ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

  Ο πόνος της ψυχής ο πιο βαθύς ο πιο μεγάλος κρασί κόκκινο σε ποτήρι φίνο. Τον γεύεσαι και σπάζει το κρύσταλλο απ' της ηδονής σου τη βί...

  Έλεγες πως το κλειδί του Παραδείσου σου είμαι! Φαίνεται, όμως,  πως σκούριασαν οι κλειδαριές. Σε καμμιά τους δεν ταιριάζει! Το δοκίμασα σε...

  Ο άνθρωπος δεν θέλει πολλά... μόνο αγάπη... Μόνο που η αγάπη ποτέ δεν είναι  μια κούκλα καλοραμμένη στη βιτρίνα της.... που τη θαυμάζουν.....

  - πού πας ειρήνη με τα ματια  βουρκωμένα; - στης ανατολής την αυγή πάω,  να αράξω εκεί για λίγο, θέλω να αγγίξω την γη   που ζω, είναι πιο...

Πονάω μαμά και ο κόσμος έγινε ψεύτικος.... Έδωσα την ψυχή μου... αν έκανες  ένα βήμα θα διαβαίνα τα  σύννεφα... Αν μου χάριζες  ένα φιλί θα ...