ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

  Φεύγω Με κούρασαν οι άστοργες λέξεις οι ρηχές αγκαλιές Δεν ανήκω στον ψεύτικο κόσμο σας Τη γνωρίζω καλά τη μεταμφιεσμένη αγάπη σας Οι μάσκ...

Γυρνάς την πλάτη και φεύγεις, μακρύς και άδειος ο δρόμος  ταίριαξε στη καρδιά σου,  σε ακολουθεί η σκιά σου  κι ο θυμός σου κλέβει το φως  ....

  Περπατάω σ' έδαφος άνυδρο που τρέμει.  Κάτω του κινούνται  οι τεκτονικές πλάκες της ιστορίας. Δεν έχω χρόνο να σκεφτώ. Πρέπει να περπα...

   Θυμάσαι άραγε;  Ήμουν σκυμμενη  στον αργαλειο της ζωής μου...  Υφαινα και ξυφαινα  έναν ψεύτη χρόνο....  μαρμαρωμενες θύμισες...  Μάτια, ...

Βαριέμαι. Μεταθέτω την αντίδραση μου για αργότερα. Τότε που θα έχουν και πάλι αποφασίσει άλλοι για μένα. Ερήμην μου. Βαριέμαι. Με κουράζει κ...