ΠΟΙΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

  Κάτω από το αέρινο άγαλμα της Ειρήνης και το ιλαρό φως των ματιών της θα βάλω σπονδή το αίμα μου Στις ήσυχες μέρες  που αγωνιά το δίκαιο σ...

  Κι αν απ' τα μάτια σου διαβώ κι ένθρονη  σταθώ στα απόκρυφα  του νου σου γυμνή  στις λέξεις... την ώρα εκείνη άσε με Κι αν ρίγη με δια...

  Το τζάμι έχει δακρύσει. Φύλλα στο μπαλκόνι μου, τα μετρώ. Ένα για κάθε σταγόνα. Σταγόνα - σταγόνα πέφτει η βροχή κι είμαστε ακόμα στα μέσα...

  Εκείνη τη νύχτα του Αυγούστου ξύπνησα ξαφνικά και είδα βαμμένο το σώμα μου, βαμμένη την κάμαρα μ’ ένα μαγευτικό, λευκόχρυσο χρώμα! Το φεγγ...

  Απο ταίς τόσες συμφορές είναι... πού μέσα μας διαλύθηκαν οι ανάσες  κι νύχτες σπάσανε καθρέφτες στην σειρά Κοπήκανε τα άκρα,   και ξεγελάσ...