ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Θα΄θελα να γύρναγα πολλές φορές το χρόνο πίσω. Να κούρνιαζα στην αγκαλιά της νιότης μου,  με τη σοφία της ωριμότητάς μου. Θ΄άλλαζα τη θέση π...

Μία αγκαλιά  είναι μια γέφυρα, που έχει χτισθεί από παλιά και τώρα ... τα πιο ωραία πέλματα αποζητά  να την διαβούν και να την προσπεράσουν ...

  Το ξέρω μια μέρα θα χαθώ σαν την ξεχασμένη ομπρέλα στο πίσω κάθισμα, στο ταξί. Σαν την εξαφανισμένη κάλτσα στο πλυντήριο ρούχων. Σαν το κέ...

  Τώρα γνωρίζω....  Ψιθυρίζουν οι πέτρες μεσάνυχτα... - μονοπάτια τραγουδούν  και συχνά υποκλίνονται - 'Έχει η νύχτα μιά δικιά τής απόχρ...

  Ο έρωτάς σου με σκοτώνει λίγο λίγο χάνομαι με στόμα μέλισσας με αφανίζει με υπνωτίζει και με εκτελεί. Το πρωί έκλαιγα στο μπάνιο βίασα ένα...