ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Ένα κρασί σε κάλεσα να πιούμε απ τ αμπελι που φρόντιζα τόσο καιρο και το χω κάνει μέλι. Να πίνεις να γλυκαινεσαι τα χείλη σου να ...

MΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ ΤΟΝ ΗΛΙΟ.... ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΙ ΟΜΩΣ ΔΕ ΜΠΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ..... ΤΙ ΝΑ ΞΕΡΕ...

Κέντησε το μισοτελειωμένο λινό που άφησε πίσω η μάνα της Με μεταξωτή κλωστή ολοκλήρωσε μοτίφια και φεστόνια Το έστρωσε στη γιορτή της ...

Μια αιωρούμενη λέξη είμαι, ένα όνομα, ένας κόκκος σκόνης στο χάος, στα μακρινά περιθώρια της ποίησης, ένα τρυφερό ανάσασμα της ψυχής...

Κάτι φτεροκοπάει απόψε πάλι Ανάστατη σηκώνομαι Ξέρω μ' αντέχουν οι νύχτες μου Οι μέρες όχι Κρύβομαι μη με δούνε Απόψε θα σταθώ πα...