ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

  Όλα ομοιόμορφα στης ζωής το παράλογο, κυκλώνας που γυρίζει και τίποτα δεν τον σταματά, κι εγώ στο μάτι του κενού του. Παράθυρα, πόρτες, τα...

  Σκόνη; Ομίχλη; Καπνός; Αναμενόμενη εξέλιξη Τόσες φωτιές στην πλάτη της γης... Τόσα άγρια άλογα καλπάζουν  και οργώνουν την πολύπαθη φλούδα...

  Λαβώσαμε τα χείλη μας με δάκρυα Σκοτώσαμε τα χάδια μας με τόνους αναισθησίας Πλυθήκαμε με ντροπές και σκουπιστήκαμε τις τύψεις μας. Εμείς,...

  Σε μια φλεγόμενη άμμο  κύλησαν τα βήματα μου νηφάλια. Χαλύβδωσα την θέληση μου ενάντια στην φαιδρότητά σου, σαν χείμαρρος που κατέρρεε στο...

  Προηγούμενες ζωές δεν είχα Δεν αναπολώ  Δεν ενθυμούμαι  Αλλιώς πόση αξία θα είχε να  ταυτοποιούμαι κάθε λίγο Μένω στον τομέα - Δ - Στην πρ...