Η γλώσσα (του Χρήστου Κουκουσουρη)

Σαν μι’ άλλη μια μέρα στο κενό πέρασε η μέρα ετούτη

σαν χθες που δεν κερδήθηκε καμιά καινούργια λέξη

κι είχε μια άπνοια πληκτική και έννοιες χιλιάδες

στο δρόμο της απώλειας που αφύλακτος κοιμάται,

Κι η νύχτα, που φαντάσματα γεννάει και αναμνήσεις

κρύβει ολοφυρόμενες ψυχές και τον λυγμό τους

σ’ ένα μπλοκάκι με σπιράλ κρατώντας απουσίες

διάθεση αφαιρετική που έχουν οι επιζώντες.

Με νότες πένθιμες η αυγή γυρνάει τη νέα σελίδα

κάνε μεγαλοδύναμε σήμερα να μην χάσει

μη στάξει η πένα ούτε λεκέ, ούτε καν μια τελεία

που οι νέοι με λίγα εφόδια ταξίδια ετοιμάζουν.

Στο τζόγο που έστησαν με αργκό, μαγκιές και αυταπάτες

τον πλούτο της αποδομούν οι πάτρωνες του λόγου

βλέπεις στην τηλεόραση πώς ρίχνουν στον καιάδα

οι απαίδευτοι, κάθε έννοια που δεν καταλαβαίνουν

Χρήστος Κουκουσουρης

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ (της Σμαραγδής Μητροπουλου)

 

Πίσω απ’ τις σφραγισμένες πόρτες και τα σκουριασμένα κάγκελα

τρελό χορό στήσανε οι θύμησες απόψε

παρέα με τη μοναξιά.

Το μακρύ σιδερένιο κλειδί κρυμμένο μέσ' στην  πήλινη γλάστρα

μαζί με την ψυχή ετούτων των χορταριασμένων τοίχων κάποιον, κάτι καρτερά.

Στου χρόνου το πείσμα

Τα άνθη εξακολουθούν ζωή να ‘χουν….

Κάτω απ’ της αγια-Θαλασσινής τον ίσκιο

εγώ, ο ξένος

το στενό μονοπάτι ανηφορίζω…

Πώς ν’ απαρνηθώ το βράχο τον περήφανο;

Αιώνες τώρα, στήριγμα κι απαντοχή μου.

Γύρισα ξανά

στο παλιό αρχοντικό με τα βασιλικά στο περβάζι

με τις γαρδένιες  και τις πασχαλιές

Γύρισα ξανά…

ζωή να πάρουνε οι αναμνήσεις.

Σμαραγδή Μητρόπουλου)

 (από το βιβλίο μου Barsaat ο χορός της βροχής, εκδόσεις 24γράμματα)

Μαζί σου θέλω να είμαι μονάχα ο εαυτός μου (της Μαρυσας Παππά)

 Εγώ που λες δεν είμαι για τα πολλά. Είμαι για τα λίγα και τα καλά, για τα απλά και τα κομψά. Χωρίς να έχουν πάνω τους δείγμα υπερβολής και χρυσόσκονης. Είμαι για όλα εκείνα που δεν τα αγγίζουν εύκολα οι άνθρωποι.

Τη δική μου ευτυχία ποτέ δεν τη βρήκα στην επιφάνεια της θάλασσας. Η ευτυχία μου και η χαρά μου κρύβεται σε βυθούς και ναυάγια. Μην αναζητάς να με εντυπωσιάσεις με χρυσόσκονες και πλούτο.

Μη μου τάζεις ουρανούς και άστρα να μου κατεβάσεις στα πόδια μου. Με απωθούν τέτοιες ιστορίες, με διώχνουν μακριά. Ότι γυαλίζει και έχει πάνω του μια ιδέα ψεύτικου με τρομάζει αφάνταστα. Εμένα δώσε μου απλές και καθημερινές απολαύσεις. Εκείνες που απολαμβάνεις και δε μπορείς να αγοράσεις.

Δώσε μου εκείνη την ακαταστασία των ανθρώπων που δυσκολεύονται να προσαρμοστούν. Εξασφάλισε μου την ασφάλεια της αλλαγής και της εναλλαγής. Πες μου να ξεβολευτώ, να αλλάξω τη ζωή μου και θα είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος. Μη με βάζεις σε άμορφες μάζες προβάτων. Κουράζεται το μυαλό μου και η ψυχή μου πιέζεται.

Θέλω την ακαταστασία μου. Θέλω τα στραβοπατήματά μου. Θέλω μαζί σου να είμαι μόνον ο εαυτό μου. Τίποτα λιγότερο. Τίποτα περισσότερο. Μονάχα ο εαυτός μου.

Μαρύσα Παππά

Στις μικρές νύχτες ζουν οι μεγάλοι έρωτες...(της Αγγελικής Ντελια)

Όταν το σκοτάδι αργεί ν' ανθίσει, όταν η θάλασσα δεν λέει να κοιμηθεί...

Τότε σεργιανίζουν μέσα στο μαγικό αεράκι οι μεγάλοι έρωτες, εκείνοι που δε συναντήθηκαν ποτέ...

Αποζητιούνται μεταξύ τους ξέροντας,   πως ο χρόνος που τους δίνεται είναι ένα σύμπαν απέραντο μα για τ' ανθρώπινα μικρό...

Ξαπλώνουν δίπλα στα κρινάκια του γιαλού ξεδιπλώνοντας απαράμιλλα σε ομορφιά την καρδιά τους, για ν' ακουστεί ο ερωτικός τους παφλασμός πιο πάνω και πιο μέσα απ' τα κύματα κι ίσως πιο πάνω κι απ' τη γη κι αυτόν τον ουρανό...

Για ν' ανταμώσουν σάρκα με σάρκα από αρμύρα, ψυχή με ψυχή ολόγιομου φεγγαριού...

Ανάσα που σκορπά μια ασημένια θλίψη λίγο πριν φανεί ξανά το πρώτο φως...

Μια αιωνιότητα που διαρκεί όσο μια ρωγμή κεραυνού στην καταιγίδα...

Αγγελική Ντελια

Χωρίς εξήγηση (της Μαίρης Σουρλη)

"Δεν είσαι ποίηση...

Ένα φοβισμένο βλέμμα είσαι, 

που γεννά στίχους και φωτίζει

 τις ανούσιες λέξεις μου.

Δεν είσαι ποίηση, αλλά ένα κρυμμένο δάκρυ 

που γυροφέρνει το ματοτσίνορο 

σαν λυτρωτικό ζεϊμπέκικο 

στο χάραμα της ψυχής σου.

 Μα αφού δεν είσαι ποίηση, 

πως με ξεμπρόστιασες με την σιωπή σου,  

για να σου τραγουδήσω τον πιο μαγικό ρυθμό

 της παραζάλης της καρδιάς μου;..."

Μαίρη Σουρλη