ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Ταξίδι στο χώρο της ποίησης και του λόγου. Ένας χώρος έκφρασης ανοιχτός σε όλους.

Τρίτη 28 Ιουλίου 2020

ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΚΑΠΟΙΑ ΝΥΧΤΑ (της Άννας Πατσου)

›
Θα πεθάνω κάποια νύχτα, μάλλον φθινοπωρινή καθώς βλέπω να κυλάει απ’ το τζάμι η βροχή και θα είμαι μοναχή μου, δίχως νάχω συντροφιά πα...

ΕΙΣΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ (του Χρήστου Χριστοπουλου)

›
Μην κοιτάς το δάκρυ μου είναι της βροχής. Μην κοιτάς τα λάθη μου είναι της στιγμής. Στέκεσαι στα πάθη μου άνθρωπος κι εγώ. Δώσε μου...

ΡΕΚΒΙΕΜ (της Χαρούλας Φράγκου)

›
Με το πέταγμα της μέρας σε συνάντησα στην πορφυρή γραμμή της Δύσης... Έφευγες... κλείνοντας την απρόβλεπτη χαραμάδα ελπίδας, στη ...
Δευτέρα 27 Ιουλίου 2020

Τσακισμένο κατάρτι (της Νίκης Γκριζανοφσκι)

›
Στα όνειρά μου η γύμνια μου καράβι μα τα ταξίδια του σε άγονη στεριά τα χέρια μου κατάρτια ορφανεμένα να ξεκουράζουν διαβατάρικα π...
4 σχόλια:

Ψυχή με κόκκινα χείλη (της Μαρίας Μηνά)

›
Κάθε  μέρα ξεκίναγε για δουλειά,   βάφοντας κατακόκκινα τα χείλη. Ο γόβες χτυπούσαν ρυθμικά στον δρόμο. Σε σκοτεινές κάμαρες μέρευ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Χρήστος Παπαχρυσάφης
Προβολή πλήρους προφίλ

Σελίδες

▼
Από το Blogger.