ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

  Πότε ήταν να δεις, που κλέβαμε τις νύχτες απ' τους δρόμους, άδειες διαδρομές;  Σκαλιά τις κάναμε, τη μια πάνω στην άλλη. Να ανεβούμε σ...

  Έχει τόση σιωπή τριγύρω που ακόμη και τα φύλλα των δέντρων αγροικάω καθώς τσακίζουν  τη λεπτεπίλεπτη ραχοκοκαλιά τους πέφτοντας άγαρμπα στ...

  Φευγαλέες σκέψεις  στη νυχτερινή βροχή, μια δρασκελιά στις θύμησες αφύπνισα  όποια με συγκινεί, οδοιπόροι ήταν ζωής κι έψαχναν  διαφυγή! Θ...

  Τα παράθυρα αυτής της χώρας  δεν έχουν κλείσει ποτέ.  Και το νερό της κάθαρσης εδώ και χρόνια, έχει απεργία...  Κι αφού τα σκουπίδια δεν π...

  Πέσαν οι μεντεσέδες απ τα ξύλινα  κουφάρια του παραθυριού. Μα ένα  θαύμα, κρατιέται γερά, απ' τη μοναχική  καλημέρα εκείνου του παιδιο...