ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Πόσο  αργοπορεί το πολυπόθητο αύριο; Στήνουμε αυτί στον άνεμο προσμένοντας ένα μικρό κλαδάκι  να θροΐσει την αλλαγή. Αντίρροπο μοιάζει το “ε...

Θα πρέπει να γεννήθηκες μια νύχτα  με τα θαύματα. Τότε που το φεγγάρι φίλησε το νυχτολούλουδο και το γιασεμί έδωσε όλο το αρωμά του να πάρει...

Απίστευτα μικρή, πικρή, η ζωή, προσπάθησε τον πόνο να γλυκάνεις, σε ρόκα να μαζεύεις την κλωστή το παραμύθι μ’ ένα κλότσο να υφάνεις  Ήτανε ...

  Όσο καταλαβαίνεις φεύγεις  Τα ερωτηματικά στοιβάζονται  Έχεις ευθύνη στα γεγονότα  Στη ζωή η δημιουργία έχει τον πρώτο λόγο Το καμένο δέντ...

Περνούν αβέρτα τα τρένα και παίρνουν μαζί τους κομμάτι-κομμάτι την υπόστασή μου στην αντανάκλαση των τζαμιών τους αφήνοντάς με π...