ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

  Δεν Γεννήθηκα Άστρο….  Αλλά, σαν αυτό λάμπω, όταν με κοιτάς με αυτό το γλυκό σου βλέμμα…. Δεν Γεννήθηκα Ουρανός…  Αλλά ίδιος με αυτόν γίνο...

Εγώ είμαι ποιητής… έλεγε. Κι όλοι τον περιπαίζανε. Μ αυτός στις γειτονιές γυρνούσε κι ένα Τετράστιχο σκάλωνε σε κάθε παραθύρι. Στον καθένα ή...

Ποιος ξεπουλά την λογική; Ποιος τ' όνειρο ξοδεύει; Ποιος δίνει αγάπη δανεική, ποιος το καλό ζηλεύει; Το σκοτεινό ελάχιστο, ποιος πάει κι...

Σαν ο φίλος, μπρος στα μάτια σου, την ψυχή γυμνώνει, κι όλα όσα τον θλίβουν, ακουμπά στην καρδιά σου, μυστικό κράτα, ό,τι στο τραπέζι απιθών...

Σαν νέος Διογένης, με ένα λυχνάρι ψάχνω, έναν ηγήτορα αξίας, να αισθάνεται το βουβό πόνο.  Να με βλέπει στα μάτια, πώς μου σβήνει το χαμόγελ...