ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Κι ήταν η λύπη από πάντα τόσο δική μου, που η χαρά έμοιαζε ξένη κι αταίριαστη μέσα στο σώμα μου... Μ' ακολουθούσε βήμα βήμα, ...

Παρακαταθήκη μου οι λέξεις και ένα κλωνάρι γαλάζιο γιασεμί ανάμεσα στους φθόγγους. . Να με θυμάσαι πού και πού σαν ταξιδεύεις στη θ...

Οι σκιές πλήθαιναν στο νερό το χρώμα του μουντό και οι πέτρες στο βυθό χαθήκανε,  Μια βάρκα φεγγάρι  κωπηλατούσε στο μαύρο φόντο τ'...

Μια νότα χαμηλή τρύπησε την πεζότητα Που τα φθινόπωρα τίναζε και τα σερναν οι άνεμοι Με χρώματα και στάλες ουρανού γυμνή η φύση  στα ...

Ίσως μια μέρα, να ορκιστώ στην αγάπη και ν’ αθετήσω τον όρκο μου. Ίσως εκείνη τη μέρα, να ευθυγραμμιστούν οι πλανήτες και το σύμπαν Ν...