ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Ταξίδι στο χώρο της ποίησης και του λόγου. Ένας χώρος έκφρασης ανοιχτός σε όλους.

Δευτέρα 10 Μαΐου 2021

Ριζωμένα πρέπει (της Μαρίας Μηνά)

›
Δίπλα στη πόρτα χρόνια έτοιμη η βαλίτσα. Έβγαλε ρίζες  φράξαν την πόρτα. Από το σπασμένο τζάμι  κοιτούσα τους δρόμους . Ορθάνοικτοι και φωτε...

Άτιτλο (της Κούλας Κραντα)

›
  Στερεψαν τα δάκρυα μάνα! Δεν είναι που πέρασε καιρός... Είναι που έχει στενέψει ο χώρος των νεκρών...  Οι άνθρωποι πεθαίνουν σε φυλακές μό...
Κυριακή 9 Μαΐου 2021

Λευκή σημαία (του Γιώργου Τσιβελεκου)

›
Σαν ιστιοφόρο μ' άσπρα πανιά  Να 'ρθει ντυμένη η ελπίδα  Μέσα στα νοσοκομεία του κόσμου Και στο χέρι μ' ανυψωμένη μια λευκή σημα...

ΜΙΚΡΗ ΚΛΩΣΤΗ (της Λίτσας Μοσκιου)

›
  Εκείνες τις μέρες τις σκοτεινές που έβρεχε ασταμάτητα -που πλάι μου περπάτησες σαν ένας άγνωστος τρελός με μιαν ομπρέλα κλειστή που τόλμησ...
Σάββατο 8 Μαΐου 2021

Καμιά φορά (του Σπήλιου Παναγιωτοπουλου)

›
  Καμιά φορά θέλω να κλάψω, δίχως γιατί έτσι όπως κλαίνε τα σκυλιά όταν πονάνε καμιά φορά μεμψιμοιρώ από ντροπή όταν μικρά παιδιά κατάφωρα π...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Χρήστος Παπαχρυσάφης
Προβολή πλήρους προφίλ

Σελίδες

▼
Από το Blogger.