου εικόνισμα (της Ελένης Κιούπη)

Φτερουγίσματα παιδιού
Ανάσες χελιδονιού
Στρώνω αυτί
Ακούω φωνη
Στο καλωσόρισμα
Ρόδια σπάω
Ανθόσκονη σκορπάω
Πόρτες διάπλατες
Γιορτής σήμαντρα
Εσένα περιμένω
Στον ήλιο σ'έχω κρεμασμένο
Μαλακό σύννεφο
Απαλό μου χέρι
Στα δόντια σφίγγω
Χρυσό μαχαίρι
Στρώνεις τραπέζι
Ποτήρια γεμίζεις
Μπλέ κρασί
Γειτονιές γυρίζεις
Με βιολιά Εσύ

Μικρέ λεμονανθέ μου
Στολίζεις το λαιμό μου
Με χυμούς του ήλιου
Και τα δυό χεράκια
Τα γλαυκά σου μάτια
Πύλη για ταξίδι
Στούς εφτά ουρανούς!!

Ελένη Κιούπη

Ερωτικός Ταξιδευτής (της Λουκίας Παπαδοπούλου)

Στου ποθου μας την ηπειρο
εφτασες διψασμενος
στο φλογερο το παθος σου
λαχταρα αρματωμενος

Τραβηξες την Αργκο σιμα
αγκυρα τα μαλλια μου
ταξιδευτη μου ερωτικε
δικη σου η ακρογιαλια μου

Που 'ν' η μορφη σου πιοτερο
λαμπρη κι απ το φεγγαρι
και μοιαζεις αστρο και φωτια
του ουρανου βλασταρι

Ψαχουλεψες τις φυλλωσιες
το ευφορο τ'αμπελι
και του οργασμου το συννεφο
εσταζε αγαπη, μελι..

Απ'τις καυτες ανασαιμιες
τρομαξανε οι ωρες
και λεπτοδεικτες εγιναν
των ηδονων οι μπορες

Ταξιδευτη μου τολμηρε
αλλαζεις ιστοριες
ζωγραφισες για το ''μαζι''
ηπειρους κι ευκαιριες

Μεσα σε χρωματα καυτα
αγγελος φτερουγιζει
Αχ! τι γλυκεια η αγκαλια
στα ρουχα σου μυριζει..

Λουκία Παπαδοπούλου

Ξέρω πως (της Τζουλιας Παπά)

Ξέρω πως δε θα σου λείψω...
Ποτέ δε θα με ψάξεις...
Ξέρω πως κανένας στίχος
δεν θα γραφτεί για μένα,
Ούτε μία λέξη...
Ξέρω πως δε θα με ονειρευτείς,
δε χωράω ούτε στα όνειρά σου...
Ξέρω αυτά και άλλα πολλά.
Μακρύς ο κατάλογος
του ποτέ και του δεν...
Έχω όμως κρυμμένη
και μια λίστα ακόμα,
που είναι μόνο δική μου!
Θα μου λείπεις λέει...
Θα σε ψάχνω...
Θα γράφω και θα μιλώ για σένα...
Θα σε ονειρεύομαι και θα είμαι καλά.
Γιατί στην αγάπη είσαι μόνος...
Έτσι δε λένε;
Αγαπώ είναι το ρήμα.... Εγώ....
όχι απαραίτητα εσύ...
Απλά πρέπει να μπορείς
να αγαπάς για δύο...
Κι εγώ, πίστεψέ με... Μπορώ...
Σε βρίσκω και σ' αγαπώ σε κάθε λέξη, σε κάθε ανάμνηση, σε κάθε δάκρυ, σε κάθε χαμόγελο, σε κάθε ανατολή, σε κάθε ηλιοβασίλεμα...
Σε κάθε όνειρο...
Εσύ!

Τζούλια Παπά

Η κοντρα (της Βηθλεέμ Νασλα)

Η αγαπη και το παθος καθε οδηγου για τη δικη του μηχανη,
ο τροπος που τη προσεχει και τη διατηρει,
του γενναει το αισθημα οτι η δικη του ειναι η καλυτερη!
Εκει λοιπον που προχωραει ξενοιαστος καβαλαρης πανω στη κουκλαρα του,
τον προσπερναει με φορα μια αλλη μηχανη!
Τη στιγμη εκεινη αναπτυσσεται το αισθημα του ανταγωνισμου, οχι αυτο της αμιλλας, αλλα αυτο που σε κανει να πιστευεις οτι εσυ εχεις το καλυτερο γκαζι.
Οποτε πατας κι εσυ το γκαζι και κυνηγας να πιασεις το ονειρο της πρωτιας!
Ετσι γιατι δεν γινεται αλλιως!


Βηθλεεμ Νασλα