ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Ταξίδι στο χώρο της ποίησης και του λόγου. Ένας χώρος έκφρασης ανοιχτός σε όλους.

Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018

Να σκιτσάρω καραβιές (της Βίκυς Δρακουλαράκου)

›
Εσύ φταις αλήτισσα καρδιά, που αρπάχτηκα μαζί σου γιατί τα φτερά μου ήθελες, στη γη να τα κρατήσεις... Θέλω να σκιτσάρω καραβιές, πάν...
2 σχόλια:

Αναμέτρηση (της Μαρίας Μηνά)

›
Ζητάω πίσω τη ζωή μου που σπατάλησα να χτίσω αυτά που γκρέμισες. Φύτεψα ελιές κι αμπέλια . Ζητάς να στα χαρίσω. Το νερό που τα έθρεφε...
2 σχόλια:

Φόβοι (της Πολυξένης Ζαρκαδούλα)

›
Χαλί οι φόβοι σου ρίξ τους και πάτα πάνω τους... Τα σαράκια που σου τρώνε την ψυχή να φοβηθούνε και να εξαφανισθούνε... Μην φοβάσαι,οι απ...
1 σχόλιο:

Ο άγγελος (της Πολυξένης Ζαρκαδούλα)

›
Δυο φτερά άγγελοι σου φόρεσαν Στ' άσπρα το κορμί σου το έντυσαν Ξέρω πως δεν το διάλεξες! Όμως εκείνοι σ επέλεξαν Ήξερα πως θα 'φτ...
1 σχόλιο:
Τετάρτη 10 Ιανουαρίου 2018

Κόκκινο κρασί (του Δημήτρη Μπονόβα)

›
Σε ποιου χρόνου τη στιγμή η μνήμη μου με πάει. Σε ποιας εικόνας τη ρωγμή το παρελθόν γυρνάει. Σε ποιας νυχτιάς τις αγκαλιές θυμάμ...
1 σχόλιο:
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Χρήστος Παπαχρυσάφης
Προβολή πλήρους προφίλ

Σελίδες

▼
Από το Blogger.