ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Πολλοί με αγάπησαν από ανάγκη.  Ήθελαν να πιουν από το ίδιο ποτήρι  που έπινα και γω. Διψουσαν για την ψυχή μου που έβλεπαν.  Άδειοι άνθρωπο...

Θυμάμαι, όταν έφυγες, όταν αποφάσισες εσύ και για τους δυο μας ορκίστηκα  πώς δεν θ’ αντέξω  μονάχη μου λεπτό. Άντεξα, όμως, και προχώρησα. ...

Τί κι αν έχω την πρόθεση τον ζήλο κι αν έχω τί; Δεν μου δίνονται σήμερα οι λέξεις Κρυμμένες στα σκοτεινά λαγούμια τους σαν κουρασμένες σαν φ...

Στις στιγμές παραδώσου έχουν κάτι απ ' το χτές και  σμίγουν οι σκέψεις σε σιωπές γυρισμού ζωντανές! Έντονες παραστάσεις καταδύσεις ψυχής...

  Στένευα τα ρίγη του κορμιού για να χορέσουν...  Χαμήλωνα τα φώτα των αστερισμών για να μη φέγγουν δυνατά...  Μαδούσα όνειρα και στοχασμούς...