ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Κάποιος χτυπάει την πόρτα! Ποιος να είναι τέτοια ώρα; Αφού γράφει απέξω απαγορεύεται η είσοδος. Ποιος τολμάει να μου χτυπάει την πόρτα; Τους...

  Έρωτα! Σε ύμνησε στο έπος του ο Όμηρος, τραγούδησε για σένα το δοξάρι στο βιολί,  χορδές και πλήκτρα,  συνέθεσαν στο πέρασμα των αιώνων,  ...

  Άνοιξε τα παγωμένα βλέφαρά της με δυσκολία. Αν και σκέπαζαν το σώμα της δυο μάλλινες κουβέρτες από την προίκα της, εκείνη ένιωθε το κρύο ν...

 Το μυαλό μας από κατασκευής έχει μια αίσθηση του χρόνου. Το τώρα που ζούμε, είναι ένα μίγμα από τις αναμνήσεις - εκείνες που θυμόμαστε- και...

Η μαυροφορεμένη μάνα μου και τις Κυριακές σηκώνονταν λίγο πριν το χάραμα. Ήξερε να ξεχώριζει καλά τον άνιθο με τον μάραθο, το αγαθό από το π...