ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Για δεν καρπίζουνε  οι  λέξεις και ξένες γίναν οι καρδιές γιατί τα ματια χαμηλώνουν και ορφανεψαν οι χαρές Κάτι χαμόγελα σπασμένα απ...

Αν ήθελα να υπάρχω, θα φρόντιζα πρώτα την ύλη. Πέντε κιλά λιγότερος εαυτός, θα μπορούσαν να χτίσουν εντέχνως το φύλο: θήλυ. Έπειτα, ...

Στο παραγάδι πιάστηκαν τα πιο κρυφά όνειρα μου και προσπαθούν έξω να βγουν, μα μπλέχτηκαν και δεν μπορούν. Σαν τα ψαράκια σπαρταρούν ...

Ξεδίψασε από τα δάκρυα της Αμαζόνας, δίκοπο μαχαίρι, ρουφάει σύγκορμο,φεγγάρι αρματωμένο... Απλώθηκε σαν σύννεφο και έκλεισε τα βλέφαρά τ...

Μούσκευε το πρόσωπο η βροχή μα η καρδιά μας έμενε ζεστή, πάγωνε τα χέρια μας το κρύο, αγκαλιαζόμασταν σαν ένας, όχι δύο Έτρεμε η καρ...