ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ
Ταξίδι στο χώρο της ποίησης και του λόγου. Ένας χώρος έκφρασης ανοιχτός σε όλους.
Τρίτη 28 Ιουλίου 2020
ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΚΑΠΟΙΑ ΝΥΧΤΑ (της Άννας Πατσου)
›
Θα πεθάνω κάποια νύχτα, μάλλον φθινοπωρινή καθώς βλέπω να κυλάει απ’ το τζάμι η βροχή και θα είμαι μοναχή μου, δίχως νάχω συντροφιά πα...
ΕΙΣΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ (του Χρήστου Χριστοπουλου)
›
Μην κοιτάς το δάκρυ μου είναι της βροχής. Μην κοιτάς τα λάθη μου είναι της στιγμής. Στέκεσαι στα πάθη μου άνθρωπος κι εγώ. Δώσε μου...
ΡΕΚΒΙΕΜ (της Χαρούλας Φράγκου)
›
Με το πέταγμα της μέρας σε συνάντησα στην πορφυρή γραμμή της Δύσης... Έφευγες... κλείνοντας την απρόβλεπτη χαραμάδα ελπίδας, στη ...
Δευτέρα 27 Ιουλίου 2020
Τσακισμένο κατάρτι (της Νίκης Γκριζανοφσκι)
›
Στα όνειρά μου η γύμνια μου καράβι μα τα ταξίδια του σε άγονη στεριά τα χέρια μου κατάρτια ορφανεμένα να ξεκουράζουν διαβατάρικα π...
4 σχόλια:
Ψυχή με κόκκινα χείλη (της Μαρίας Μηνά)
›
Κάθε μέρα ξεκίναγε για δουλειά, βάφοντας κατακόκκινα τα χείλη. Ο γόβες χτυπούσαν ρυθμικά στον δρόμο. Σε σκοτεινές κάμαρες μέρευ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού