Ταξίδι στο χώρο της ποίησης και του λόγου. Ένας χώρος έκφρασης ανοιχτός σε όλους.
Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019
Άτιτλο (της Σμαραγδής Μητροπούλου)
Χορευει το σουρουπο
αγκαλιά με τη βροχή
αργεντίνικο τανγκο.
Χορεύει η ψυχή
στο ρυθμό της προσμονης
με κόκκινο κρασί να μεθυσει.
Σκοτεινιασε νωρίς
κι εσύ όνειρο μου ακόμα να φανεις.
Μας νίκησε απόψε η μοναξιά!!!!!
Σμαραγδή Μητροπούλου
Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2019
Σαν Παραμύθι (της Σμαραγδής Μητροπούλου)
Όλα σαν όνειρο μαζί σου
σε άλλο κόσμο, σ' άλλη εποχή
τότε που ένα κομμάτι ουρανού στα χέρια κράτησα.
Μία φορά κι έναν καιρό; Για πάντα;
Στο μέτρημα του χρόνου χάθηκα.
Σε πήρε η νύχτα
μικρή νεράιδα του γιαλού και της σελήνης.
Σε πήρε η νύχτα
μα το φιλί σου σφραγίδα ανεξίτηλη στα χείλη μου
μέλι κι αλμύρα.
Αλύπητα κυλάνε οι ώρες κι οι αιώνες
σαν παραμύθι οι αναμνήσεις ζωντανεύουνε…
κι εγώ ένα ημερολόγιο παλιό
σαν αποξηραμένο γιασεμί
κι ένα μαντήλι της φωτιάς
κρατώ για να θυμάμαι.
Ω ναι θυμάμαι, ζω και ξαναζώ και ανασταίνομαι
και ας μην έχει ο δρόμος τούτος γυρισμό.
Μου φτάνει που θυμάμαι....
Σμαραγδή Μητροπούλου
Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2019
Λίγο πριν (της Σοφίας Τανακίδου)
Τους ανθρώπους και τα μέρη
που σε θύμιζαν τ' απαρνήθηκα.
Τα μάτια μου έκλεισα στα χρώματα,
στης μυρωδιάς σου τα αρώματα.
Στης φωνής σου τον ήχο
την ακοή μου κατάστρεψα.
Μόνο την αφή μου κράτησα γιατί ποτέ μου με αυτή δεν σε άγγιξα.
Κι όταν όλα από μέσα μου τα 'σβησα
και της λήθης ήπια το κώνειο,
γιατί μόνο με φαρμάκι ξεδίψαγα,
απ' την πίκρα της θλίψης που ένιωθα που σ' αρνήθηκα.
Λίγο πριν να πεθάνω ψιθύρισα..
" Σ' αγαπώ"
Κι αναστήθηκα.
που σε θύμιζαν τ' απαρνήθηκα.
Τα μάτια μου έκλεισα στα χρώματα,
στης μυρωδιάς σου τα αρώματα.
Στης φωνής σου τον ήχο
την ακοή μου κατάστρεψα.
Μόνο την αφή μου κράτησα γιατί ποτέ μου με αυτή δεν σε άγγιξα.
Κι όταν όλα από μέσα μου τα 'σβησα
και της λήθης ήπια το κώνειο,
γιατί μόνο με φαρμάκι ξεδίψαγα,
απ' την πίκρα της θλίψης που ένιωθα που σ' αρνήθηκα.
Λίγο πριν να πεθάνω ψιθύρισα..
" Σ' αγαπώ"
Κι αναστήθηκα.
Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2019
IN MEMORIAM....ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ (της Σμαραγδής Μητροπούλου)
Μνήμες που σβήνουν
που χάνονται στη λήθη
Πριν ο ήλιος δύσει.
Χτυπά μεσάνυχτα
το ρολόι του χρόνου
Μια βουκαμβιλια μόνο
έμεινε να σε θυμίζει
Θυμάμαι...;
Θυμάσαι...;
Αργοσβηνουν εικόνες
Πρόσωπα...τοπία....
Μα εμένα φυλαχτό με κράτησες
Πάνω μου πάγωσε η ματιά σου
Κι ύστερα...... σιωπή!!!
Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2018
Η μουσική δεν τελειώνει (της Σμαραγδής Μητροπούλου)
Η μουσική δεν τελειώνει
αόρατες νότες αντηχούν παντού
σαν η καρδιά αγγίζει του παλιού πιάνου τα πλήκτρα....
Έμειναν οι παρτιτούρες κλειδωμένες στο κουτί
εγώ απόψε τραγουδαω με σιωπές και αναμνήσεις
Σμαραγδή Μητροπούλου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




