ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Τούτη την ήσυχη νύχτα Το λούτρινο αρκουδάκι Καθισμένο πάνω στη σιφονιέρα Με κοιτάζει μ' έναν τρόπο Που με γονατίζει μπροστά του. Σαν να ...

Μικρές στιγμές. Στην φαντασία μου τις πίστευα μεγάλες μα παραμένανε μικρές για σένα στάλες. Μικρές στιγμές. Που δε γεμίσαν την ζωή σου τελικ...

Βουνά όσα ακόμα δεν ήρθαν άμμος όσα πέρασαν και στη μέση η ψυχή, σκουπίζει με αναμνήσεις ματωμένα γόνατα. Δύο χαμόγελα από τα παλιά της κρατ...

Δεν ψάχνουμε  ούτε βάτραχο να φιλήσουμε,  μήτε γοβάκι  να χάσουμε.  Δεν ψάχνουμε πεντάμορφες κοιμωμένες,  ούτε πλανεύτρες μάγισσες. Λες και ...

Πίστευες πως αυτό το σπίτι κατοικείται   κι όμως ποτέ δεν άκουσες φωνές κι ένα τραπέζι  άδειο έστρωνες που πάντα  άδειο έμενε...  Ένα καινού...