ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Μια άνοιξη... Ναι, μια άνοιξη αρχίνησα να ζω, μια εποχή που σκόρπιζε παντού μυρωδιές μαζί και υποσχέσεις. Έγινες ο ήλιος μου, το φως που μου...

Δεμένο σ’ ένα σύννεφο  χρυσό δεντρί η καρδιά μου σκορπίζουν τα κλαριά μου στις φλόγες της αυγής. Πεφτάστερο μιας χαραυγής στον ουρανό θα ανά...

  Πριν από μερικά χρόνια φοβόμουν πολύ τ’ αεροπλάνα. Δεν ξέρω αν ήμουν κλειστοφοβική, σίγουρα πάντως πάθαινα κρίση πανικού και μόνο στη σκ...

Μαζεύτηκαν τα μεγάλα κεφάλια μπροστά στο ποίημά του.  Το περικύκλωσαν. Έστυβαν σοφία εκλεκτή, αποθησαυρισμένη.  Όλο το κατακερμάτισαν, κόμμα...

Εσύ, Μαρία Με τα μελανιασμένα χέρια, τα πληγιασμένα πόδια, τα τρομαγμένα μάτια και το πέτρινο χαμόγελο  Γιατί σιωπάς; Ο έρωτας μόνο πληγές σ...