Ταξίδι στο χώρο της ποίησης και του λόγου. Ένας χώρος έκφρασης ανοιχτός σε όλους.
Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2020
Η χαρά (της Πόλας Βακιρλη)
Δραπέτης ο ήλιος ανάμεσα στα σύννεφα
μαζί και τη χαρά μου σέρνει
Στ' απόβροχο δειλά δειλά να τη στεγνώξει θέλει
Κι ύστερα με του ουράνιου τόξου τις βαφές
σημαία γιορτινή να μου την ξεδιπλώσει
Και στ' ουρανού το διάσελο ψηλά να την καρφώσει
με ήχους παιανίζοντας, τη μοίρα προκαλώντας
σ' ένα χορό λυτρωτικό απ' των παθών το βρόχο
Σ 'ενα ταγκό νυφιάτικο στον ήχο του κλαρίνου
Τρεις δίπλες ήταν ο χορός κι η νυφη κρυσταλλένια
Πιάνει το χέρι του γαμπρού κι όλο γελάει ασήμια
Τη ραίναν πλατανόφυλλα του ήλιου οι θυγατέρες
Να ναι οι νύχτες αγκαλιές κι όλο φιλιά οι μέρες
Ν' ανθίζουνε οι κόρφοι της στο άγγιγμα της νύχτας
Κι εκεί ψηλά στον ουρανό να φτάνει η χαρά της
Να σμίγει με το κόκκινο του δειλινού το αίμα!
Πολα Βακιρλη
Αλλόκοτες συμπεριφορές ανθρώπων (της Μαρυσας Παππά)
Αλλόκοτες συμπεριφορές ανθρώπων.
Αλλοπρόσαλλα θέλω και μια ζωή αναστατωμένη, λίγο μπερδεμένη.
Ψυχές ανάκατες.
Καρδιές αξημέρωτες.
Ψυχές σακατεμένες.
Γεμάτες μαυρίλα μέσα τους.
Γεμάτες χειμώνα και αδιαλλαξία.
Πληγιασμένοι άνθρωποι.
Μαύρα κοράκια έτοιμα να σου κατασπαράξουν τα σωθικά.
Διψασμένοι για αίμα.
Μουδιασμένα χέρια και πόδια.
Δακρυσμένα μάτια γεμάτα θυμό.
Άλαλα χείλη, δεν μπορούν να κραυγάσουν.
Τρομάζει ο λύκος σου λέω με τέτοιους ανθρώπους.
Και ουρλιάζει μονάχος του στην κορυφή ενός βουνού
για να φοβηθούν οι άνθρωποι και να φύγουν.
Μαρυσα Παππά
Αλλοπρόσαλλα θέλω και μια ζωή αναστατωμένη, λίγο μπερδεμένη.
Ψυχές ανάκατες.
Καρδιές αξημέρωτες.
Ψυχές σακατεμένες.
Γεμάτες μαυρίλα μέσα τους.
Γεμάτες χειμώνα και αδιαλλαξία.
Πληγιασμένοι άνθρωποι.
Μαύρα κοράκια έτοιμα να σου κατασπαράξουν τα σωθικά.
Διψασμένοι για αίμα.
Μουδιασμένα χέρια και πόδια.
Δακρυσμένα μάτια γεμάτα θυμό.
Άλαλα χείλη, δεν μπορούν να κραυγάσουν.
Τρομάζει ο λύκος σου λέω με τέτοιους ανθρώπους.
Και ουρλιάζει μονάχος του στην κορυφή ενός βουνού
για να φοβηθούν οι άνθρωποι και να φύγουν.
Μαρυσα Παππά
Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2020
Καράβια τα όνειρα (της Κυριακής Δράκου)
Πηγαινοέρχεται η ζωή, τα όνειρα μας, η αυγή.
Μέσα στην γνώση αρμενίζει η ψυχή,
ψάχνει το φως,
μες την καρδιά να λυτρωθεί.
Καράβια τα όνειρα μας
και εμείς οι καπετάνιοι, οι ναυαγοί.
Δούλοι και αφέντες, του μικρού μας ταξιδιού,
για μια ελπίδα, μια ακτή ενός σκοπού.
Κυριακή Δράκου
Φωτογραφία: Γιώργος Παχύς
Η Εκβαση (της Λουκίας Παπαδοπούλου)
Εκμυστηρευομαι κι Εκτειθεμαι
Εκατονταδες Εκκλησεις μου
Εκτεθηκαν σε Εκτροπη.
Εκτελωντας κι Εκτοπιζοντας
το Εκμαγειο της Εκφρασης μου.
Εκμαυλιζομαι Εκλογικευοντας
τα Εκτροπα.
Μα..........
Εκπλησσομαι οταν
Εκει...
Εκτειω την Εκπαιδευση μου
μπρος στη Εκκλησια
του Εκλεγμενου μου
του Εκδηλου Εκλεκτου
και
Εκστασιαζομαι απ' τις
Εκ βαθεων Εκροες
των Εκκωφαντικων Εκρηξεων του.
Εκτιμωντας τες, Εκτροχιαζεται
η Εκβαθυνση μου και Εκχειλιζεται
στις Εκβολες της Εκτασης του
με Εκλαμψεις Εκπνοων και Εκτονωσης.
Εκθρονιζω και Εκθεμελιωνω
τις Εκδορες της Εκδουλευσης.
Ετσι...
Εκταφιαζω την Εκδοχη μου
Εκπεμποντας την Εκφανση και Εκβαση
της αγαπης μου για Εκεινον!
Λουκία Παπαδοπούλου
Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2020
Ανεκπλήρωτοι ερωτες (της Γεωργίας Λαμπαρα Τριανταφύλλου)
Είναι αυτοί οι έρωτες που μένουν ανεκπλήρωτοι, γιατί ποτέ δεν ήταν η μοίρα τους να φέρουν το «μαζί» ως αίσιο τέλος. Είτε ήταν μονομερείς, είτε από απόσταση, είτε απαγορευμένοι. Για λόγους κοινωνικούς, ηθικούς, συναισθηματικούς, υλικούς.
Στους μονομερείς, ο ένας κρατά τον έρωτα του κρυφό γιατί δεν τολμά να αποκαλύψει στον σημαντικό άλλο που έχει απέναντι του, πως αυτό που επιθυμεί η καρδιά και το κορμί του είναι κάτι παραπάνω από φιλία. Ότι έχει μια φλόγα που σιγοκαίει με την προσμονή της ανταπόκρισης κάθε εικόνα και κάθε όμορφη στιγμή που μοιράζονται. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όταν ο ερωτευμένος έχει αποκλείσει τη θετική απόκριση που επιθυμεί, η αγάπη του για τον άλλον άνθρωπο τον οδηγεί στη φιλία, ως το μόνο μέσο να τον κρατήσει στη ζωή του. Η φιλία δένει ψυχές κι αυτό φαντάζει άκρως προτιμότερο από την απώλεια.
Στους έρωτες από απόσταση, αυτούς που δεν πρόλαβαν να πάρουν σάρκα και οστά, λείπει η οικειότητα. Η αίσθηση του αγγίγματος, η ζεστασιά της αγκαλιάς και η θέρμη ενός φιλιού. Τι κι αν προσέγγισαν οι καρδιές, τι κι αν μοιράστηκαν τα συναισθήματα κι έγιναν αμοιβαία. Το εμπόδιο που άφησε αυτόν τον έρωτα ανεκπλήρωτο ήταν πιο δυνατό από την αγάπη. Αποφάσισαν, λοιπόν, να μείνουν φίλοι που θα μοιράζονται λέξεις για να γιατρέψουν, να βοηθήσουν, να νιώσουν, να μοιραστούν. Όσο οι λέξεις αυτές χορταίνουν την καρδιά, θα διαρκέσει κι η φιλία αυτή. Μα ένα ζωντανό άγγιγμα ενός τρίτου είναι ικανό σταδιακά να τη σβήσει.
Οι απαγορευμένοι έρωτες είναι πληγές. Έρωτες που αν εκπληρωθούν θα φέρουν την καταστροφή σε οικογένειες ολόκληρες. Γιατί δεν είχαν την τύχη να έρθουν στο σωστό χρόνο. Απαιτούν από τους ήρωες τους να κάνουν μεγάλες θυσίες για να γίνουν σχέσεις. Οι δεσμοί αίματος είναι που πονούν περισσότερο εκεί. Παιδιά που θα χωριστούν από τους γονείς μιας κατά τα άλλα φυσιολογικής οικογένειας, αδέρφια που θα πληγωθούν από τον έρωτα προς το ίδιο πρόσωπο. Θέλει μεγάλη τόλμη να τα διαλύσεις όλα για έναν έρωτα. Μα θέλει μεγαλύτερη δύναμη να τον κάνεις φιλία για να απολαμβάνεις την αγάπη του, χωρίς να πληγώσεις τους ανθρώπους που δεν έφταιξαν για τη φλόγα που καίει μέσα σου.
Πολλοί θα πουν πως είναι δειλία να αφήνεις έναν έρωτα ανεκπλήρωτο. Αν όμως γνωρίσεις τη δύναμη της αγάπης, θα καταλάβεις πως η αξιοπρέπεια του να αναλαμβάνεις την ευθύνη σου είναι μεγαλύτερη αρετή από το να ζήσεις απλά τον έρωτα σου. Η καρδιά δεν είναι αλάθητη εξάλλου. Πολλά τα παραδείγματα παθιασμένων ερωτών που κατέληξαν άδοξα.
Τίποτα στη ζωή δεν είναι τυχαίο και οι ανεκπλήρωτοι έρωτες έχουν πάντα κάτι να μας διδάξουν, αρκεί να μην επιτρέψουμε να μας καταβάλουν. Το κυριότερο μάθημα είναι πως η ζωή είναι μεγαλύτερη από τον έρωτα. Αν ο έρωτας είναι υποκειμενικός, η ζωή δεν είναι. Γιατί η ζωή είναι αγάπη.
Γεωργία Λαμπαρα Τριανταφύλλου
Πρώτη ανάρτηση στο "Μεταξύ μας"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




