ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

  Το ξέρω μια μέρα θα χαθώ σαν την ξεχασμένη ομπρέλα στο πίσω κάθισμα, στο ταξί. Σαν την εξαφανισμένη κάλτσα στο πλυντήριο ρούχων. Σαν το κέ...

  Τώρα γνωρίζω....  Ψιθυρίζουν οι πέτρες μεσάνυχτα... - μονοπάτια τραγουδούν  και συχνά υποκλίνονται - 'Έχει η νύχτα μιά δικιά τής απόχρ...

  Ο έρωτάς σου με σκοτώνει λίγο λίγο χάνομαι με στόμα μέλισσας με αφανίζει με υπνωτίζει και με εκτελεί. Το πρωί έκλαιγα στο μπάνιο βίασα ένα...

Μητέρα Κάρφωσες αστέρια στο μέτωπο του ουρανού για να φωτίζουν τις νύχτες μου Κέντησες με τις ακτίνες του ήλιου τις ωρες της ζωής μου Έριξες...

  Και τώρα που ξάπλωσες δίπλα της· τώρα που έγειρες στο προσκεφάλι της και μεθάς από τη μυρωδιά της, τώρα που σου ζεσταίνει το στήθος και σο...