ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ
Ταξίδι στο χώρο της ποίησης και του λόγου. Ένας χώρος έκφρασης ανοιχτός σε όλους.
Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018
Να σκιτσάρω καραβιές (της Βίκυς Δρακουλαράκου)
›
Εσύ φταις αλήτισσα καρδιά, που αρπάχτηκα μαζί σου γιατί τα φτερά μου ήθελες, στη γη να τα κρατήσεις... Θέλω να σκιτσάρω καραβιές, πάν...
2 σχόλια:
Αναμέτρηση (της Μαρίας Μηνά)
›
Ζητάω πίσω τη ζωή μου που σπατάλησα να χτίσω αυτά που γκρέμισες. Φύτεψα ελιές κι αμπέλια . Ζητάς να στα χαρίσω. Το νερό που τα έθρεφε...
2 σχόλια:
Φόβοι (της Πολυξένης Ζαρκαδούλα)
›
Χαλί οι φόβοι σου ρίξ τους και πάτα πάνω τους... Τα σαράκια που σου τρώνε την ψυχή να φοβηθούνε και να εξαφανισθούνε... Μην φοβάσαι,οι απ...
1 σχόλιο:
Ο άγγελος (της Πολυξένης Ζαρκαδούλα)
›
Δυο φτερά άγγελοι σου φόρεσαν Στ' άσπρα το κορμί σου το έντυσαν Ξέρω πως δεν το διάλεξες! Όμως εκείνοι σ επέλεξαν Ήξερα πως θα 'φτ...
1 σχόλιο:
Τετάρτη 10 Ιανουαρίου 2018
Κόκκινο κρασί (του Δημήτρη Μπονόβα)
›
Σε ποιου χρόνου τη στιγμή η μνήμη μου με πάει. Σε ποιας εικόνας τη ρωγμή το παρελθόν γυρνάει. Σε ποιας νυχτιάς τις αγκαλιές θυμάμ...
1 σχόλιο:
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού