ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

 Έσπασα σε μικρά κομμάτια ουκ ολίγες φορές και μοιράστηκα σε σώματα άψυχα, σε λόγια ψεύτικα, σε υποσχέσεις χάρτινες.  Διαλύθηκα καθώς έστηνα...

Σε περίμενα... Εκεί. Τις νύχτες των απουσιών.  Όταν δήλωνες παρούσα  στα σοκάκια της σιωπής.  Και σώπαιναν οι άνεμοι, σαν τα όνειρα αθόρυβα ...

Επιπλέει μια σανίδα σωτηρίας, ο ίδιος μου ο Εαυτός στήνει πάνω της ένα μικρό μποστάνι με την πάνλευκη γοητεία ενος νέου πρωινού. Ξεμαλλιασμέ...

  Κρυμμένος κάπου αθέατος παραφυλάς  Κρυφοκοιτάς κάθε περαστική συμπεριφορά Ανοησίες ντυμένες με δικαιολογίες κομψές φτιασιδωμένες κάποιες φ...

Φυλακή δεν είναι τα κτίρια με τα κάγκελα παντού.. Χειρότερη φυλακή απ' το ίδιο σου το μυαλό δεν έχει.. Εκεί μέσα κρατάς σκέψεις , αναμνή...