ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Ευτυχώς που δεν είσαι εδώ μαμά  Να με βλέπεις να μεγαλώνω, χωρίς να ζω  Τότε οι στιγμές μας είχαν χαρά  Τώρα στα ματοτσίνορα το δάκρυ φορώ  ...

Σε χώρους ματαιοδοξίας κι εγωπάθειας εισερχόταν πάντα, με μάσκα. Δεν υπήρχε λόγος ταύτισης  ούτε αποκαλύψεων περιττών  Άρτια ενδεδυμένη  τον...

Ζούμε σ' ένα ψεύτικο κόσμο Γεμάτο φόβο και τρόμο Είναι ο κόσμος της σιωπής Τριγυρισμένος στην αγκαλιά μιας πόλης πια βουβής Μόνο τα δάκρ...

Πνιγμένα στα σύννεφα δυο χέρια αγκαλιά με το αόριστο. Υπηρέτησα ελπίδες ανασκάπτοντας το  alter εγώ μου σε διαδρόμους γυαλιστερούς  θλιβερής...

Στα στενά μιας νύχτας μάγισσας, μέθυσα κρασί ξανθό. Φύτεψα ηλιαχτίδες στην αυλή, άσπρα χρυσάνθεμα στους κύκλους τ’ ουρανού. Τώρα ρωτάς.  Σε ...