ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Και τώρα που τελειώνει ο ουρανός  σ’ ένα γαλάζιο σύννεφο θα ταξιδέψω κι όπως περνάω σαν αερικό θα σε μαγέψω  κι έπειτα σ’ ένα φύσημα του ανέ...

Κοιτούσε με ηρεμία την ομίχλη που είχε καλύψει το πρόσωπό της απ ' τον ψυχρό καθρέφτη του συνοδηγού. Τα μαύρα ανέκφραστα γυαλιά της έκρυ...

  Φεύγω Με κούρασαν οι άστοργες λέξεις οι ρηχές αγκαλιές Δεν ανήκω στον ψεύτικο κόσμο σας Τη γνωρίζω καλά τη μεταμφιεσμένη αγάπη σας Οι μάσκ...

Γυρνάς την πλάτη και φεύγεις, μακρύς και άδειος ο δρόμος  ταίριαξε στη καρδιά σου,  σε ακολουθεί η σκιά σου  κι ο θυμός σου κλέβει το φως  ....

  Περπατάω σ' έδαφος άνυδρο που τρέμει.  Κάτω του κινούνται  οι τεκτονικές πλάκες της ιστορίας. Δεν έχω χρόνο να σκεφτώ. Πρέπει να περπα...