ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

  Τα λεπτά προσπαθούν ανυπόμονα να φτάσουν τις ώρες. Αυτές, ήσυχα κάθονται, σιωπηλά. Περιμένουν συλλογισμένα μα και ανυπόμονα το χάδι του ερ...

  Σε κείνη  την συνάντηση, ντυμένη με ρούχα πολλά, όπως πάντα. Με εμπιστεύτηκες , αφέθηκες στα χέρια μου. Φανταζόμουν τις καμπύλες κάτω από ...

  Κάτω από το αέρινο άγαλμα της Ειρήνης και το ιλαρό φως των ματιών της θα βάλω σπονδή το αίμα μου Στις ήσυχες μέρες  που αγωνιά το δίκαιο σ...

  Κι αν απ' τα μάτια σου διαβώ κι ένθρονη  σταθώ στα απόκρυφα  του νου σου γυμνή  στις λέξεις... την ώρα εκείνη άσε με Κι αν ρίγη με δια...

  Το τζάμι έχει δακρύσει. Φύλλα στο μπαλκόνι μου, τα μετρώ. Ένα για κάθε σταγόνα. Σταγόνα - σταγόνα πέφτει η βροχή κι είμαστε ακόμα στα μέσα...