Ερωτικό ηλιοτρόπιο (του Πέτρου Βελούδα)

Στων ματιών την καταιγίδα,
σπίθες έρωτα ξυπνούν,
δεν φωτίζουν τα δωμάτια
που ανασαίνουν ευτυχία,
όλα κρύβονται στις αισθήσεις
που φιλελεύθερα εκφράζονται
με ηδονική προδιάθεση
τη στιγμή για εικονική περιήγηση
στον κόσμο των σωμάτων....
Χάδια που φεγγίζουν σαν λυχνοφάναρα,
πρόσωπα που μεταμορφώνουν
τους πόθους σε διεκδικήσεις,
κάτω από τον μεθυσμένο στα χαμόγελα ήλιο,
ζούν τον έρωτά τους ανθισμένες ψυχές,
λουλούδια που μοσχοβολόυν έρωτα,
καθισμένα στις αυλές των φεγγαριών...
Σπίθες αγάπης φυτρώνουν το φιλί
σαν κατακτούν το αντικείμενο του πόθου,
με όποιο τρόπο ως ένα ιδανικό ερωτικό ηλιοτρόπιο!..


Πέτρος Βελούδας

Οίνος (της Βασιλικής Νικήτα)

ΟΙΝΟΣ

Λάδια σε καμβά διαστάσεις 80Χ60

Της Βασιλικής Νικήτα

Κάτω απ' το φεγγάρι (της Αναστασίας Κουτσούκου- Κλεάνθη)

Σταθήκαμε αντίκρυ στο φεγγάρι
μήπως κάτι μας φέρει πίσω, πάλι.
Σκύψαμε όμως το κεφάλι,
το δάκρυ κύλησε και πάλι.

Σηκώσαμε τους ώμους
κι είδαμε ανοιχτούς
απέναντι τους δρόμους,
όχι για να βαδίσουμε
αντάμα,μα χωριστά,
ξεσπώντας σ' ένα κλάμα.

Μου έπιασες το χέρι στοργικά,
μα πάλι τ'άγγιγμα,με άφησε μακριά.
Μου άγγιξες γαλήνια τα μαλλιά,
δεν μπόρεσες ν' αγγίξεις την καρδιά.

Το κύμα κάποτε μιλούσε στην ψυχή μας,
μα τότε η πλάση, έμοιαζε δική μας.
Τώρα που σπάζει στα πόδια μας μπροστά,
μόνο την ακοή μας, αγγίζει πιο σωστά.

Αναστασία Κουτσούκου - Κλεάνθης

Γλώσσα επικοινωνίας (της Βηθλεέμ Νασλα)

Φωνη
Μιλα, πες, ασε τα λογια να κυλησουν!
Κινηση
Κι αν φωνη δεν εχεις, πες το με τα χερια σου στη νοηματικη!
Γραφη
Ο φοβος να ακουστεις δε σε σταματα, γραψε στο χαρτι, κατεθεσε σε μια κολλα λευκη, ολα οσα θες να εκφρασεις!
Οραση
Με μια ματια και μονο μπορεις να κανεις τους αλλους να καταλαβουν!
Τεσσερις τροποι επικοινωνιας, μα εσυ δε διαλεγεις κανεναν. Επιλεγεις να μενεις ησυχος, αθορυβος, κλεισμενος μεσα σ ενα καβουκι. Αορατος μεσα σε τοσο κοσμο που γυρω σου επικοινωνει! Δεν υπαρχεις στο συνολο κι ομως δηλωνεις παρον.
Κι εχεις τοσο ωραια φωνη!
Πες το τραγουδωντας. Σπασε τη μονοτονια κι ασε ολα οσα θες να φωναξεις να βγουν μεσα απ τα ηχεια.
Γραψε μουσικη και ζωγραφισε τα πιστευω σου πανω στο πενταγραμμο, ξεκινωντας με ενα κλειδι του σολ.
Χορεψε και δειξε αυτο που θες με τις κινησεις σου.
Κοιταξε βαθεια μεσα στα ματια κι εκεινα θα πουν την αληθεια.
Προσεξε ομως μη παρασυρθεις, νοημα να χει οτι πεις, μη σπαταλισεις λογια!
Λεξεις καθαριες, κινησεις ευελικτες,  γραφη που κυλαει και βλεμμα διαφανο!


Βηθλεέμ Νασλα

Της κατά Θάσον Θαλάσσης (της Καλλιόπης Τσούχλη)

Έλα και γδύσε τώρα το σκοτεινό σου χρώμα,
και φόρεσε της θάλασσας το γαλανό το σώμα,
να σε ρεχτούν οι άνεμοι και τα λευκά πουλιά,
να σου χαρίσουν κύματα μια θάλασσα γουλιά.

Πόθε γλυκέ του ονείρου μου – πόθε ταξιδεμένε,
που σ’ αγκαλιάζει πέλαγος! Θρηνείς ξενιτεμένε.
Που σε ζητούν τα χείλη και τ’ αδειανό μας σπίτι,
σ’ αποζητά κι ο ουρανός να λάμψει τον αστρίτη.

Έρμη γυναίκα μοναχή κι η νύχτα που σμιλεύει,
να πάλλεται να νείρεται! Κι ο πόνος να χορεύει.
Κι εγώ πια δεν μπορώ μονάχη να βουρκώνω,
και μόλις κοιμηθώ θαρρώ πως σ’ ανταμώνω.

Πάρε του Νόστου το στρατί και την δική πυξίδα,
για να περάσεις σύννεφα και να γευτείς πατρίδα,
για να φιλήσεις χείλη και να κρυφτείς σ’ αγκάλη,
κι εκείνα τα ματάκια μου που καρτερούν τα κάλλη.


Καλλιόπη Τσούχλη