ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Ποιος ξεπουλά την λογική; Ποιος τ' όνειρο ξοδεύει; Ποιος δίνει αγάπη δανεική, ποιος το καλό ζηλεύει; Το σκοτεινό ελάχιστο, ποιος πάει κι...

Σαν ο φίλος, μπρος στα μάτια σου, την ψυχή γυμνώνει, κι όλα όσα τον θλίβουν, ακουμπά στην καρδιά σου, μυστικό κράτα, ό,τι στο τραπέζι απιθών...

Σαν νέος Διογένης, με ένα λυχνάρι ψάχνω, έναν ηγήτορα αξίας, να αισθάνεται το βουβό πόνο.  Να με βλέπει στα μάτια, πώς μου σβήνει το χαμόγελ...

Τούτο το πληγωμένο απόγευμα ήταν δικό μας, πήρα το δρόμο να σου ανάψω κερί, όπως άλλωστε συνηθίζω, όταν έρχομαι στην πόλη μας Έφτασα με την ...

Στα σοκάκια σου  τα ραγισμένα  τα τρυφερά μου χέρια αναζητούν μια στιγμή μαζί σου μοναδική πέτρα να γίνουμε η αγάπη πάνω της να ξαποστάσει α...