ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

  Διψώ για ανηφόρες ύψωσε με λίγη αγάπη μας φτάνει  πριν λυγίσουν τα κυπαρίσια τρέμουν από τρυφερότητα όταν το σύμπαν διαστέλλεται κλείνω τα...

  Είναι ωραία η ησυχία της νύχτας, τόσο που μπορείς να ακούσεις τη σιωπή σου... είναι αυτή που κουβαλάς πάντα μαζί σου και την ξεχνάς κάθε π...

  Ο πόνος της ψυχής ο πιο βαθύς ο πιο μεγάλος κρασί κόκκινο σε ποτήρι φίνο. Τον γεύεσαι και σπάζει το κρύσταλλο απ' της ηδονής σου τη βί...

  Έλεγες πως το κλειδί του Παραδείσου σου είμαι! Φαίνεται, όμως,  πως σκούριασαν οι κλειδαριές. Σε καμμιά τους δεν ταιριάζει! Το δοκίμασα σε...

  Ο άνθρωπος δεν θέλει πολλά... μόνο αγάπη... Μόνο που η αγάπη ποτέ δεν είναι  μια κούκλα καλοραμμένη στη βιτρίνα της.... που τη θαυμάζουν.....