ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Πες μου, τι κάνεις όταν φεύγω; Εσύ, η μόνη, που εντός σου κρατάς ακόμη τη γυναίκα με νύχια και με δόντια. Κάνεις αυτό που θέλω πάντα ...

Είναι και αυτός ο πλατωνικός έρωτας που έχει τινάξει στον αέρα την ζωή μου πάντα τα μάτια μου χαμηλά μην  συναντηθούν τα βλέμματα μας...

Σε κρύα αίθουσα ενός θλιβερού σταθμού σε απρόσωπο ταμείο, εισιτήριο κόβω χωρίς επιστροφή. Κάθομαι στο μοναχικό παγκάκι και κουβεντιά...

Ονειρευόμουνα εκείνο το λευκό φόρεμα που το έλεγαν νυφικό από τα μικράτα μου. Βέβαια άλλαζε μορφή όσο περνούσαν τα χρόνια, ανάλογα με τις...

Χωρίς εσένα μικραίνει το δωματιο Οι ηλιαχτίδες λιγοστευουν Κι εκείνα τα φύλλα της λεβάντας αποτιστα πόσο κιτρίνισαν Σώπασε και το αη...